Naxos Blogs » Items by GAS CENTER - naxos » Τα επιλεγμένα μπλογκ της Νάξου με μια ματιά

Items by GAS CENTER - naxos

Νάξος - Κυκλάδες, 04.01.2012

20:30

Γεώργιος Ν. Παπαϊωάννου / το χωριό μου και άλλα ποιήματα

» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Νάξος - Κυκλάδες, 19.05.2011

16:48

Διάσημα υπερωκεάνια και η ιστορία τους: Απ' το "GREAT BRITAIN" (1843) στο "GREAT EASTERN" (1858)

» Αrkoleon

12:30

Αφιέρωμα στον Ελληνικό Πόντο: Μαρτυρίες Άγνωστων Ποντίων!

» Αrkoleon

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ "ΑΓΝΩΣΤΩΝ" ΠΟΝΤΙΩΝ

Πώς λέγεστε; Φωτεινή Γρηγοριάδου. Πότε γεννηθήκατε; Το 1906. Από πού κατάγεστε; Από το χωριό Σενέτσμενι της επαρχίας Αντρές του Πόντου. Σε τι ηλικία φύγατε από τον τόπο σας; Όταν ήρθα στην Ελλάδα ήμουν 15 χρόνων. Τι συνέβη και φύγατε από τον Πόντο; Γιατί φύγαμε; Αχ αγόρι μου! Τα σιτάρια μας ο τουρκικός στρατός τα ρήμαξε. Χτύπησαν τη μάνα μου. Εγώ και ο αδερφός μου ο Σάββας ήμασταν μωρά παιδιά (τον περνούσα δύο χρόνια). Είχαμε κατσίκια. Η μάνα μου πήγε, άρμεξε τα κατσίκια και ήρθε. Οι Τούρκοι πήραν τα τσουβάλια με τα σιτάρια μας, που είχαμε μέσα στο σπίτι, και τα έβγαλαν έξω. Η μάνα μου μόλις ήρθε γνώρισε τα τσουβάλια. Λέει: «Αυτά τα τσουβάλια είναι δικά μου». Οι Τούρκοι λένε στη μάνα μου: «Εσύ δε θέλεις ν’ αγοράσεις σιτάρια;» Η μάνα μου βλέπει τα τσουβάλια και τους λέει: «Ανάθεμά σας, τα δικά μου τα σιτάρια σ’ εμένα θα τα πουλήσετε;» Εσύ είσαι που λες έτσι; Την πιάνουν και … ξύλο, ξύλο τη μάνα μου. Εγώ και ο αδερφός μου πάνω στη σκεπή του σπιτιού – τα σπίτια τότε ήταν χωμάτινα – κλαίγαμε και χτυπιόμασταν. Ένας γέρος ήταν στη γειτονιά μας και λέει: «Αυτά τα παιδιά γιατί κλαίνε; Ας πάω να δω». Ήρθε και είδε τη μάνα μου να τη χτυπούν οι Τούρκοι. Πάει πιάνει τον αξιωματικό τους και του λέει: «Δε ντρέπονται και χτυπάνε τη γυναίκα;» Ο πατέρας μου τότε ήταν στρατιώτης στον τούρκικο στρατό. Μόλις τ’ άκουσε αυτά που έγιναν – έφτασαν στ’ αυτιά του από στόμα σε στόμα – το ‘σκασε απ’ το στρατό και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Τι ηλικία είχατε, όταν έγιναν όλ’ αυτά; Ήμουν 6 – 7 χρόνων. Ο πατέρας σας δε γύρισε πίσω να σας βρει;Όχι, δε γύρισε πίσω. Εμείς πήγαμε στο Γουζούχ κι εκεί ήρθε και μας βρήκε.Μετά από το περιστατικό, που οι Τούρκοι έδειραν τη μητέρα σας, τι κάνατε; Την κλειδώσανε μέσα στο σπίτι. Ήρθε ο αξιωματικός και έστειλε εξορία αυτόν που χτύπησε τη μάνα μου. «Εσύ έτσι θα μας λερώσεις;» είπε. «Εμ κλέβεις το σιτάρι της, εμ τη χτυπάς τη γυναίκα;» Μετά απ’ αυτό το περιστατικό ήρθαν οι συγγενείς της μάνας μου και μας πήραν στο χωριό τους, το Γουζούχ. Εκεί μείναμε 2 – 3 χρόνια.Πώς φτάσατε εδώ στην Ελλάδα, στο Ριζό; Από το Γουζούχ ήρθε και μας πήρε ο μπαμπάς μου και μας πήγε στην Κωνσταντινούπολή. Κάτσαμε εκεί 6 χρόνια και από κει ήρθαμε εδώ. Έγινε ανταλλαγή και ήρθαμε με τα πλοία στην Αθήνα. Από κει στη Θεσσαλονίκη με το τρένο και από κει ήρθαμε στο Ριζό.Τα καράβια με τα οποία ήρθατε από την Κωνσταντινούπολη τι καράβια ήτανε; Ελληνικά. Ήρθατε πολλοί με τα καράβια; Πάρα πολλοί. Οι άλλοι συγγενείς σας απ’ τον Πόντο ήρθαν όλοι εδώ στο Ριζό ή πήγανε και σ’ άλλα μέρη; Πήγανε κι αλλού. Στα Σεβαστιανά, στην Έδεσσα, στις Σέρρες, στην Καλαμαριά και αλλού. Ο πατέρας μου έλεγε να πάμε στην Καλαμαριά αλλά ο θείος μου, ο Ηλίας Παπαδόπουλος, δεν τον άφησε. Πώς ήταν η ζωή στον Πόντο; Τι θυμάστε ή τι σας είχαν πει οι γονείς σας; Στο χωριό ζούσε ο Βασίλ – Αγάς. Ο Τούρκος Αγάς του χωριού του ζήτησε να του βρει μια Ελληνίδα γυναίκα για να «βγάλει τα μάτια του». Ο Βασίλ – Αγάς του λέει: «Ποια να σου βρω;» «Δεν ξέρω», λέει αυτός, «όποια θέλεις να μου βρεις». Πήγε λοιπόν και ντύθηκε ο ίδιος με γυναικεία ρούχα και τράβηξε για το σπίτι του Αγά. Τον σκότωσε, τον παράχωσε μέσα στο σπίτι του και σηκώθηκε έφυγε. Ανέβηκε στο βουνό κι εκεί πέρα καθάρισε κι άλλους Τούρκους. Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με τους Τούρκους που ζούσαν στα μέρη σας; Στο χωριό μας δεν είχε καθόλου Τούρκους. Στα γύρω χωριά είχε. Τότε περνούσαμε καλά με τους Τούρκους. Δε μαλώναμε. Τα προβλήματα άρχισαν, όταν ήρθαν και ρήμαξαν τα χωράφια μας. Έγινε αυτό και σηκωθήκαμε και φύγαμε. Πώς ήταν η ζωή σας, όταν ήρθατε εδώ; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε; Βέβαια ήταν δύσκολη. Δούλευε ο πατέρας μου και του έδιναν για πληρωμή ένα ντενεκέ σιτάρι. Μ’ εκείνο ζει κανείς; μόνο σιτάρι θα τρώγαμε; λάδι δε χρειαζόμασταν; Σαπούνι για να πλυθούμε δε χρειαζόμασταν; Όταν ήρθαμε, εδώ πέρα ζούσαν μερικοί ντόπιοι. Τι καλή γειτονιά είχανε! Μέχρι να φτιάξουμε τα χωράφια μας, μας βοηθούσαν οι γείτονες. Μας φέρθηκαν καλά. Μας έδωσαν Τούρκικα σπίτια. Αυτά τα σπίτια μείνανε άδεια, όταν έφυγαν οι Τούρκοι με την ανταλλαγή. Οι ντόπιοι μας το ‘καναν αυτό το καλό.Με ποιους άλλους ήρθατε εδώ; Ήρθαμε μόνοι μας. Όταν είχαμε έρθει, ήτανε ήδη εδώ πολλές οικογένειες Ποντίων, που ήρθαν από τη Μικρά Ασία. Μας έφερε εδώ πέρα ο θείος μου ο Ηλίας, ο πατέρας του Κώστα του Παπαδόπουλου, που ήταν και πρόεδρος του χωριού. Έδωσε και δουλειά στον πατέρα μου, τον έκανε αγροφύλακα. Σκέφτηκε: «Αυτός έχει τρία παιδιά να ταΐσει και δύο αυτοί πέντε. Με τι θα ζήσουνε». Ο πατέρας μου γύριζε τη νύχτα στα χωράφια με το άλογο. Τότε ο Παμπάνης και ο Τσαμίτας, που ήτανε ληστές, είχαν διανυκτερεύσει στην τοποθεσία «Αράπταλα». Εκεί έσφαζαν αρνιά και κάναν σούβλες. Ο πατέρας μου τους πλησίασε. Αυτοί πήραν τα όπλα και του φώναξαν: «Αλτ». Ο πατέρας μου τρόμαξε και πέθανε από συγκοπή. Αυτό έγινε το 1923.Πόσα αδέρφια ήσασταν; Ήμασταν 5 αδέρφια. Το ένα γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το κορίτσι γεννήθηκε εδώ, κι εγώ ο αδερφός μου ο Σάββας και ο Κωνσταντίνος γεννηθήκαμε στον Πόντο. Ο Κωνσταντίνος πέθανε όταν ήταν 11 χρόνων, από κάποια αρρώστια, εδώ στο Ριζό. Το Στάθη τον πήρανε αντάρτη στο βουνό. Εκεί τον προδώσανε, τον πιάσανε οι παοτζίδες (συνεργάτες των Γερμανών) και τον σκότωσαν στη Θεσσαλονίκη. Τώρα έχω μονάχα μια αδερφή, τη Σωτήρα. Πότε σας έδωσαν χωράφια; Τι σπέρνατε; Χωράφια μας έδωσαν το 1923. Σπέρναμε σιτάρια, καλαμπόκια, κριθάρια, βαμβάκια. Κι αν δε δούλεψα στα βαμβάκια! Πώς ήταν το μέρος εδώ όταν είχατε έρθει; Όταν είχαμε έρθει, το μέρος ήταν άγριο. Δεν ήταν όπως είναι τώρα. Τώρα είναι ωραίο. Τότε σπίτια δεν υπήρχαν σ’ αυτό το μέρος (η περιοχή πίσω απ’ το ποτάμι), μόνο χωράφια. Εμάς μας είχανε δώσει οικόπεδο πίσω στα χωράφια. Εγώ έβαλα τα κλάματα και είπα: «Τι; Θα πάω εγώ αγροφύλακας στα Σεβαστιανά;» Λέει ο κουνιάδος μου: «Εγώ δε σε στέλνω προς τα εκεί. Εδώ δίπλα μου θα σ’ έχω». Κι έτσι χτίσαμε το σπίτι μας εδώ που βρίσκεται και το σημερινό μας σπίτι. Όταν ήρθατε εδώ, είχε καθόλου Τούρκους; Όταν ήρθαμε εμείς, είχανε φύγει οι Τούρκοι κι είχαν μείνει μόνο οι ντόπιοι. Εμείς όμως ήρθαμε λίγο αργά. Όταν είχε έρθει ο άντρας μου, ο Γιώργος ο Σελίδης, υπήρχαν μερικές οικογένειες Τούρκων. Οι ντόπιοι έσπερναν τα χωράφια των Τούρκων, αλώνιζαν, τα ετοίμαζαν όλα και έρχονταν αυτοί τα μάζευαν και τα έπαιρναν. Σ’ αυτούς δεν έδιναν τίποτα και φοβούνταν να μιλήσουν. (Οι οικογένειες των ντόπιων ήταν του Σιάρρη, του Ταρπάνη και του Φοδούλη). Τη χρονιά που ήρθε ο άντρας μου πάλι σπείρανε, αλώνισαν, τα ετοίμασαν όλα για να έρθει ο Τούρκος να τα πάρει. λέει ο άντρας μου στο Σιάρρη: «Έλα δω. Πήγαινε και φέρε 15 – 20 τσουβάλια και έλα γρήγορα». Γέμισαν τα τσουβάλια, τα φόρτωσαν στο κάρο και τα έφεραν στο σπίτι του άντρα μου. Ήρθε ο Τούρκος, τα βλέπει αυτά που αφήσανε και του φάνηκαν λίγα. «Ε, τι να κάνουμε; Αυτά ήτανε», του λέει. Τα μάζεψε και έφυγε. Ύστερα πήγαν στο σπίτι του άντρα μου, τα έβαλαν πάλι στο κάρο και τα πήγαν στο σπίτι του Σιάρρη. Κι έτσι έμεινε με τα σιτάρια ο άνθρωπος. Ο άντρας σας από πού ήρθε; Απ’ το Γουζούχ. Πότε τον γνωρίσατε; Πότε παντρευτήκατε; Παντρευτήκαμε το 1923, όταν ήμουνα 16 χρόνων. Ε, ήμουν πολύ όμορφη τότε. Πόσα παιδιά κάνατε; Έκανα 4 παιδιά. Μόνο το ένα ζει. Η μια κόρη μου πέθανε 5 χρόνων, ο ένας γιος μου 2,5 χρόνων και 9 μηνών το άλλο μου αγόρι. Ποιες σκέψεις κάνετε σήμερα για τον τόπο που γεννηθήκατε; Αχ, γιαβρί μου! Μέχρι εδώ είμαι (με χειρονομία δείχνει το λαιμό της). Τι να πήγαινα να τα ‘βλεπα εκείνα τα μέρη; Εξαιτίας των Τούρκων ήρθαμε στην Ελλάδα. Κάποτε ήθελα να πάω να δω την Κερασούντα και την Τραπεζούντα, αλλά δεν μπόρεσα.
ΠΗΓΗ : ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΙΖΟΥΧαραλαμπίδης Γιάννης (Ε΄ Τάξη)Παναούσης Άρης (ΣΤ΄ Τάξη)
Πώς λέγεστε; Σοφία Πουτακίδου. Πότε γεννηθήκατε; Δε θυμάμαι πότε ακριβώς γεννήθηκα. Είμαι 88 χρόνων. Από πού κατάγεστε; Γεννήθηκα στον Πόντο, στο χωριό Τσανίκ. Σε τι ηλικία φύγατε από τον τόπο σας; Ήμουν μικρό μωρό. Περίπου 3 με 4 χρονών. Όταν γεννήθηκα εγώ, ο πατέρας μου ο Χρήστος πήγε στρατιώτης στον τουρκικό στρατό. Τότε η θητεία ήταν 3 χρόνια. Ύστερα αγρίεψαν οι Τούρκοι και έγινε το κακό και καταστράφηκε η Σμύρνη. Ο πατέρας μου είπε σε δύο παιδιά που ήταν μαζί του στο στρατό: «Παιδιά, μπήκαν οι Τούρκοι να μας σκοτώσουν. Πάμε να φύγουμε». Και φύγανε προς τη θάλασσα. Εκεί βρήκαν ένα καράβι που ήταν αγκυροβολημένο στη μέση της θάλασσας, ανέβηκαν κρυφά και κρύφτηκαν χωρίς να τους δουν. Το πλοίο τους πήγε σε μια άλλη πόλη. Γύρεψε ο πατέρας μου την οικογένειά του, αλλά ο παππούς μου μας είχε πάρει και φύγαμε. Ερήμωσαν όλα τα χωριά. Του είπαν του πατέρα μου: «Χρήστο, ο πεθερός σου πήγε σε άλλη πόλη». Και πάλι μια νύχτα ανέβηκαν κρυφά – γιατί ήτανε φαντάροι και δεν είχανε λεφτά – σ’ ένα πλοίο, πήγανε σε μια άλλη πόλη και ο πατέρας μου μας βρήκε εκεί. Ύστερα περάσαμε απ’ τη Σμύρνη και είδαμε ότι οι Τούρκοι σκοτώσανε, κάψανε, ρημάξανε, όλη την πόλη. Ο πατέρας μου μου έλεγε ότι ένα μικρό μουλαράκι κολυμπούσε μέσα στο αίμα. Εκεί σκοτώθηκε και ο αδερφός της μάνας μου. Ήταν κι εκείνος φαντάρος σαν τον πατέρα μου. Άλλα δε θυμάμαι, γιατί ήμουνα μικρή. Tι συνέβη και φύγατε από τον τόπο σας; Μας κυνήγησαν οι Τούρκοι. Φύγαμε γιατί μας σκότωναν. Φεύγαμε μέσα από τα σιτάρια και όχι από το δρόμο, για να μη μας βλέπουν οι Τούρκοι. Αυτοί πυροβολούσαν. Πώς φτάσατε εδώ στην Ελλάδα, στο Ριζό; Όταν έγινε η ανταλλαγή, οι Τούρκοι που ζούσαν εδώ πήγαν στην Τουρκία κι εμείς ήρθαμε εδώ. Ήρθατε κατευθείαν εδώ στο Ριζό; Εμείς πήγαμε στην Κοζάνη. Εγώ ήρθα εδώ, όταν παντρεύτηκα τον άντρα μου το Δημήτρη. Πώς ήταν η ζωή σας, όταν ήρθατε στην Κοζάνη; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε; Ο κόσμος εδώ καλλιεργούσε καλαμπόκια και μας έδωσαν να φάμε. Η ζωή ήταν πολύ δύσκολη. Ψωμί δεν είχαμε, νερό δεν είχαμε, τίποτε δεν είχαμε. Οι Τούρκοι τα κάναν όλα χάλια. Τα έκαψαν όλα.Πού μείνατε, όταν πήγατε στην Κοζάνη; Στην αρχή μέναμε σε παράγκες. Ύστερα ο πατέρας μου πήγε στα χωριά, ήρθε και βρήκε τον παππού μου και του είπε: «Βρήκα ένα χωριό, Ακρινή το λένε. Θα πάμε εκεί». Και σηκωθήκαμε και πήγαμε εκεί. Στην Ακρινή υπήρχαν τούρκικα σπίτια, χαμηλά, που τα άφησαν οι Τούρκοι φεύγοντας. Όλα ήταν κατάμαυρα απ’ τη φωτιά. Βρήκαμε ένα σπίτι, η μάνα μου το άσπρισε, το έφτιαξε και μείναμε. Με τι ασχολήθηκαν οι γονείς σας όταν εγκατασταθήκατε στην Ακρινή;Κάναμε καλαμπόκια.Σας έδωσαν χωράφια;Υπήρχαν άδεια χωράφια και είπαν, όποιος θέλει, μπορεί να καλλιεργήσει σιτάρια ή καλαμπόκια. Ο άντρας σας από πού είχε έρθει; Από το χωριό Πάσονος. Πού γνωριστήκατε με τον άντρα σας;Ήρθε στο χωριό και με πήρε. Είχε συγγενείς εκεί, ήρθε να τους δει και πήρε κι εμένα.Όταν ήρθατε στο Ριζό, πώς ήταν τα πράγματα;Όταν ήρθα εδώ ήμουν 15 χρόνων. Τα σπίτια τους τότε ήταν με χόρτα και ήταν πολύ φτωχοί. Ύστερα δούλεψαν και έκαναν σπίτια. Ντόπιους είχε εδώ πέρα; Είχε τρεις οικογένειες. Οι υπόλοιποι ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο. Εδώ στο χωριό με τι ασχολιόταν ο άντρας σας;Είχαμε χωράφια, πρόβατα, βουβάλια. Ύστερα ήρθαν οι Γερμανοί και μας κατάστρεψαν. Πήραν τα πρόβατά μας, πήραν τα ζώα μας, μας έκαψαν. Ο πόλεμος μας κατέστρεψε.Άλλα αδέρφια έχετε;Έχω δύο αδέρφια. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι. είχα και άλλα τρία αδέρφια αλλά πέθαναν. Τα άλλα μου αδέρφια γεννήθηκαν εδώ στην Ελλάδα. Μόνο εγώ γεννήθηκα στον Πόντο.Πώς ήταν η ζωή στον Πόντο; Τι θυμάστε ή τι σας είχαν πει οι γονείς σας;Η μάνα μου η κυρα - Αναστασία μου είπε ότι, όταν φεύγαμε, κουράστηκε να με κουβαλάει και με άφησε κοντά σ’ ένα δέντρο. Γύρισε πίσω ο πατέρας μου – που στο μεταξύ είχε έρθει και μας βρήκε – και με πήρε. Οι Τούρκοι τον πυροβόλησαν στο πόδι.Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με τους Τούρκους που ζούσαν στα μέρη σας;Είχαμε συνέχεια το φόβο των Τούρκων. Ήταν ένας Τούρκος που ήταν φίλος του παππού μου και του έλεγε: «Κωνσταντίνε, εγώ είμαι φίλος σου, εσύ φτιάχνεις τα κάρα μας, να φύγετε από δω». Φύγαμε και πήγαμε σ’ έναν τόπο όπου ήταν κι εκεί Τούρκοι. Καθίσαμε εκεί περίπου ένα χρόνο και φύγαμε κι από κει. Ύστερα μας έβαλαν στα πλοία και μας έφεραν στη Θεσσαλονίκη. Από κει ο καθένας πήγε όπου ήθελε. Εμείς πήγαμε στην Κοζάνη.Ποιες σκέψεις κάνετε σήμερα για τον τόπο που γεννηθήκατε; Θα θέλατε να τον επισκεφτείτε; Όχι. Γιατί ζουν Τούρκοι εκεί. Η μάνα μου έλεγε στον άντρα μου: «Γαμπρέ, έλα να πάμε στην Τουρκία. Ο πατέρας μου κρέμασε με μια κάλτσα ένα μπαρχάτσι λίρες μέσα σ’ ένα κούφιο δέντρο». Έλεγα εγώ: «Μάνα, δουλειά δεν έχετε; Θέλεις να πάτε και να σας σκοτώσουν οι Τούρκοι; Εκείνο το δέντρο διαλύθηκε τώρα. Θα τις βρήκαν τις λίρες οι Τούρκοι και θα τις πήραν. Πού θα πας να σκοτώσεις τον άντρα μου». Γελούσε η συχωρεμένη η μάνα μου.
ΠΗΓΗ : ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΙΖΟΥΚελεσίδης Μίμης (ΣΤ΄ Τάξη), Παπαδοπούλου Ελένη (Ε΄ Τάξη) Σεμερτζίδης Παναγιώτης (Ε΄ Τάξη)
Πώς λέγεστε;Φαντίδης Ιάκωβος του Βασιλείου. Πότε γεννηθήκατε; Γεννήθηκα το 1908. Δηλαδή είμαι 93 χρόνων. Από πού κατάγεστε; Γεννήθηκα στην Τουρκία, στο Κιζίκ, στην πολιτεία της Ζάρας που βρίσκεται στην καρδιά του Πόντου. Σε τι ηλικία φύγατε από τον τόπο σας; Όταν ήμουν 7 με 8 χρόνων έφυγα εξορία στο Κουρδιστάν (Μαλάτια, Χαρπούτ, Ντιαρμπακίρ). Δηλαδή πρώτα πήγατε εκεί και μετά ήρθατε στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα ήρθαμε το 1922, όταν έγινε ανταλλαγή πληθυσμών. Τι συνέβη και φύγατε από τον τόπο σας;Όταν είχανε πόλεμο οι Ρώσοι με την Τουρκία, σηκώθηκε πρώτα το Καρς και όταν κατέβηκε ο πόλεμος στα δικά μας μέρη, δε μας άφησε τίποτα. Οι Τούρκοι κατάστρεψαν τα σπαρτά και όλα και φύγανε. Αναγκαστήκαμε και φύγαμε το 1917. Κατεβήκαμε στη Σαμψούντα, καθίσαμε εκεί 3 – 4 χρόνια. Η Σαμψούντα ήταν μεγάλη πόλη. Ήτανε μεγάλη φτωχομάνα. Μετά μάζεψαν οι Τούρκοι τους άντρες από κει – εγώ ήμουν ακόμα μωρό. 20 με 21 Μαΐου περικύκλωσαν οι Τούρκοι τα εργοστάσια, μάζεψαν τους άντρες και πήγαν τους μισούς σε ένα χωριό, το Καβακλί, και τους σκότωσαν. Τους άλλους μισούς τους σκότωσαν κοντά σ’ ένα πανδοχείο που το ‘λεγαν Τσουμπούς. Μείναμε εγώ και η μάνα μου με τη μικρή μου αδερφή. Ήρθε διαταγή, μας σήκωσαν κι εμάς να πάμε στο χωριό μας. Δε μας πήγαν τελικά στο χωριό. Μας πήγαν σ’ ένα άλλο μέρος που το λέγανε Μιτζιλίκ και από κει μας γύρισαν από χωριό σε χωριό. Εμείς με τη μάνα μου είχαμε πενήντα χρυσές λίρες. Μ’ αυτές αγοράσαμε βόδια, κάρο και θα σπέρναμε τα χωράφια. Δεν προλάβαμε να κάνουμε τίποτα και ήρθε νέα διαταγή για εξορία. Από τη Σαμψούντα με τα πόδια στη Μαλάτια, το Χαρπούτ, το Ντιαρμπακίρ. Πέντε έξι μήνες περπατούσαμε. Από κει, όταν έγινε η ανταλλαγή, μας έφεραν στην Ελλάδα. Ο πατέρας μου ήταν στη σφαγή του Τσουμπούς, αλλά γλίτωσε. Εκεί σκοτώθηκαν δύο δικοί μας νοματαίοι αλλά ο πατέρας μου γλίτωσε ανάμεσα στους σκοτωμένους τυχαία. Δεν τον πήρε καμία σφαίρα και γλίτωσε. Πώς ήταν η ζωή στον Πόντο; Τι θυμάστε ή τι σας είχαν πει οι γονείς σας; Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ καλά. Οι Τούρκοι μ’ εμάς ήταν σαν αδέρφια. Με το πέρασμα του χρόνου τα πράγματα άλλαξαν. Σκότωσαν οι Τούρκοι, σκότωσαν οι δικοί μας, έγινε αναμπουμπούλα. Στο χωριό ζούσε ο Βασίλ – Αγάς. Αυτός ήταν βαφτιστικός του παππού μου. Του λέει μια μέρα: «Νονό, εγώ θα πιάσω τα βουνά. Δεν υποφέρεται αυτό». Έτσι λοιπόν έπιασε τα βουνά. Σκότωσαν κάμποσους Τούρκους στα λιβάδια που είχαμε εκεί. Ένας ευλογημένος από το χωριό μας πήγε πάνω στους σκοτωμένους, για να βγάλει και να πάρει τα σιδερένια στεφάνια από τις ρόδες των κάρων. Τον έπιασαν εκεί και πάει. Εκείνους τους σκοτωμούς τους έριξαν στο δικό μας το χωριό. Ήρθαν μια μέρα, μάζεψαν όλους τους άντρες και τους πήγαν φυλακή. Ο πατέρας μου ήταν τυχερός, γιατί ήταν στρατιώτης. Δεν μπόρεσαν να τον πειράξουν. Τους στείλανε στη Σεβάστεια, που ήταν μια μεγάλη πόλη. Εκεί τους δίκασαν 10 χρόνια τον καθένα. Οι περισσότεροι από την πείνα και το κρύο πέθαναν εκεί μέσα. Τώρα ερήμωσε το χωριό. Όλοι φύγανε. Ο πατέρας μου ήταν στρατιώτης στην επαρχία της Ζάρας. Η μάνα μου μας πήρε εμένα και τον αδερφό μου και πήγαμε εκεί. Την ημέρα ήταν στρατιώτης και τη νύχτα δούλευε στο μαγειρείο. Τα απομεινάρια από τα φαγητά τα παίρναμε εμείς, επειδή ήμαστε νηστικοί και πεινασμένοι. Καθίσαμε στη Ζάρα κάμποσο καιρό. Ο πατέρας μου ήταν αγράμματος ή δεν του έκοβε. Στο στρατιωτικό φούρνο ένας Πόντιος Έλληνας αγάπησε μια Τουρκάλα. Είπε στον πατέρα μου να την πάρει και να πάει στην Καράσαρλη, στο Δεσπότη. «Θα φύγω κι εγώ και θα ‘ρθω να την πάρω». Γέμισε το μυαλό του πατέρα μου και ξεκινήσαμε. Πήγαμε σ’ ένα χωριό που το λέγανε Γούρμπαγου, σε κάποιες συμπεθέρες μας (της μάνας μου την αδερφή είχε ο γιος της). Μόλις την είδε η συμπεθέρα είπε πως αυτή είναι Τουρκάλα. Και του είπε: «Πού την πας; Άμα σε πιάσουν, θα σε σκοτώσουν». Την άλλη μέρα πήγαμε στο χωριό μας, το Κιζίκ. Εκεί αρνήθηκε ο πατέρας μου και δεν πήγε μαζί του. Πήγε μαζί του ένας άλλος, αλλά τους έπιασαν σε μια πολιτεία που λεγόταν Αντρές. Τους γύρισαν πίσω και τον φούρναρη τον φυλάκισαν, τον χτύπησαν και δεν ξέρω τι απέγινε. Από το χωριό μας φύγαμε και πήγαμε στο χωριό της μάνας μου, Τσαμπρούγαλα. Καθίσαμε εκεί δύο τρεις μέρες νηστικοί και πεινασμένοι. Γυρίζαμε τα χωριά σαν ζητιάνοι και μας λέγανε: «Τι να σας δώσουμε; Δεν έχουμε». Σηκωθήκαμε από εκεί και πήγαμε στην πολιτεία Αντρές. Καθίσαμε εκεί κάμποσο καιρό. Άρχισαν και έβγαιναν τα σπαρτά. Μας πήρε ο πατέρας μου από κει και πήγαμε σ’ ένα τούρκικο χωριό που το λέγανε Άκσιακου. Το θέρος άρχισε. Μαζέψαμε πασάκια από τα χωράφια και χορτάσαμε ψωμί. Κάναμε και καμιά εικοσαριά τενεκέδες περίσσευμα. Τ’ αφήσαμε εκεί. Είπαμε θα πάμε στη Σαμψούντα και θα γυρίσουμε, για να σπείρουμε τα χωράφια. Από εκεί φύγαμε, κατεβήκαμε στη Σαμψούντα. Καθίσαμε κάμποσο καιρό εκεί. Έγινε αναμπουμπούλα, χάθηκε κόσμος, πάει τέλειωσε. Είχες αδερφό μικρότερο. Τι απέγινε αυτός;Ήμασταν στη Ζάρα εγώ, ο Ιάκωβος ο Μουτζίκ, ο αδερφός του ο Στάθης και ο αδερφός μου ο Χαράλαμπος και γυρίζαμε. Άρπαξαν οι Τούρκοι το Στάθη και το Χαράλαμπο. Εγώ και ο Μουτζίκ καταφέραμε μέσα από τα σπίτια και φύγαμε. Τους άλλους τους κατεβάσανε στη Σεβάστεια και τους βάλανε σε ορφανοτροφείο. Ο αδερφός μου από κει μέσα χάθηκε. Τώρα πέθανε, έφυγε στην Αμερική, τι έγινε δεν ξέρω. Χάθηκε.Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με τους Τούρκους που ζούσαν στα μέρη σας; Οι Τούρκοι που ζούσαν στο χωριό μας ήταν περίπου 10 οικογένειες. Οι υπόλοιποι ήμασταν Έλληνες. Αυτοί ήταν τεμπέληδες, δε δουλεύανε. Τα χωράφια τους ήταν όλα τσαΐρια (λιβάδια) και έβοσκαν τα ζώα του κόσμου. Ένας Τούρκος, Ίπο τον λέγανε, είχε τρία – τέσσερα παιδιά. είχε ένα χωράφι απέναντι στο χωριό. Μπορεί να ήταν είκοσι – τριάντα στρέμματα τσαΐρι, όπου έβοσκαν τα ζώα του κόσμου. Με τους Τούρκους πηγαίναμε πολύ καλά.Όταν ξεκίνησε το κακό, οι Τούρκοι πώς σας συμπεριφέρθηκαν; Πριν ξεκινήσει το κακό εμείς φύγαμε από το �

Περισσότερα... »

12:29

Αφιέρωμα στον Ελληνικό Πόντο: Ο ΕΛΛΑΔΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΕΟ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

» Αrkoleon

12:29

Αφιέρωμα στον Ελληνικό Πόντο: Οι διωγμοί των Ελλήνων του Πόντου

» Αrkoleon

Δημόσιος απαγχονισμός στην Τραπεζούντα (Γερμανικό σχεδιάγραμμα)
Τις επίσημες αυτές ειδήσεις μεταβιβάζει ο υπουργός των Εξωτερικών της Αυστρίας προς το Βερολίνον με το ερώτημα τι δέον γενέσθαι. Ο υπουργός συνοδεύει τις εκθέσεις των πρεσβευτών του με το εξής ερώτημα:«Αι εκ της Τουρκίας καταφθάνουσαι ειδήσεις καθιστούν ολοένα και πιθανωτέραν την υπόθεσιν, ότι αι συνέπειαι αι προκληθείσαι εκ της αγκιστρώσεως των Ρώσων εις τας τουρκικάς ακτάς της Μαύρης Θαλάσσης μεταξύ των εκεί χριστιανικών (ελληνικών) πληθυσμών, δηλαδή οι σχηματισμοί ανταρτικών σωμάτων, χρησιμεύουν ως προσχήματα δια τους Τούρκους δια μίαν εκτεταμένην γενικήν καταδίωξιν του ελληνικού στοιχείου με την έκδηλον τάσιν να εξοντώσουν ολοσχερώς τους Ελληνας ως εχθρούς του κράτους όπως προγενεστέρως και τους Αρμενίους. Την τακτικήν αυτήν εφαρμόζουν οι Τούρκοι καταπολεμούντες οχι μόνον τους αντάρτας αλλά και εκτοπίζοντες τους πληθυσμούς άνευ διακρίσεως της δυνατότητος αν θα επιζήσουν από τας ακτάς εις το εσωτερικον της χώρας, χωρίς την λήψιν καταλλήλων μέτρων εκ μερους της τουρκικής διοικήσεως, ώστε οι εκτοπιζόμενοι να είναι εκτεθειμένοι εις την αθλιότητα και τον εκ πείνης θάνατον. Τα εγκαταλειπόμενα σπίτια των εξοριζομένων λεηλατούνται εις το πλείστον υπό των τουρκικών ταγμάτων τιμωρίας, ή καίονται και καταστρέφονται. Και όλα τα άλλα μέτρα, τα οποία εις τους διωγμούς των Αρμενίων ευρίσκοντο εις την ημερησίαν διάταξιν επαναλαμβάνονται τώρα εναντίον των Ελλήνων.
Τα γεγονότα αυτά, συνεχίζει ο Αυστριακός υπουργός, ενδείκνυνται φυσικά να προκαλέσουν εις ολόκληρον τον πολιτισμένον κόσμον κύμα αγανακτήσεως εναντίον του τουρκικού καθεστώτος. Εκτός αυτού υφίσταται και ο κίνδυνος, η Ελληνική Κυβερνησις της οποίας η στάσις απέναντι της Τουρκίας ουδαμώς εμπνέεται υπό της φροντίδος δια το ελληνικόν στοιχείον της οθωμανικής αυτοκρατορίας θα ήτο δυνατόν να εγακταλείψη την εν λόγω στάσιν της εάν καταλήξη εις το συμπέρασμα ότι δεν είναι εις θέσιν να αποτρέψη την μοίραν των συμπατριωτών της εις την Τουρκίαν».
Και τώρα το ερώτημα: Πως εχειρίσθη πράγματι η ελληνική κυβέρνησις της εποχής του Γούναρη και των άλλων αντιβενιζελικών πρωθυπουργών το εθνικόν αυτό ζήτημα; Τα σχετικά έγγραφα, ιδίως του υπουργείου των Εξωτερικών του Βερολίνου, μας ομιλούν για ελληνικά διαβήματα στην Κωνσταντινούπολι με ασήμαντα αποτελέσματα διότι τα διαβήματα ήσαν χλιαρά. Ο ίδιος ο βασιλεύς Κωνσταντίνος καλεί συχνά τον εν Αθήναις Γερμανό πρεσβευτή Μίρμπαχ κοντά του και τον κεραυνοβολεί για τις τουρκικές βαρβαρότητες της Μικράς Ασίας. Καμμιά φορά βλέπομε στα έγγραφα ότι οι Έλληνες βασιλείς στέλνουν προσωπικές επιστολές προς τον ισχυρό συγγενή τους τον Κάιζερ με αποτέλεσμα μάλιστα να σώσουν κάποτε από την κρεμάλα κανένα Έλληνα κληρικό. Αλλά οι διωγμοί συνεχίζονται διότι είναι ζήτημα υψηλής πολιτικής όπως θα ιδούμε αμέσως. Εδώ θα χρειαστή να κάνουμε μια παρένθεσι: Τον Μάρτιο του 1915 ο Κάιζερ ανταποκρίνεται στις ελληνικές βασιλικές επιθυμίες και δίδει στον βασιλέα Κωνσταντίνο τις περιβόητες γερμανικές εγγυήσεις οι οποίες εφόσον είχαν χαθή τα σχετικά μυστικά έγγραφα στο ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών είχαν κατά τον Ιωάννη Μεταξά μεγίστη σημασία, δια να αποκαλυφθή ότι δεν είχαν σχεδόν καμμία σημασία όταν τα πρωτότυπα των εγγράφων αυτών βρέθηκαν στην Βιέννη και δημοσιεύθηκαν στο «Βήμα» προ ολίγου καιρού. Εις ένα άρθρο των γερμανικών αυτών εγγυήσεων έναντι της ελληνικής ουδετερότητος αναφέρεται ότι η γερμανική κυβέρνησις θα προσπαθήση να ασκήση την επιρροή της στην Κωνσταντινούπολι δια να βελτιωθή η μοίρα του ελληνικού στοιχείου της τουρκικής επικρατείας.
Η επιρροή όμως αυτή ασκείται κατά ένα τέτοιο τρόπο ώστε ο βασιλεύς Κωνσταντίνος να την αισθάνεται ως εμπαιγμό και τον Σεπτέμβριο του 1915 όταν αναγκάζεται να παραιτηθή για δεύτερη φορά ο Βενιζέλος να λέη θυμωμένος ο Ελλην βασιλεύς στον Γερμανό πρεσβευτή Μίρμπαχ «ότι οι εν Τουρκία Γερμανοί διπλωμάται δεν κάνουν τίποτε για τον υπό διωγμόν Ελληνισμό».
Οτι πράγματι δεν έκαναν σχεδόν τίποτε, διότι είχαν την εντολή να μην κάνουν περισσότερο από τίποτε αποδεικνύει το εξής έγγραφο του αυστριακού πρέσβεως στην Κωνσταντινούπολη μαρκησίου Pallavicini, υπό ημερομηνία 17 Φεβρουαρίου 1917, όταν δηλαδή το μακελιό είχε φθάσει σ' ένα από τα πολλά του απόγεια. Γράφει ο Pallavicini:
«Αι πληροφορίαι εις το μνημόνιον του μητροπολίτου Αμασείας Γερμανού περί των διωγμών της περιοχής του ταυτίζονται απολύτως με τας ειδήσεις των ιδικών μας προξένων οι οποίοι επανειλημμένως ομιλούν εις τας εκθέσεις των περί αγριοτήτων, εκτοπισμών του ελληνικού στοιχείου και της δι εμπρησμού εξαφανίσεως των ελληνικών χωρίων (…).Ο εδώ Γερμανός πρέσβυς δεν έθιξε το θέμα εις τας τουρκικάς αρχάς κατά τρόπον έντονον, περιορισθείς απλώς να ομιλήση με τον Τουρκον υπουργόν των Εξωτερικών κατά πολύ φιλικόν τρόπον δια τας λυπηράς και εντελώς περιττάς σκληράς συνεπείας των μέτρων τιμωρίας καθώς και δια την πολύ κακήν εντύπωσιν που πρέπει να προκαλέσουν τα μέτρα αυτά εις ολόκληρον τον κόσμο (…). Ο κύριος φον Kuhlmman, ο Γερμανός πρέσβυς, είναι της γνώμης, ότι δεν είναι δυνατόν να επιτύχωμεν τίποτε περισσότερον διότι δικαίως δύνανται να είπουν αι τουρκικαί αρμόδιαι υπηρεσίαι, ότι λόγοι στρατιωτικής ασφαλείας και εκτεταμένης αντικατασκοπείας τας αναγκάζουν να προσφυγουν εις τα εν λόγω μέτρα. Επί του προκειμένου συμφωνώ δυστυχώς με τον Γερμανόν συνάδελφόν μου. Παρ' όλα αυτά θα συνεχίσω διδομένης ευκαιρίας, τουλάχιστον να προκαλώ την εντύπωσιν πλησίον των τουρκικών αρχών, ότι όχι μόνον ημείς αλλ' ο κόσμος ολόκληρος γνωρίζει πράγματι τι συμβαίνει εις τας εν λόγω περιοχάς, και ότι θα έλθη η στιγμή καθ' ην θα γίνη μομφή κατά της Τουρκίας δια τας ασιατικάς αυτάς μεθόδους κυβερνήσεως».
Ότι όμως αι μέθοδοι αυταί δεν ήσαν καθαρώς ασιατικαί αλλά γνήσιο ευρωπαϊκό πνεύμα made in Germany, αποδεικνύει νομίζω το εξής έγγραφο της αυστριακής πρεσβείας στην Πόλη με ημερομηνία 3 Απριλίου 1917: Γράφει ο επιτετραμμένος κόμις Trauttmansdorff.«Ο μέγας βεζύρης και ο υπουργός των Εξωτερικών παρεκάλεσαν εμέ και τον Γερμανόν πρέσβυν να φέρωμεν εις γνώσιν των κυβερνήσεών μας ότι στρατιωτικοί λόγοι μεγίστης σημασίας αναγκάζουν την τουρκικήν κυβέρνησιν να εκτοπίσουν από το Αϊβαλί και τα περίχωρα τον πληθυσμον αποτελούμενον εκ 10 έως 15.000 κατοίκων ελληνικής εθνικότητος. Η τουρκική κυβέρνησις εδήλωσεν ότι δια την εκτέλεσιν του εν λόγω μέτρου επιμένει ο στρατάρχης Liman von Sanders. Οι κάτοικοι θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα σπίτια των εντός ωρισμένης προθεσμίας, είναι όμως ελεύθεροι να εκλέξουν εις την ενδοχώραν τον τόπον της νέας των κατοικίας. Ο Ταλαάτ πασάς και ο Αχμέτ Μεσσίμι μπέης τονίζουν ότι με πολλήν δυσπιστίαν έλαβον την εν λόγω απόφασιν και δη εις μίαν εποχήν καθ' ην η νέα κυβέρνησις έχει αναγράψει επί της σημαίας της τας λέξεις «κατευνασμός και ανοχή». Τόσον ο Μέγας Βεζύρης όσον και ο υπουργός των Εξωτερικών του γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι η Αντάντ και οι Έλληνες θα εκμεταλλευθούν πολύ την απήχησιν που θα προκαλέσουν τα νέα μέτρα».
Η συνέχεια του εγγράφου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, θα έλεγα αποκαλυπτική. Γράφει ο Αυστριακός διπλωμάτης προς τον υπουργόν του:«Χθες το βράδυ ωμιλήσαμεν, εγώ και ο Γερμανός συνάδελφός μου, με τον στρατάρχην Liman von Sanders επί των αναγγελθέντων μέτρων. Αφού μας εβεβαίωσε την ακρίβειαν των σχετικών ειδήσεων προσέθεσεν ο στρτάρχης: «Επί μακρόν χρόνον προσεπάθησα να αναχαιτίσω την ασκούμενην ζωηράν κατασκοπείαν τη επιρροή του κλήρου κλπ τιμωρών τους ενόχους ως άτομα. Η μέθοδος αυτή υπήρξε καθ' ολοκληρίαν ανεπιτυχής. Επιστολαί παρακρατηθείσαι εσχάτως αποδεικνύουν μεγάλας προπαρασκευάς των Άγγλων δια μίαν σχεδιαζομένην προσεχή απόβασιν παρά το Αϊβαλί. Υπό τας συνθήκας αυτάς δεν θα ηδυνάμην να επιφορτισθώ και περαιτέρω την ευθύνην αναγκασθείς να επιβάλω εις το τουρκικόν υπουργείον Πολέμου όπου ανθίστατο εις τας προτάσεις μου ο Εμβέρ πασάς, καθώς και εις την κυβέρνησιν την εκτέλεσιν των εν λόγω μέτρων. Πάντως κατέβαλα πάσαν δυνατήν προσπάθειαν ώστε δια της διαθέσεως συγκοινωνιακών μέσων, της επιβλέψεως των εκτοπιζομένων και της λειτουργίας επιτροπών να αποφευχθούν η υπερβολικήν σκληρότης και παρεκτροπαί».
Σας ωμίλησεν προσωπικώς ο στρατάρχης Liman von Sandres, ο εμπνευστής, όπως ακούσατε, των εκτοπισμών, αλλά και ο φιλάνθρωπος διαθέτης των συγκοινωνιακών μέσων δια τον άλλον κόσμον.Ότι οι εκτοπισμοί αυτοί προεκλήθηκαν δια λόγους στρατιωτικούς και δια την κατάπνιξιν της ανταντικής κατασκοπείας, είναι ένα επιχείρημα του Liman Von Sanders που θα το μεταβάλη εις ένα άθλιον πρόσχημα η γνώμη του Αυστριακού πρέσβεως εις την Κωνσταντινούπολι. Γράφει ο μαρκήσιον Pallavicini τον Ιανουάριο του 1918. «Είναι σαφες ότι οι εκτοπισμοί του ελληνικού στοιχείου δεν υπαγορεύονται ουδαμώς από στρατιωτικούς λόγους και επιδιώκουν απλώς κακώς εννοουμένους πολιτικούς σκοπούς».Σχεδόν συγχρόνως αναφέρει ο Αυστριακός πρόξενος της Αμισού Κβιατκόβσκι:«Όπως επανειλημμένως ετόνισα, θεωρώ τον εκτοπισμόν των Ελλήνων της ποντικής παραλίας εν τω πλαισίω της εκτελέσεως του προγράμματος των Νεοτούρκων, το οποίον επιδιώκει την εξασθένησιν του Χριστιανικού στοιχείου - ως μίαν καταστροφήν μεγίστης απηχήσεως, ήτις θα έχη εις την Ευρώπην ζωηρότερον αντίκτυπον από τας αγριότητας εναντίον των Αρμενίων».Και προηγουμένως: «Όσον κι αν μου φαίνεται αναγκαία η καταπολέμησις των συμμοριών και η εκτέλεσις των προληπτικών τουρκικών μέτρων, εν τούτοις πρέπει να εκφράσω εντόνως τας αντιρρήσεις μου ως προς την τιμωρίαν των Ελλήνων αδιακρίτως καθώς και τον γενικόν εκτοπισμόν των - αντιρρήσεις υπαγορευμένας εκ πολιτικών, οικονομικών και καθαρώς ανθρωπιστικών λόγων».
Αλλά ητο πλέον αργά. Το μακελειό δεν μπορούσε να σταματήση ούτε και για οικονομικούς λόγους που φαίνεται να υπήρξε το ισχυρό επιχείρημα των ξένων διπλωματών. Οι Έλληνες έφυγαν, οι αγροί ερήμωσαν, το εμπόριο σταμάτησε, οι Τούρκοι έμειναν μεταξύ τους για να εξακριβώσουν τρομαγμένοι ότι αυτό δεν ήταν αρκετό, ούτε και πολύ παρήγορο, το ότι έμειναν μόνοι. Ο Ελληνισμός όμως έπρεπε να εξοντωθεί τη προτροπή και τη ανοχή δύο ευρωπαϊκών χριστιανικών δυνάμεων, από τις οποίες η μια η ισχυρότερη κρατούσε την μητροπολιτική Ελλάδα μπλοκαρισμένη, διχασμένη, πεινασμένη. Σαν μια εφιαλτική ταινία εκτυλίσσεται μπροστά μας το δράμα του Ποντιακού Ελληνισμού μέσα από τις εκθέσεις των διπλωματών των Κεντρικών Δυνάμεων. Στις 9 Ιανουαρίου 1917 τηλεγραφεί ο Κβιατκόβσκι: «Μέχριν σήμερον λεηλατήθησαν και εκάησαν εις την περιφέρειαν της Σαμψούντος υπό των τουρκικών στρατευμάτων 16 ελληνικά χωρία με 890 σπίτια, 17 εκκλησίας και 16 σχολεία. Προηγουμένως έκαψαν και ελεηλάτησαν τα ίδια στρατεύματα 22 χωρία με 341 σπίτια και 2 εκκλησίας. Εφονεύθησαν 75 άτομα μεταξυ των οποίων 3 ιερείς και εβιάσθησαν 69 γυναίκες».
Και ούτω καθ' εξής. Δεν θέλουμε βέβαια να συγκρίνουμε τώρα τις ελληνικής θυσίες με τις θυσίες άλλων χωρών κατά τον πόλεμο και ιδιαίτερα κατά τον τελευταίο. Αλλά δεν μπορούμε να αντισταθούμε και στην διαπίστωσι, ότι όταν καιγόταν ένα χωριό στην Ευρώπη, οι αρμόδιες υπηρεσίες αναστάτωναν τον κόσμο με όλα τα μέσα της προηγμένης προπαγάνδας, το αξιοποιούσαν το γεγονός ακόμη και με μεθόδους που αφαιρούν από την θυσία το βαθύτερό της νόημα και τον ανθρώπινο σεβασμό απέναντί της. Η θυσία του Μικρασιατικού Ελληνισμού δεν χρειάζεται βέβαια το χειροκρότημα κανενός. Πρέπει όμως τουλάχιστον στην ιστοριογραφία του μητροπολιτικού Ελληνισμού να πάρη την επίσημη εκείνη θέσι που δεν έχει μέχρι σήμερα. Και πρέπει αυτό να συμβή όσο το δυνατόν γρηγορώτερα και μάλιστα χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.Θ' αφήσωμεν τώρα το επίκεντρο του ομαδικού θανάτου που υπήρξε η Αμισός και η περιφέρειά της για να μετατοπισθούμε σε άλλες ελληνικές πολιτείες του Πόντου γεμάτες ιστορία, πλούτο, αίγλη. Το 1916 δεν είχαν απομείνει πολλά πράγματα απ' αυτά. Τα είχε διώξει ο φόβος. Βρισκόμαστε στην Τραπεζούντα.
Τους συμπατριώτες των Κομνηνών τους ευνόησε μια διπλή τύχη. Αλλά προτιμώ ν' ακούσετε την όλη ιστορία όπως την διεβίβασε προς την Βιέννη και το Βερολίνο ένας αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς, και συγχρονως ένας ευφυής διπλωμάτης, ο γενικός πρόξενος της Αυστροουγγαρίας στην Τραπεζούντα Κβιατκόβσκι. Τον Αύγουστο του 1918, όταν δηλαδή σχεδόν όλα είχαν περάσει, γράφει ο ξένος διπλωμάτης στην αναφορά του που έχει τον τίτλο: «Αι σχέσεις Τούρκων και Ελλήνων εις την Τραπεζούντα»:«Όπως επανειλημμένως ανέφερα αι σχέσεις μεταξυ Τούρκων και Ελλήνων εις την Τραπεζούντα δεν ήσαν κακαί μέχρι της καταλήψεως της πόλεως υπό των Ρώσων (18 Απριλίου 1916). Η σημαντική μωαμεθανική πλειοψηφία, το παράδειγμα των συνετών μητροπολιτών της πόλεως, συνεκράτουν τους Ελληνας της Τραπεζούντος από απροσεξίας, αι οποίαι παρατηρούντο εις την Αμισόν. Βεβαίως εξεδηλούντο και εδώ κατά την έναρξιν του πολέμου ανταντικαί ροπαί, αλλά όχι τόσον έντονοι όπως αλλού. Η επιτυχής άμυνα των Δαρδανελλίων και αι νίκαι των Κεντρικών Δυνάμεων από της ανοίξεως του 1915 απήτουν εξ άλλου την μετριοπάθειαν και την προσοχήν των Ελλήων. Ουχί ολίγον συνετέλεσεν εις την σύνεσιν αυτήν η περιωπή και η ευφυής στάσις του σημερινού μητροπολιτου Τραπεζούντος Χρυσάνθου, ο οποίος δεν άφηνε να χαθή ευκαιρία δια να φανή χρήσιμος εις τον πληθυσμόν και την τουρκικήν κυβέρνησιν. Οταν το χειμώνα του 1916 ήρχισε η ρωσική κατοχή να γίνεται απειλητική προέτρεψε το ποίμνιόν του να υποστηρίξη τον τουρκικόν πληθυσμόν που έμεινε πίσω, εμποδίσας μάλιστα μετά την κατάληψιν της πόλεως επανειλημμένως παρεκτροπάς των αρμενικών τμημάτων του στρατού εναντίον των Τούρκων κατοίκων. Ο Έλλην μητροπολίτης έθεσε μάλιστα υπό την προστασίαν του τους Τούρκους πρόσφυγας ίδρυσε σχολείον με άνω των 200 Τούρκους μαθητάς κλπ. Δι' όλα αυτά του απηύθυνε ο Βεχήτ πασάς (τον περασμένον Ιανουάριον) ευχαριστήριον επιστολήν εις την οποίαν ανέφερε με ευγνωμοσύνην τας υπηρεσίας του Έλληνος ιεράρχου.
«Αντιθέτως η στάσις μιας μερίδος του Ελληνικού πληθυσμού Τραπεζούντος προεκάλεσε ωρισμένας αμφιβολίας. Παρετηρήθη λόγου χάριν μια τάσις υπερ των νεών κυριάρχων, οι οποίοι εδείκνυαν ότι θα εγκατασταθούν μονίμως, κατόπιν ωρισμέναι ατασθαλίαι οικονομικής φυσεως, προ παντός η φυγή χιλιάδων Ελλήνων (εις το βιλαέτιον 30.000, εις την Τραπεζούντα 8.000) προ των τουρκικών στρατευμάτων από τον φόβον της αντεκδικήσεως, της κατατάξεως εις τον στρατόν, υπό την επιρροήν των ρωσικών απειλών και τον φόβον μήπως θα συνέβαιναν τα όσα συνέβησαν εις την Αμισόν. Όλα αυτα κατέστρεψαν τις προγενεστέρας ικανοποιητικάς σχέσεις μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων και ωδήγησαν εις μίαν αμοιβαίαν αποστροφήν και δυσπιστίαν.Η από τουρκικής πλευράς εσχάτως διαταχθείσα κατάσχεσις της κινητής περιουσίας των εις Ρωσίαν προσφύγων Ελλήνων ως και η συχνή εγκατάστασις επιστρεψάντων Τούρκων προσφύγων εις ελληνικάς ιδιοκτησίας ώξυναν την πικρίαν μεταξύ των Ελλήνων, την οποίαν προσπαθεί ο τωρινός βαλής Νedschmeddin Bey, ένας εχθρός πάσης πιέσεως, να απαμβλυνη δι ηπίων μέτρων».
Αυτά λέει η αναφορά. Όποιος θέλει να θέση υπό δοκιμασίαν την κάθε είδους αρετήν και ικανότητά του, ας μεταφερθή τουλάχιστον με την φαντασίαν στην θέσιν ενός Ελληνος ιεράρχου της Μικράς ασίας την πονηρά και επικίνδυνη εκείνη εποχή. Πόση ψυχική δύναμι, πόση διπλωματικότητα κι πόση πραγματική περιωπή έπρεπε να έχη η αποθνησκούσα εκείνη γενεά των κληρικών μας για να μπορούν να σώζουν ανθρώπους και να μένουν συγχρονως Ελληνες με ακέραια τη συνείδησι - και το κεφάλι στον τόπο του. Ας σκεφθούμε σιωπηλά την θέσι της σημερινής κεφαλής της Εκκλησίας μας και του ποιμνίου του στα ίδια εκείνα μέρη.Να η άλλη όψι του εθνικού δράματος: Ένας άλλος μητροπολίτης, ένας άλλος παλμός, ένα άλλο μαρτύριο. Ακούστε το επίσημο έγγραφο του Αυστριακού διπλωμάτου. Είναι γραμμένο στην Αμισό στις 29 Οκτωβρίου 1917 και απευθύνεται προς τον υπουργό των Εξωτερικών της Αυστροουγγαρίας κόμιτα Czernin von Chudenitz.
«Ο μητροπολίτης Αμασείας Γερμανος εκλήθη την μεσημβρίαν της Κυριακής να παρουσιασθή εις τον μουτεσαρίφην ο οποίος και του ανεκοίνωσε την εκ Κωνσταντινουπόλεως εντολήν να μεταβή εντός δύο ωρών εκεί σε χωρίς να συνομιλήση προηγουμένως με οποιονδήποτε. Ο μητροπολίτης επέστρεψε συνοδεία αστυνομικής φρουράς εις την έδραν του, όπου επετραπη να τον επισκεφθή ργότερον μόνον ένας, ο βουλευτής Αμισού Οσμάν Μπέης. Την τετάρτην απογευματινήν ώραν εγκατάλειψεν ο μητροπολίτης μετά της αδελφής του την πόλιν συνοδευόμενος υπό ενος αστυνομικού και εξ χωροφυλάκων. Αι άμαξαι έχουν ενοικιασθή μέχρι της Αγκύρας.«Τα εν λόγω μέτρα προεκάλεσαν εις τους ελληνικούς κύκλους βαθείαν απογοήτευσιν, αποδιδόμενα εις τας ακάρπους προσπαθείας του μητροπολίτου να αναχαιτίση το ανταρτικόν κίνημα (…).
«Τον μητροπολίτην Γερμανόν περιέβαλε η τουρκική κυβέρνησις με δυσπιστίαν ενώ ένα μέρος του ποιμνίου του τον καθίστα υπευθυνον διότι δεν είχε εγκαίρως αναγνωρίσει και καταπολεμήσει τον κίνδυνον, περιελθών από μακρού εις μίαν δυσχερή θέσιν, εκ της οποίας τον απολυτρώνει τώρα η εκτόπισις. Ο απερχόμενος μητροπολίτης είχε σπουδάσει εις την Λειψίαν, είχε γίνη ήδη νέος επίσκοπος του Πέραν, κατόπιν μητροπολίτης Καστοριάς, εκδιωχθείς εκ της Μακεδονίας ένεκα των εθνικών του αγώνων τη υποκινήσει του Ρώσου πρέσβεως. Από 9 ετών Μητροπολίτης Αμασείας με έδραν την Αμισόν διετήρει καλάς σχέσεις προς τον πρώτον μουτεσαρίφην Αμισου Suleiman Nedschmedin, λαβών μάλιστα κατά τας τελετυαίας πατριαρχικάς εκλογάς σημαντικόν αριθμόν ψήφων. Ητο ένας φιλόφρων ιεράρχης με τάλαντον και ευρωπαϊκήν μόρφωσιν που εδείκνυε δια το ποίμνιόν του, αλλά και δια τους άλλους, πάντοτε μια ζεστή καρδιά και ένα γεναιόδωρο χέρι. Είχε όμως παραμελήσει από πολύν καιρόν την αναγκαίαν πρόνοιαν δια την δυσχερή θέσιν του πράγμα το οποίον του στοιχίζει τώρα το πολυετές του πεδίον δράσεως».Τη συνέχεια θα την γνωρίζετε. Ο Γερμανός φυλακίζεται στην Κωνσταντινόυπολι, μετά την υπογραφή της ειρήνης έρχεται στην Βιέννη ως Έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην ανατολικήν Ευρώπην, και πεθαίνει στην Αυστριακή πρωτεύουσα. Η διακομιδή των οστών του από την Βιέννη στην Καστοριά έγινε πριν από λίγο καιρό. Και ο κύκλος των εκτοπισμών έκλεισε. Οτι ο μητροπολίτης Τραπεζούντος και ο Μητροπολίτης Αμασείας ήσαν οι δύο διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας καθαρής συνειδήσεως, απέδειξε το τέλος της πολιτείας του Χρυσά

Περισσότερα... »

12:29

Αφιέρωμα: Η γενοκτονία των Ποντίων

» Αrkoleon

12:01

Αφιέρωμα στον Ελληνικό Πόντο: Το δράμα των προσφύγων του Πόντου!

» Αrkoleon

11:56
Αφιέρωμα στον Ελληνικό Πόντο: Ο Κολοκοτρώνης του Πόντου!
» Αrkoleon

Ένας Πόντιος... ΚολοκοτρώνηςΠόντιος Κολοκοτρώνης χαρακτηρίζεται και ο 25χρονος Κοτζά Αναστάς (Αναστάσιος Παπαδόπουλος), ο οποίος κατόρθωσε ύστερα από σκληρές μάχες 95 ημερών το φθινόπωρο του 1921 να εξοντώσει 700 Τούρκους στρατιώτες, αποκρούοντας τις λυσσασμένες επιθέσεις του Τούρκου στρατηγού Λιβά πασά, που ήταν επικεφαλής μιας μεραρχίας τακτικού στρατού, σε μέτωπο εκτάσεως 28 χιλιομέτρων επάνω στο βουνό Top Tsam, με απώλειες 18 μόνο αντάρτες νεκρούς.

Προς τα τέλη του 1921 και αρχές του 1922 (22-2-22) το χωριό Δαζλή θα γίνει επίκεντρο τρομερών συγκρούσεων μεταξύ των ανταρτών και του τακτικού τουρκικού στρατού, υπό την αρχηγία του στρατηγού Τζεμάλ Τζεβήτ, ο οποίος, με 16.000 άνδρες, ορκίστηκε να εξαφανίσει τους αντάρτες. Έπειτα από αλλεπάλληλες συγκρούσεις, που κράτησαν ως τις αρχές του 1922, οι Τούρκοι υποχώρησαν προς την Ερπαά, αφού στο πεδίο της μάχης έπεσε νεκρός και ο ίδιος ο στρατηγός Τζεμάλ Τσεβήτ, με αποτέλεσμα να σταλεί από τον Μουσταφά Κεμάλ και πάλι ο ίδιος ο Λιβά πασάς εναντίον των ανταρτών. Όμως παρά τις συντονισμένες προσπάθειες του Λιβά πασά να περικυκλώσει τους αντάρτες, δεν τα κατάφερε, διότι οι αντάρτες, με συνδυασμένες ενέδρες, υπό την αρχηγία του Κοτζά Αναστάς και του Ιστύλ αγά, όχι μόνο ξέφευγαν, αλλά και αποδεκάτιζαν τις δυνάμεις του.
Αχιλ. Ανθεμίδη, «Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού 1912-24».
ΠΗΓΗ: “ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ” - ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡ. ΔΟΡΟΥΚΙΔΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΣΟΠΟΥΛΟΣ, Ι.Μ. Παντοκράτορος

Περισσότερα... »

11:50
Μύθοι: Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΦΙΜΠΟΝΑΤΣΙ ΓΙΑ ΤΟ 2012
» Αrkoleon

Η προφητεία για το 2012, έχει πάνω κάτω ηλικία 800 ετών και εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε κάποιο κείμενο που έγραψε ο Ιησουΐτης μοναχός Σεμπαστιάνο Φιμπονάτσι, σε κάποιο μεσαιωνικό μοναστήρι της Ιταλίας, σαν εκείνο που είχε περιγράψει ο Ουμπέρτο Έκο .
Ο Φιμπονάτσι είχε στην εποχή του αποκτήσει κάποια μικρή φήμη, στην περιοχή που βρισκόταν το μοναστήρι του κοντά στη Σιένα, στην ιταλική Τοσκάνη, εξ αιτίας κυρίως των κηρυγμάτων του, αλλά και των προφητειών του, που τρόμαζαν , αλλά και συνάρπαζαν το ακροατήριό του.
Η φήμη του Φιμπονάτσι χάθηκε, όπως συμβαίνει συχνά, με τον θάνατό του, στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα. Εξ άλλου οι προφητείες του ήταν τόσο μακρινές, αναφέρονταν σε γεγονότα που θα συνέβαιναν μετά από 800 περίπου χρόνια, οπότε τόσο ο ίδιος, όσο και οι προφητείες του, σιγά σιγά ξεχάστηκαν Μέσα στο ζοφερό κλίμα που επικρατούσε τα χρόνια του Μεσαίωνα. Η Προφητεία 2012 αρχίζει με την ημερομηνία 30 Απριλίου 1945. Είναι τότε που κατά τον Φιμπονάτσι θα πεθάνει το «Θηρίο». ΄Όπως πιθανόν να θυμάστε στις 30 Απριλίου του 1945, αυτοκτόνησε ο Αδόλφος Χίτλερ. Ο Φιμπονάτσι συνδέει τη ημερομηνία του θανάτου του «Θηρίου» με την ημερομηνία της σύλληψης του «Άλλου», όπως το αποκαλεί. Αν το «Άλλο» και γενιά του «συνελήφθη» στις 30 Απριλίου 1945, τότε αυτός ο «Άλλος», αν επρόκειτο για άνθρωπο και η κύηση ήταν κανονική, θα πρέπει να γεννήθηκε, από τα τέλη Δεκεμβρίου του 1945, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου του 1946.
Η «βασιλεία» του «Άλλου» μέσα από πολλές καταστροφές που προβλέπονται με μεγάλη ακρίβεια, όπως αυτή του «Άψινθου», δηλαδή του Τσέρνομπιλ, το1986, διαρκεί μέχρι τα τέλη του αιώνα, δηλαδή μέχρι το τέλος του 1999, οπότε ο «Άλλος» παραδίδει τα σκήπτρα στη γενιά του. Ο Φιμπονάτσι δεν διευκρινίζει αν ο «Άλλος» είναι «καλός» ή «κακός», ούτε τι ακριβώς ρόλο θα παίξει πέρα από τη «πάλη με τον Χρόνο», και το ότι θα δημιουργήσει μια στρατιά Αγγέλων που θα πολεμήσουν με τους Δαίμονες, ανθρώπους που θα ζουν ανάμεσά μας, αλλά που στην πραγματικότητα θα είναι κάτι άλλο, πέρα από αυτό που βλέπουν τα μάτια μας.
Άγγελοι και Δαίμονες, με τη μορφή καθημερινών ανθρώπων, που θα πάρουν μέρος στον Τελευταίο Πόλεμο, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Για το 2008, ο Φιμπονάτσι προφητεύει τη «Μεγάλη Καταστροφή», που θα σημαδευτεί με την έλευση του «Μαύρου» στην ηγεσία της «Νέας Ρώμης». Αν η «Μεγάλη Καταστροφή» είναι το οικονομικό τσουνάμι, που έχει πλήξει ολόκληρο τον κόσμο και αν ο «Μαύρος» δεν είναι άλλος από τον Μπαράκ Ομπάμα (εκτός αν λέει για τον Πόυτιν ο οποίος άνηκε καποτα στην Μαύρη αδελφότητα, το λεω αυτό διότι την ιδιότητα της τρίτης Ρώμης την διεκδικεί η Ρωσία), τότε ο Φιμπονάτσι θα έχει κάνει πάλι διάνα. Ούτε για τον «Μαύρο» ο Φιμπονάτσι διευκρινίζει αν θα είναι «καλός» ή «κακός» και τι ρόλο θα παίξει στην έκβαση του Τελευταίου Πολέμου.
Για το 2012 ο Φιμπονάτσι δεν προβλέπει το Τέλος του Κόσμου. Προβλέπει όμως την αρχή της περιόδου της Αποκάλυψης, που η έναρξή της θα σημαδευτεί με ένα μεγάλο γεγονός. Κατά τον Φιμπονάτσι, από το έτος 2012, θα μπούμε στην «βασιλεία» του Ιωάννη, δηλαδή, κατά πολλούς, στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Ο κόσμος δεν θα καταστραφεί, αλλά, για να το πούμε πιο λαϊκά, θα έρθουν τα πάνω-κάτω. Για το τέλος της «προφητείας» του ο Φιμπονάτσι παραθέτει αυτούσιο το τέλος της Αποκάλυψης του Ιωάννη, το οποίο, τέτοιοι καιροί που είναι δεν χάνετε τίποτα να το έχετε υπ όψη σας.
Πηγή

Περισσότερα... »

11:48
ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΕΛΙΓΜΩΝ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
» Αrkoleon

Ένα από τα απρόσμενα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει στρατιωτικά ένα κράτος, είναι η μετατροπή ενός συμμάχου του σε αντίπαλο. Τέτοιου είδους περιστατικά αναγκάζουν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς να διατηρούν δυνάμεις σε πιθανά προβληματικά σημεία, δεσμεύοντας πόρους και δυνάμεις.

Από την άλλη, πολλές φορές μία κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί με περιορισμένα διαθέσιμα μέσα. Την ίδια στιγμή υποχρεώσεις σε άλλα μέτωπα, πιέζουν για την διάθεση έμψυχου και άψυχου υλικού. Όταν η ζυγαριά που ζυγίζει διαθέσιμους πόρους και υποχρεώσεις γέρνει από το βάρος των υποχρεώσεων, συνήθως περιορίζονται οι δεύτερες.
Αλλά στο Βυζάντιο δεν ίσχυε αυτό. Ως αυτοκρατορία με υπερχιλιετή ζωή, αντιμετώπισε πλήθος αντιπάλων σε πολυμέτωπο αγώνα. Τις περισσότερες φορές δεν είχε καν τα μέσα για να υπερασπιστεί τα εδάφη της. Ο στρατός της στις καλύτερες των περιπτώσεων δεν ξεπερνούσε τους 140.000 χιλιάδες άνδρες. Παρουσιάζει λοιπόν, ενδιαφέρον να δούμε πως ανταπεξέρχονταν οι Βυζαντινοί στις ανάγκες, με τα μέσα που είχαν στην διάθεσή τους.
Μερικά βυζαντινά στρατιωτικά εγχειρίδια (Τακτικά) έχουν φθάσει μέχρι τις μέρες μας. Σε σχεδόν κανένα από αυτά δεν μελετούνται μέθοδοι επιθετικού πολέμου. Η προσοχή και τα στρατηγήματα ήταν το σήμα κατατεθέν του βυζαντινού στρατού. Το στρατήγημα που προτιμούσαν ήταν αυτό που καλούσαν τακτική ελιγμών αποφυγής. Κάτι αντίστοιχο στα σύγχρονα στρατιωτικά δόγματα αφορά τακτικές ανταρτοπολέμου ή μη συμβατικού πολέμου. Αλλά οι Βυζαντινοί ενσωμάτωσαν αυτές τις τακτικές στον τακτικό στρατό τους καθώς και το είδος των επιχειρήσεων που στις μέρες μας εκτελούν τα κομάντο.
Ο εχθρός έπρεπε να παρενοχλείται και ν’ αποκόπτεται. Παραπλανητικές υποχωρήσεις, νυχτερινές επιθέσεις, ενέδρες και προσποιήσεις ήταν στάνταρ διαδικασία. Κάθε στρατηγός που ρίσκαρε το πιο πολύτιμο αγαθό της αυτοκρατορίας –τους άριστα εκπαιδευμένους στρατιώτες της – σε ανοικτή μάχη, σύντομα απαλλάσσονταν από τα καθήκοντά του.
Οι τακτικές ελιγμών ήταν απλές στην θεωρία αλλά δύσκολες στην εκτέλεση. Ο ιστορικός Θεοφάνης περιγράφει μια τυπική αμυντική τακτική:
«Έτος 778/9 μ.Χ. Το έτος αυτό ο Μαδί, ηγέτης των Αράβων, πολύ θυμωμένος, έστειλε τον Ασά με μεγάλη δύναμη μαυροφόρων, Σύριων και Μεσοποταμίων και έφθασαν μέχρι το Δορύλαιο. Ο βασιλιάς διέταξε τους στρατηγούς να μην κάνουν ανοικτό πόλεμο, αλλά να ασφαλίσουν τα κάστρα εγκαθιστώντας σε αυτά φρουρούς. Διόρισε και υψηλόβαθμους αξιωματικούς σε κάθε κάστρο και τους έδωσε οδηγίες να πάρουν τρεις χιλιάδες επίλεκτους άνδρες και να ακολουθήσουν τους Άραβες προκειμένου να τους εμποδίσουν να προβούν σε λεηλασίες, καίγοντας εκ των προτέρων τις βοσκές των αλόγων και όσες άλλες προμήθειες μπορούν να βρεθούν. Αφού οι Άραβες παρέμειναν 15 ημέρες στο Δορύλαιο, τους έλειψαν τα απαραίτητα και τα άλογά τους πεινούσαν και χάθηκαν πολλά από αυτά. Εκείνοι γυρνώντας πίσω πολιόρκησαν το Αμόριο για μια μέρα, αλλά βρίσκοντάς το οχυρωμένο και καλά οπλισμένο αποσύρθηκαν χωρίς να πετύχουν τίποτα[i]».
Αυτές οι τακτικές είναι εντελώς αντίθετες με όσα η κοινή λογική απαιτεί από τις συνοριακές φρουρές – να συγκρατήσουν τον επιτιθέμενο μέχρι να φθάσει ο κύριος στρατός να ενισχύσει και ν’ αρχίσει η αντεπίθεση. Όταν χρησιμοποιούνται τακτικές ελιγμών, το κύριο εκστρατευτικό σώμα παραμένει στο στρατόπεδο ενώ ένα ισχυρό απόσπασμα παρακολουθεί τον εχθρό κατά πόδας, με σκοπό να αποτρέψει λεηλασίες και καταστροφές. Βάλει τα μετόπισθεν του εχθρού μέχρι οι εισβολείς ν’ αναγκαστούν ν’ αποχωρήσουν λόγω έλλειψης εφοδιασμού. Οι τακτική ελιγμών επέτρεψε στον εχθρό να εκστρατεύσει χωρίς αναμετρήσεις στην βυζαντινή επικράτεια, κάτι που παρουσίαζε δυσχέρειες για τους χωρικούς των υπό επίθεση περιοχών. Αλλά οι άνθρωποι αυτοί έβρισκαν καταφύγιο στα οχυρωμένα φρούρια, και ο επαγγελματικός στρατός του Βυζαντίου ήταν εκπαιδευμένος στο να παίρνει πίσω τις λείες από τους βεβαρημένους στρατιώτες του εχθρού.
Η βυζαντινή τακτική δεν προέβλεπε την αποτροπή του εχθρού στο να διασχίσει τα σύνορα, ούτε να τον καταστρέψει μετά την είσοδο. Αντίθετα, η πρόθεση των Βυζαντινών ήταν να ανεβάσουν το κόστος της εισβολής τόσο ψηλά ώστε ο εχθρός να ψάξει την λεία του αλλού την επόμενη φορά. Οι Βυζαντινοί μάχονταν τον εχθρό τους όπως ο ταυρομάχος τον ταύρο – έκαναν στην άκρη όταν επιτίθονταν, ώστε να τον καρφώσουν καθώς περνούσε.
Οι εχθροί του Βυζαντίου είχαν νιώσει στην σάρκα τους την αποτελεσματικότητα των στρατηγικών ελιγμών του. Ο ιστορικός Προκόπιος κατέγραψε πως ο Πέρσης Σάχης Χοσρόης έστειλε πρεσβευτές στον στρατηγό Βελισάριο το 542 μ.Χ., υποτίθεται για να διαπραγματευτούν ειρήνη, αλλά στην πραγματικότητα για να κατασκοπεύσουν την δύναμη του βυζαντινού στρατού. Ο Βελισάριος αντιλήφθηκε τις πραγματικές προθέσεις του Χοσρόη, και εκτέλεσε το εξής τέχνασμα. Έβαλε τους άνδρες του ν’ ανάψουν αμέτρητο πλήθος από εστίες φωτιάς, κράτησε ενεργά όλα τα φυλάκια, και προσποιήθηκε αυτοπεποίθηση μπροστά στους Πέρσες απεσταλμένους. Κατάφερε να τους πείσει ότι είχε διακόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού τους. Ο Χοσρόης ανήσυχος όχι διότι φοβόταν την αναμέτρηση με τον Βελισάριο αλλά την έλλειψη ανεφοδιασμού αναγκάστηκε να γυρίσει στην Περσία. Ας δούμε πως περιγράφει ο Προκόπιος την επιτυχία αυτή του Βελισάριου:
Ρωμαίοι δε Βελισάριον ἐν εὐφημίαις εἶχον, μᾶλλόν τε σφίσιν ὁ ἀνήρ ἐν τούτω εὐδοκιμῆσαι τῶ ἔργω ἐδόκει ἤ ὅτε Γελίμερα δορυάλωτον ἤ τόν Οὐίτιγγιν ες Βυζάντιον ἤνεγκεν. ἦν γάρ ὡς άληθῶς λόγου καί ἐπαίνου πολλοῦ ἄξιον, πεφοβημένων μεν κἀν τοῖς ὀχυρώμασι κρυπτομένων Ρωμαίων ἁπάντων, Χοσρόου δέ στρατῶ μεγάλω ἐν μέση γεγονότος Ρωμαίων ἀρχῆ, ἄνδρα στρατηγόν ξύν ὀλίγοις τισί δρόμω ὀξεῖ έκ Βυζαντίου ἥκοντα ἀπ’ ἐναντίας τοῦ Περσῶν βασιλέως στρατοπεδεύσασθαι, Χοσρόην δέ ἐκ τοῦ ἀπροσδοκήτου, ἤ καί τισιν ἐξαπατηθέντα σοφίσμασιν, ἐπίπροσθεν μηκέτι χωρῆσαι, ἀλλά τῶ μέν ἔργῳ φυγεῖν, λόγῳ δέ τῆς ειρήνης ἐφίεσθαι[ii].
Τεχνάσματα, όπως αυτό που εφάρμοσε ο Βελισάριος, συνιστώνται από τα βυζαντινά πολεμικά εγχειρίδια. Ένα τέτοιο στρατήγημα προέβλεπε να ντύνονται οι στρατιώτες ως χωρικοί ή γυναίκες και να μεταφέρουν ζώα, με σκοπό να παρασύρουν τους αντιπάλους να τους ακολουθήσουν για να αρπάξουν τα ζώα. Τότε οι Βυζαντινοί προσποιούνταν φυγή και παρέσερναν τους εχθρούς τους σε μια καλοστημένη παγίδα.
Οι τακτικές ελιγμών έδιναν ένα ψυχολογικό πλεονέκτημα στους Βυζαντινούς, ανεβάζοντας το ηθικό του στρατού και ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των στρατιωτών στον διοικητή τους. Το να υποχωρούν μπροστά σε ισχυρό εχθρό και να επανακάμπτουν από πλεονεκτικότερη θέση ανέβαζε την βιωσιμότητα των στρατιωτών σε σύγκριση με συναδέλφους τους σε αντίπαλα στρατεύματα. Σίγουροι ότι οι ζωές τους δεν θα αναλωθούν σε αιματηρές και μάταιες επιθέσεις είχαν χαμηλά ποσοστά λιποταξιών και ήταν πιο πρόθυμοι να υπακούουν στους στρατηγούς. Αυτή η εμπιστοσύνη ήταν απαραίτητη ώστε οι προσποιητές υποχωρήσεις να μην μετατραπούν σε πραγματικές.
Οι περισσότεροι αντίπαλοί τους γνώριζαν ότι αυτές οι υποχωρήσεις ήταν ψεύτικες, αλλά αυτή η γνώση δεν ήταν πάντα χρήσιμη. Κατά την διάρκεια μιας εκστρατείας ενάντια σε έναν κατά πολύ μεγαλύτερο περσικό στρατό υπό την διοίκηση του Σαρβαραζά, ο Ηράκλειος διαίρεσε το στράτευμά του και επιτέθηκε με το μικρότερο τμήμα, ενώ το υπόλοιπο τμήμα είχε καταλάβει ψηλότερες θέσεις έχοντας υπερκεράσει την περσική παράταξη. Όταν ο Ηράκλειος ενημερώθηκε για την ολοκλήρωση της κυκλωτικής κίνησης, διέταξε υποχώρηση. Οι Πέρσες κατάλαβαν ότι επρόκειτο για ψεύτικη υποχώρηση και κράτησαν τις θέσεις τους. Έτσι όμως έδωσαν την ευκαιρία στο τμήμα που προσποιήθηκε υποχώρηση, να ολοκληρώσει και αυτό ανενόχλητο την κυκλωτική κίνηση, να ενωθεί με τον υπόλοιπο στρατό και να πέσουν στα νώτα των Περσών.
Σε αυτή την περίπτωση το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν η απόκρυψη των κινήσεων της κύριας δύναμης του βυζαντινού στρατού. Ο Σαρβαραζάς πίστεψε ότι οι Βυζαντινοί προσποιούνταν υποχώρηση για να τον οδηγήσουν σε ενέδρα και πραγματικά έτσι ήταν. Για να πέσει όμως στην ενέδρα ο Σαρβαραζάς έπρεπε να παραμείνει ακίνητος, όπως και έπραξε, αποφασίζοντας να μην καταδιώξει τους αντιπάλους. Όταν ανακάλυψε το λάθος του διέταξε υποχώρηση εγκαταλείποντας το στρατόπεδο και τις προμήθειές του στα χέρια του Ηράκλειου.
Αργότερα, τον Ιανουάριο του 623 μ.Χ., ο Ηράκλειος ενημερώθηκε για μια περσική ενέδρα στον ποταμό Άλυ και εσκεμμένα οδήγησε ένα μικρό τμήμα του στρατού του εκεί. Όταν οι Πέρσες ξεχύθηκαν από τις καμουφλαρισμένες θέσεις τους για να επιτεθούν στον Ηράκλειο, το βυζαντινό ιππικό εμφανίσθηκε από τα γύρω βουνά, έπεσε πάνω στους Πέρσες και τους κατέκοψε. Τότε ο Ηράκλειος επιτέθηκε και στην κύρια περσική δύναμη, για ν’ ανακαλύψει ότι ο Σαρβαραζάς γι’ ακόμη μια φορά υποχώρησε, συγκλονισμένος από την αποτυχία του δικού του τεχνάσματος[iii].
Οι ελιγμοί πάντα πραγματοποιούνταν είτε στα νώτα είτε στα μετόπισθεν του εχθρού, χωρίς να έχει σημασία σε τι απόσταση. Παρά την σπανιότητα των μαρτυριών, είναι γενικά αποδεκτό ότι οι Βυζαντινοί οργάνωναν συγκεκαλυμμένες επιχειρήσεις και δολιοφθορές πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Μια τέτοιου είδους επιχείρηση έγινε στην βανδαλοκρατούμενη Β. Αφρική, όπου ο Ιουστινιανός έστειλε 120 επίλεκτους άνδρες να στήσουν επαναστατικό δίκτυο υποστήριξης στην απόβαση του Βελισάριου το 533 μ.Χ. Άλλη παρόμοια επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τους Βυζαντινούς στην Σικελία πριν από τον Σικελικό Εσπερινό μεταξύ 1282-1302. Έχει αποδειχθεί ότι οι Βυζαντινοί χρηματοδότησαν και βοήθησαν στην επανάσταση στη Σικελία, καθώς και ενθάρρυναν τον βασιλιά Πέτρο Γ’ της Αραγονίας, να επέμβει στο νησί το 1282, με σκοπό να αποτρέψει τη σχεδιαζόμενη εισβολή του Καρόλου του Ανδεγαυού στην αυτοκρατορική επικράτεια. Κατά την διάρκεια του ξεσηκωμού, 70 πλοία του Καρόλου που είχαν αράξει στο λιμάνι της Μεσσήνης πυρπολήθηκαν το 1283. Αυτό το κατόρθωμα έχει γραφεί στο ενεργητικό των Σικελών επαναστατών, αν και οι Βυζαντινοί είχαν πολύ περισσότερα να κερδίσουν από την καταστροφή του στόλου. Μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι πράκτορες της Κωνσταντινούπολης είχαν παίξει το δικό τους ρόλο στο κάψιμο των πλοίων. Αλλά η επιτυχία αυτών των επιχειρήσεων ολοκληρώνεται όταν όλες αυτές οι πράξεις δολιοφθοράς δείχνουν ως μια σειρά συμπτώσεων, την στιγμή που είναι στρατηγικοί σχεδιασμοί της Κωνσταντινούπολης.
Όλοι όσοι ασχολήθηκαν με την μελέτη της βυζαντινής πολεμικής φιλοσοφίας δέχονται ότι πρόκειται για ενεργή άμυνα. Ακόμη και όταν ενεργούσαν επιθετικές εκστρατείες, εφάρμοζαν στρατηγικές άμυνας για να κερδίζουν τους πολέμους[iv]. Ο στόχος ήταν να υπερασπίσουν την επικράτεια, την περιουσία και την ζωή χωρίς όμως το κόστος ενός στρατού. Ο στρατός πολεμούσε αρκετά συχνά ώστε να παραμένει αξιόμαχος και αποτρεπτικός παράγοντας ως φόβητρο των εχθρών, και η εκπαίδευση, η πειθαρχεία και η φήμη του έκοβαν την όρεξη σε κάθε επιθυμία εισβολής. Οι τεχνικές ελιγμών ισοσκέλιζαν ή και υποσκέλιζαν την αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων. Αν ο βυζαντινός στρατός αποδεκατίζονταν σε μια αποφασιστική μάχη τότε όλη η βυζαντινή επικράτεια θα αφήνονταν έρμαιο στις αρπακτικές διαθέσεις των αντιπάλων και αυτό δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό ως προοπτική. Οι ελιγμοί αποφυγής αρνούνταν στον εισβολέα την αποφασιστική μάχη, ενώ επέτρεπαν στους υπερασπιστές να παρακολουθούν τις κινήσεις του περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να κτυπήσουν, παραμένοντας έτσι παράγοντας που έπρεπε να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Έτσι ο εισβολέας έπρεπε να είναι διπλά προσεκτικός διότι είχε να υπολογίσει τον συνδυασμό παρενόχλησης και ρίσκου.
Μια στρατηγική, η οποία θα στηρίζονταν μόνο στην άμυνα δεν ήταν εφικτή ούτε αποδοτική στον επικίνδυνο βαρβαρικό περίγυρο που κύκλωνε την αυτοκρατορία. Επιθετικές ενέργειες έπρεπε να αναλαμβάνονται ώστε να στηρίζονται οι σύμμαχοι και ν’ αποσυντονίζονται οι εχθροί. Τους τελευταίους αιώνες οι Βυζαντινοί ανέπτυξαν κατά κοινή ομολογία, την τέχνη της πολιτικής σε τέτοιο βαθμό, ώστε αναπλήρωναν έτσι την ανάγκη να στέλνουν στρατιωτικές δυνάμεις σε υπερόριες εκστρατείες. Δωροδοκίες, διπλές συμφωνίες, καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις, εμπορικά προνόμια και επιρροές, όλα έπαιξαν έναν ρόλο επιθετικής πολιτικής ενάντια στους εν δυνάμει εχθρούς. Έτσι ο στρατός διατηρήθηκε αλώβητος και μαζί με αυτόν και η αυτοκρατορία μέχρι την στιγμή που και ο τελευταίος μεγάλος πολεμιστής της Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος έπεσε μαχόμενος.
ΠΗΓΗ

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 18.05.2011

02:06
ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
» Αrkoleon

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και το κόμμα του, η ΕΡΕ, είχαν καταφέρει από τις εκλογές του 1956 να είναι οι κυρίαρχοι του πολιτικού σκηνικού.Σ’ αυτό είχαν συντελέσει δύο παράγοντες: O ένας ήταν το εκλογικό σύστημα της προηγούμενης αναμέτρησης, το λεγόμενο «τριφασικό» που τους είχε δώσει την ευκαιρία να αποκτήσουν την άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 165 εδρών, παρότι είχαν έλθει δεύτεροι σε ψήφους. Ο δεύτερος ήταν ο συνεχιζόμενος κατακερματισμός των δυνάμεων του Κέντρου, με την ταυτόχρονη προσπάθεια άρθρωσης κεντροαριστερού λόγου και τη «στέγασή» του σε πολιτικούς φορείς. Κάτι τέτοιο είχαν επιχειρήσει να κάνουν δύο κόμματα –πολιτικά κληροδοτήματα. Κυρίως το ΔΚΕΛ των Αλέξανδρου Σβώλου και Γεωργίου Καρτάλη και δευτερευόντως η ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα.
Μια προσπάθεια επανένωσης του κεντρώου χώρου είχε γίνει ένα χρόνο πριν από τις εκλογές της 11ης Μαΐου. Είχαν και πάλι τεθεί κάτω από την ίδια σκέπη οι δύο άσπονδοι φίλοι και παραδοσιακοί διεκδικητές της πρωτοκαθεδρίας του βενιζελικού χώρου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου και ο Σοφοκλής Βενιζέλος. Ο γιος του ιδρυτή του Κόμματος Φιλελευθέρων διέλυσε τη Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωση (ΦΔΕ) που είχε συστήσει προ διετίας για να αναλάβει τη συναρχηγία που του προσέφερε ο «Γέρος». Όπως είχε κάνει εκείνος τέσσερα χρόνια νωρίτερα διαλύοντας το δικό του κόμμα, το Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν…Όμως, ούτε τα νώτα τους συμβάδισαν ποτέ, ούτε φρέσκο πολιτικό λόγο κατάφεραν να παρουσιάσουν. «Γηρασμένο κόμμα» τούς αποκαλούσε ο Καραμανλής εκμεταλλευόμενος και επικοινωνιακά το γεγονός ότι ήταν κατά 19 χρόνια νεότερος του Παπανδρέου και κατά 13 του Βενιζέλου.
Κι εκείνοι, οι κατ’ ανάγκην συγκάτοικοι του Κόμματος Φιλελευθέρων, δεν στόχευαν τόσο την κυβέρνηση αλλά την ΕΔΑ, κάνοντας λόγο για «ξενοκίνητα ανδρείκελα της άκρας Αριστεράς, τελούντα μονίμως εις διατεταγμένην ξενοελληνικήν υπηρεσίαν». Χαρακτήριζαν και την ΕΡΕ «κυβέρνησιν εθνικής υποτέλειας, σκανδάλων και ψεύδους» αλλά γνώριζαν ότι προς αλλού ήταν η «διαρροή» των ψηφοφόρων τους…Με αυτή την κυβέρνηση όμως ο Παπανδρέου είχε συμφωνήσει, ερήμην των άλλων δυνάμεων της αντιπολίτευσης και -κατά μία πηγή- του «συγκατοίκου» του Βενιζέλου, το νέο εκλογικό σύστημα, της ενισχυμένης αναλογικής.Δεν είχε καν ξημερώσει, οι δείκτες των ρολογιών έδειχναν 6 π.μ. της 27ης Φεβρουαρίου 1958 όταν ο «Γέρος» άνοιγε την πόρτα της κατοικίας του στο Καστρί για να δεχθεί μυστικά τον υπουργό Εσωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή, Τάκο Μακρή. Δεν χρειάστηκε παρά μόνο μία ώρα για να συμφωνήσουν αφού, άλλωστε, είχε γίνει προεργασία μηνών γι’ αυτό το αποτέλεσμα. Την είχαν κάνει τα Ανάκτορα που ήθελαν ένα σαφώς αστικό κόμμα (πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που απέκτησε συναρχηγό τον τακτικό συνομιλητή τους Σοφοκλή) ως εφεδρεία του συστήματος, πίσω από την ΕΡΕ.
Ο Γ. Παπανδρέου είπε το «ναι» εκτιμώντας ότι θα απορροφήσει τα μικρότερα κόμματα (ΔΚΕΛ, ΕΠΕΚ και πιθανόν το ΚΑΕ) του Κέντρου, αφού το νέο εκλογικό σύστημα έδιδε το δικαίωμα της συμμετοχής στη β’ κατανομή των εδρών μόνο στα κόμματα που θα έπιαναν το 25%. Για τον κίνδυνο, δε, επανάληψης συνεργασίας κομμάτων (κατά τα πρότυπα του 1956) προβλεπόταν το όριο του 40% για τους συνασπισμούς.Είχαν συμπληρωθεί μόλις 4,5 ώρες από τη στιγμή που ο Μακρής έφυγε από το Καστρί και ο πρωθυπουργός Καραμανλής συγκαλεί το Υπουργικό Συμβούλιο για να παρουσιάσει το νέο εκλογικό σύστημα.Δύο υπουργοί (και πολύ αργότερα… συμπέθεροι και, σύντομα, εκ νέου επιτελάρχες του Καραμανλή), ο -μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης (Δημοσίων Έργων) και ο Παναγής Παπαληγούρας (Βιομηχανίας και Εμπορίου) υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους. Διαμαρτυρήθηκαν και για το εκλογικό σύστημα αλλά και για τις εν κρυπτώ κινήσεις του πρωθυπουργού.
Ο Παπαληγούρας τού έστειλε και μια σκληρή επιστολή, με την οποία του καταλόγιζε ότι με δική του ευθύνη «το Υπουργικόν Συμβούλιον παύει πλέον να λειτουργεί κατά τους όρους του πολιτεύματος», ενώ ο Ράλλης ανακοίνωσε από το πολιτικό του γραφείο ότι «παρητήθη διότι διεφώνησεν επί του κατατεθέντος νομοσχεδίου περί της ενισχυμένης αναλογικής, η οποία κατά τη γνώμην του ωφελεί την Αριστερά».Οι εξελίξεις, πάντως, δικαίωσαν τον Ράλλη αλλά εκείνες οι παραιτήσεις, όπως και οι άλλες που ακολούθησαν, μάλλον θα πρέπει να ενταχθούν (στην πλειοψηφία τους τουλάχιστον) στην πρώτη οργανωμένη -και τελευταία- προσπάθεια αμφισβήτησης του Καραμανλή στο εσωτερικό του συντηρητικού πολιτικού χώρου.
Δύο ημέρες αργότερα (1 Μαρτίου) η κυβέρνηση απώλεσε την πλειοψηφία αφού 15 συνολικά βουλευτές, με επικεφαλής τον τέως αντιπρόεδρό της Ανδρέα Αποστολίδη και με συμμετοχή των Παπαληγούρα και Ράλλη, με δήλωση που κατέθεσαν επίσημα στην Εθνική Αντιπροσωπεία απέσυραν την εμπιστοσύνη τους. Οι υπόλοιποι δώδεκα ήταν οι Αθανάσιος Γκελεστάθης, Ανδρέας Δερδεμέζης, Απόστολος Καρασπήλιος, Διονύσιος Καρρέρ, Πάρις Λιαρούτσος, Νικόλαος Μήτρου, Θεμιστοκλής Μπάλλας, Ιωάννης Νικόλιτσας, Γρηγόριος Παπαδόπετρος, Δημήτριος Πετροπουλάκος, Φώτιος Πιτούλης και Νικόλαος Σπέντζας.Ο Αποστολίδης, ο οποίος είχε παραιτηθεί από την αντιπροεδρία από τις 17 Ιουλίου του προηγούμενου έτους (λόγω διαφωνιών στους κυβερνητικούς χειρισμούς για το Κυπριακό), ήταν ο επικεφαλής της ομάδας. Γραφόμενα δε της εποχής τον έφεραν (με τις ευλογίες του Βενιζέλου) ως πρωθυπουργό μεταβατικής κυβέρνησης. Κι ο ίδιος μετά την αποχώρησή του και από την ΕΡΕ δεν δίσταζε να τραβήξει το σχοινί.
«Ονομαζόμεθα», έλεγε, «Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις αλλά αντί ριζοσπαστικών λύσεων, εγινόμεθα ημέρα με την ημέρα όργανα αοράτου οικονομικής ολιγαρχίας».Η ΕΡΕ είχε μείνει πια με 149 βουλευτές που σύντομα τους ξανάκανε 152 ο Καραμανλής, καθώς ήταν διορατικός και δεν ήθελε να μείνει εκτός εξουσίας. Ανέβηκε στο Παλάτι και εισηγήθηκε στον βασιλέα Παύλο τη διάλυση της Βουλής.
ΠΗΓΗ

Περισσότερα... »

02:01
1936: Η Ελλάδα του Μεταξά αρνήται την αποπληρωμή του δανείου.
» Αrkoleon

Δεδικασμένο υπέρ της Ελλάδος στο Διεθνές Δικαστήριο!
1936, η Ελλάδα αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου
Η ιστορία έχει ως εξής : Το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα «Societe Commerciale de Belgique».Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις.Η Ελλάδα απάντησε ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, διότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του Λαού και της χώρας!
Στο υπόμνημά της, η Ελληνική κυβέρνηση ανέφερε : «Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο». (Yearbook of the International Law Commission, 1980, v.l., σελ.25).
Το επιστέγασμα ήρθε με το υπόμνημα που κατέθεσε στο Διεθνές Δικαστήριο ο νομικός εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης το 1938, όπου τόνισε τα αυτονόητα : "Ενίοτε, μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, υπερτερεί έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό θέτει σε κίνδυνο την λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του κι’ έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους»!
Με αυτά τα επιχειρήματα λοιπόν, το Διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο, στο οποίο μάλιστα το 2003 στηρίχθηκε η Αργεντινή και ο αείμνηστος πρόεδρος της, Νέστωρ Κίχνερ, ο οποίος επέλεξε να διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους της χώρα του, αντί να την υποδουλώσει στο Δ.Ν.Τ.!
Χωρίς άλλα λόγια, και ο νοών νοήτω…
Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε.
ΠΗΓΗ

Περισσότερα... »

01:53
Βιογραφίες: Γρηγόρης Αυξεντίου (1928-1957) – Ο σταυραετός του Μαχαιρά
» Αrkoleon

«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν». Γρηγόρης Αυξεντίου

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου, που βρίσκεται ανάμεσα στη Λευκωσία και την Αμμόχωστο, στις 22 Φεβρουαρίου του 1928. Από τη φύση του ήταν παράτολμος και ατίθασος, ενώ είχε γαλουχηθεί με εθνικά και θρησκευτικά ιδεώδη.
Οι γονείς του, Πιερής και Αντωνού, ήταν εύποροι αγρότες. Είχε και μια αδερφή, την Χρυσταλλού Αυξεντίου-Σουρουλλά
Ο Γρηγόρης μετά το δημοτικό σχολείο του χωριού του φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και ακολούθως έφυγε για την Ελλάδα με σκοπό να γίνει στρατιωτικός. Για να σπουδάσει, πήρε πρώτα την ελληνική υπηκοότητα και ξεγράφτηκε ουσιαστικά από την τότε αγγλοκρατούμενη Κύπρο. Μπήκε τελικά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και παράλληλα μελετούσε φιλολογία σκοπεύοντας να παρακολουθήσει αργότερα τη Φιλοσοφική. Το 1949 απέτυχε στις εξετάσεις της Σχολής Ευελπίδων και γράφτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού και έλαβε κατάρτιση ανθυπολοχαγού. Εκεί αφού αποφοίτησε, έκανε τη στρατιωτική του θητεία στον 1° λόχο του 613ου τάγματος πεζικού, στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα και αλλού, απ’ όπου και έστελνε φλογερά πατριωτικά γράμματα στους δικούς του, αναφέροντας ότι εκεί αισθανόταν περήφανος γιατί έκανε το καθήκον του προς την πατρίδα.
Τελείωσε τη θητεία του στις 15/11/1952 και επέστρεψε στην Κύπρο, όπου άρχισε να εργάζεται στα κτήματα του πατέρα του σαν οδηγός, μεταφέροντας εργάτες από τη Λύση στην Αμμόχωστο. Εκείνη την περίοδο αρραβωνιάζεται.
Τον Ιανουάριο του 1955 μυήθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, με κύριο στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα) από τον Ανδρέα Αζίνα και είχε την πρώτη του επαφή με το Γρίβα στις 20/1/1955, που ήταν αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. και μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων.
Αντί του καθιερωμένου όρκου, ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής δέχτηκε τον λόγο της στρατιωτικής τιμής του Αυξεντίου.
Την άνοιξη του ιδίου χρόνου συμμετείχε στις επιθέσεις κατά της Ηλεκτρικής Εταιρείας και του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Λευκωσίας. Πολύ γρήγορα διακρίθηκε για τις ηγετικές του ικανότητες και ο Γρίβας, αναγνωρίζοντας το ήθος και τον πατριωτικό του ζήλο, του δίνει την θέση του υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α και του αναθέτει την στρατολόγηση και εκπαίδευση ανδρών στον τομέα της Αμμοχώστου σε συνεργασία με τις οργανωμένες ήδη ομάδες της περιοχής, που δρούσαν στις τάξεις του ΕΜΑΚ (Εθνικό Μέτωπο Απελευθερώσεως Κύπρου), όπου και τον θέτει επικεφαλή. Μέσα στην Οργάνωση πήρε το κωδικό όνομα «Ζήδρος» (το αγωνιστικό του ψευδώνυμο παρέπεμπε στο Ζήδρο, το Δυτικομακεδόνα κλεφταρματολό επί Τουρκοκρατίας.), το οποίο και κράτησε μέχρι τον ηρωικό του θάνατο. Κατά τη διάρκεια της σύντομης αντιστασιακής του δράσης έλαβε και τα ψευδώνυμα «Ρήγας», «Αίαντας», «Άρης», «Μάστρος», «Ανταίος» και «Ζώτος» και έγινε το φόβητρο των Άγγλων και ο θρύλος των συμπατριωτών του.
Ήταν ηγετική φυσιογνωμία και διέθετε οργανωτικές και στρατιωτικές αρετές. Ήταν ο μόνος από τους νεαρούς μαχητές που διέθετε στρατιωτική κατάρτιση, αλλά παράλληλα διακρινόταν για τις πνευματικές του αρετές, την αγάπη και τη στοργή που έδειχνε προς τους συντρόφους του, τους οποίους και στήριζε, ενδυνάμωνε και ενίσχυε με σθένος, αγωνιστικότητα και αυταπάρνηση.
Ο Αυξεντίου ήταν ο πρώτος τομεάρχης της ΕΟΚΑ στην περιοχή Αμμοχώστου και την 1η Απριλίου του 1955, πρώτη μέρα του αγώνα κατά των Άγγλων, επειδή ανακαλύφθηκε το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε για την επιχείρηση ανατινάξεων στις πετρελαιοαποθήκες της αγγλικής βάσης Δεκέλειας, βγήκε στα βουνά και ηγήθηκε των επιθέσεων εναντίον αγγλικών στόχων στον τομέα του. Από τότε μέχρι το τέλος της ζωής του έζησε στην παρανομία διευθύνοντας ανταρτικές ομάδες.
Η επικήρυξη για τον Γρηγόρη ΑυξεντίουΔεν άργησε να γίνει ο υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενος από τους Άγγλους, οι οποίοι τον επικήρυξαν αρχικά με 250 λίρες και στην συνέχεια, με το υπέρογκο για την εποχή, ποσό των 5.000 λιρών, επειδή ανατίναξε αγγλικές περιουσίες.
Μετά την επικήρυξη του καταφεύγει στην οροσειρά τού Πενταδάκτυλου, σε μια φυσική στενόχωρη σπηλιά. Εκεί τον βρήκε ο βοσκός από τη Λάπηθο, γέρο Γιώργος Ζοππής και άρχισε να τον τροφοδοτεί, εκμεταλλευόμενος το επάγγελμά του που δικαιολογούσε την καθημερινή παρουσία του στο βουνό. Εκεί ο Αυξεντίου μαθαίνει στους αγωνιστές την χρήση των όπλων, καθώς και τεχνικές ανταρτοπόλεμου.
Στην περιοχή κατέφυγαν τον επόμενο καιρό και άλλοι αντάρτες, οπότε ο Αυξεντίου σκέφτηκε πως ήταν αναγκαία η ύπαρξη συνεχούς υδροδότησής τους, διότι, όπως έλεγε, «την πείνα μπορείς να την αντέξεις, αλλά τη δίψα όχι». Σκέφτηκε πολύ το θέμα, έδερνε συνεχώς το μυαλό του, σε σημείο που η εξεύρεση νερού τού έγινε έμμονη ιδέα. Η πίστη, όμως, δεν του έλειψε ποτέ. Έτσι, ένα καλό πρωινό, πήρε τον κούσπο και άρχισε να κτυπά με δύναμη σε συγκεκριμένο σημείο της οροφής της σπηλιάς. Οι σύντροφοί του όχι μόνο παραξενεύτηκαν για την ενέργειά του αυτή, αλλά και από μέσα τους γελούσαν κοροϊδευτικά. Όμως, σε κάποια στιγμή, το θαύμα έγινε: Μαζί με το ποτάμι ιδρώτα, που έτρεχε από το πρόσωπο και το κορμί του ήρωα, άρχισε να στάζει και νερό στο κεφάλι του, η ροή, μάλιστα όλο και δυνάμωνε. Η έκπληξη όλων γι’ αυτό που έβλεπαν ήταν μεγάλη, οπότε ο Γρηγόρης, ρίχνοντας, κάτω τον κούσπο με ανακούφιση, φώναξε δυνατά: «Είδετε βρε τι σημαίνει να πιστεύκεις σε κάτι; Εγιώ αν δεν επίστευκα, νερόν δεν θα ευρίσκαμεν. Να πιστεύκετε, λοιπόν, να πιστεύκετε!..».Το γεγονός, απέδειξε ότι η δύναμη της πίστης ήταν πολύ βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του Γρηγόρη.
Η δράση του ήταν πλούσια τόσο στον Πενταδάκτυλο όσο και στο όρος Τρόοδος όπου κατέφυγε αργότερα.
Κρυφά παντρεύτηκε και κάτω από μυθιστορηματικές συνθήκες την ως τότε μνηστή του Βασιλεία Παναγή, μια νύχτα στο μοναστήρι του Αχειροποιήτου στις 10/6/1955. Ποτέ οι Άγγλοι δεν μπόρεσαν να πιάσουν το «Ζήδρο», όσες και αν κάνανε προσπάθειες. Πάντα τους ξέφευγε.
Οι μάχες διαδέχονται η μια την άλλη: Αγύρτα, Λάπηθος, Πεδουλάς, Δευτερά.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1955 επέδειξε τις εξαίρετες στρατιωτικές του ικανότητες στην ιστορική μάχη των Σπηλιών, παρασύροντας δυο φάλαγγες των Άγγλων στρατιωτών, που ανηφόριζαν προς τα κρησφύγετα, να συγκρουστούν μεταξύ τους.
Πολλά και τα κουφάρια που οι αποικιοκράτες αναγκάστηκαν να μετρήσουν στα Χανδριά, το Μάρτιο του 1956. Εκεί έπεσε ένας από τους καλύτερους πολεμιστές του Αυξεντίου, ο Χρήστος Τσιάρτας. Το Πάσχα του 1956 βρίσκει τον ήρωα ν’ αναρρώνει στο ιστορικό (ιδρύθηκε το 1148) μοναστήρι του Μαχαιρά, μετά από εγχείρηση. Εκεί συνέβη και το πρωτοφανές της εμφάνισής του ενώπιον των διωκτών του, όταν πάνω από 100 Άγγλοι αξιωματικοί και στρατιώτες έζωσαν το μοναστήρι. Μεταμφιεσμένος σε καλόγερο, με γενειάδα και ράσο, ο Γρηγόρης Αυξεντίου παρουσιάστηκε και συστήθηκε στον Άγγλο επικεφαλής αξιωματικό ως ο «πάτερ-Xρύσανθος» και στην συνέχεια τους…κέρασε.Ο Διγενής τού ανέθεσε μαζί με τον τομέα Πιτσιλιάς και τα χωριά της Ορεινής – Μαχαιρά. Τον Ιούλιο του 1956 προστέθηκαν στον τομέα του και τα κρασοχώρια Λεμεσού.
Στις 31 Δεκεμβρίου του 1956, παραμονή Πρωτοχρονιάς, κυκλώνεται μαζί με τα παλικάρια του στο χωριό Ζωοπηγή και ακολουθεί σφοδρή σύγκρουση. Ο Αυξεντίου τραυματίζεται, αλλά διαφεύγει, αφήνει όμως νεκρό πίσω, τον συναγωνιστή του Μάκη Γεωργάλλα.
Την 1η Μαρτίου του 1957, οι Άγγλοι ξαναεισβάλλουν στο μοναστήρι του Μαχαιρά. Υποβάλουν σ’ εξαντλητική ανάκριση τον αγωγιάτη της Μονής και τον αναγκάζουν ν’ αποκαλύψει ότι ο Αυξεντίου έχει κατασκευάσει καταφύγιο-κρύπτη ένα χιλιόμετρο πιο κάτω.
Στις 3 Μαρτίου 1957, Άγγλοι στρατιώτες περικύκλωσαν το κρησφύγετό του κοντά στον Μαχαιρά. Ο Γρηγόρης φώναξε τότε:«Σύντροφοι, ο θεός να με βγάλει ψεύτη, προδοθήκαμε».«Αρχηγέ, μαζί σου και στον θάνατο» ψιθύρισαν όλοι.
Δεν πρόλαβαν να τελειώσουν την κουβέντα τους και οι στρατιώτες έφθασαν στην είσοδο του κρησφύγετου. Φώναξαν στους άνδρες να παραδοθούν όμως καμία απάντηση.
Η μάχη κράτησε για ώρες. Στην ομάδα του ήταν οι Ανδρέας Στυλιανού, Αυγουστής Ευσταθίου, Αντώνης Παπαδόπουλος και Φειδίας Συμεωνίδης, τους οποίους, όμως, διέταξε να βγουν από το κρησφύγετο και να παραδοθούν για να σωθούν, ενώ αυτός έμεινε και πολέμησε μόνος επί 10 ώρες τους εχθρούς, τραυματισμένος από θραύσμα χειροβομβίδας.«Εσείς να βγείτε», είπε ο Γρηγόρης στους άνδρες του, «Θα σας χρειαστεί αλλού η πατρίδα. Εγώ πρέπει να μείνω εδώ για να πολεμήσω για την πατρίδα μας».Ο ίδιος αποφασισμένος να μην πέσει ζωντανός στα χέρια των Άγγλων και αν χρειαστεί να θυσιαστεί τους είπε επί λέξη:
Μέχρι σήμερα μαθαίνατε πώς πολεμούν οι Έλληνες. Σήμερα θα μάθετε και πως πεθαίνουν.
Σε προτροπές τών Άγγλων να παραδοθεί είχε μόνο μία απάντηση να δώσει «Μολών Λαβέ». Αμέσως, τέσσερις στρατιώτες όρμησαν μέσα στην σπηλιά. Ο Αυξεντίου τους υποδέχτηκε με καταιγιστικά πυρά. Οι τρεις Βρετανοί οπισθοχώρησαν έντρομοι, ο τέταρτος, ένας δεκανέας, έπεσε νεκρός.
Σύμφωνα με μαρτυρία του συμπολεμιστή του Αυγουστή Ευσταθίου, που μετά τη ρίψη χειροβομβίδας στο κρησφύγετο επέστρεψε, με υπόδειξη των Άγγλων, για να διακριβώσει αν ο Αυξεντίου ήταν ζωντανός και να τον πείσει να παραδοθεί. Ο Αυγουστής προτίμησε να μείνει μαζί με τον αρχηγό του.
Ο Γρηγόρης φώναξε: «Τώρα είμαστε δύο. Ελάτε να μας πάρετε». Και η μάχη συνεχίστηκε ως το απόγευμα. Προσπάθειά τους ήταν να κρατήσουν τη μάχη μέχρι να νυχτώσει και επωφελούμενοι από το σκοτάδι να διαφύγουν. Οι Άγγλοι στρατιώτες, που αντιλήφθηκαν τον σκοπό τους, περιέλουσαν το κρησφύγετο με βενζίνη, το πυρπόλησαν και έκαψαν ζωντανό τον Αυξεντίου, ενώ ο Αυγουστής Ευσταθίου, με βαριά εγκαύματα, επιχειρεί έξοδο και συλλαμβάνεται. Οι εμπρηστικές βόμβες πετρελαίου, των μισελλήνων του Λονδίνου, λαμπαδιάζουν τα πάντα. Έτσι, καιόμενος σαν λαμπάδα, έπεσε ο Γρηγόρης Αυξεντίου, άμορφη μάζα από καμένη σάρκα, πυροβολώντας ως το τέλος, Κυριακή 3 Μαρτίου 1957. Οι ισχυρές δυνάμεις των Άγγλων υπέστησαν όμως πρωτοφανείς απώλειες (πάνω από 40 οι νεκροί, ακόμα περισσότεροι οι τραυματίες).
Όπως έγραψαν εφημερίδες της εποχής:
Τις απογευματινές ώρες τού Σαββάτου, απόσπασμα του Βρεταννικού Στρατού από 60 άνδρες εκινήθη προς την Μονή, την οποία και εκύκλωσε για να συλλάβει τον καταδιωκόμενο Αγωνιστή. Οι Βρεταννοί στρατιώται ανεστάτωσαν κυριολεκτικώς την Μονή και έθεσαν υπό κράτησιν όλους τους μοναχούς, περιλαμβανομένου και του Ηγουμένου, τους οποίους και εκακοποίησαν για να τους αποσπάσουν πληροφορίες περί του ακριβούς σημείου όπου εκρύπτετο ο Αυξεντίου. Κανείς όμως μοναχός δεν είπε τίποτα. Κατά την διάρκεια της ερεύνης στην περιοχή γύρω από το μοναστήρι, οι Βρεταννοί στρατιώται ανεκάλυψαν μια σπηλιά κρυμμένη μέσα σε θάμνους.
Ο επί κεφαλής τού Βρεταννικού αποσπάσματος Ανθυπολοχαγός Middleton πλησίασε την είσοδο της σπηλιάς και εφώναξε: «Ρίξε τα όπλα σου και παραδώσου, αλλιώς θα επιτεθούμε». Κάποιος απήντησε: «Καλά παραδιδόμαστε». Τέσσερες άνδρες βγήκαν έξω, δύο από αυτούς επικηρυγμένοι με 5.000 λίρες, όπως και ο Αυξεντίου. Ο Αυξεντίου δεν ήταν μεταξύ αυτών. Ο Ανθυπολοχαγός Midleton τον εκάλεσε και πάλιν να παραδοθεί, αλλά έλαβε την υπερήφανη απάντησιν «Μολών Λαβέ».
Αμέσως, τέσερες άνδρες όρμησαν μέσα στην σπηλιά. Ο ηρωικός μαχητής τής Κυπριακής Ελευθερίας τούς υπεδέχθη με καταιγισμόν πυρός. Oι τρεις από τους τέσερες Βρεταννούς, οι οποίοι είχαν ελπίσει ότι θα εισέπραττον την επικήρυξιν του Αυξεντίου βγήκαν αμέσως έντρομοι, ενώ ο τέταρτος, τραυματισμένος στο στήθος κατέπεσε στο έδαφος, για να υποκύψει λίγες ώρες αργότερα στα τραύματά του. Ο επί κεφαλής τών Βρεταννικών δυνάμεων Ανθυπολοχαγός Middleton εζήτησε αμέσως ενισχύσεις, οι οποίες και κατέφθασαν με τα ελικόπτερα. Η μάχη συνεχίσθη έτσι επί 10 ολόκληρες ώρες, κατά την διάρκειά της δε οι Βρεταννοί εχρησιμοποίησαν μεταξύ των άλλων δακρυγόνες βόμβες.
Μπροστά στο αλύγιστο θάρρος τού Αυξεντίου και αφού προηγουμένως έκαναν χρήσιν όλων τών ειδών τών όπλων, οι Βρεταννοί στρατιώται έρριψαν μέσα στην σπηλιά βόμβες πετρελαίου. Τεράστιες φλόγες εκάλυψαν το σπήλαιο για να τυλίξουν σε λίγο το κορμί τού Ηρωικού Πατριώτη.
Η μάχη ετελείωσε στις 2 η ώρα την νύκτα. Η σορός τού Αυξεντίου ανευρέθη απηνθρακωμένη. Ο Αυξεντίου ήταν ηλικίας 29 ετών. Στον κατάλογο των καταζητουμένων από τους Άγγλους, ήταν εγγεγραμμένος δεύτερος μετά τον στρατηγό Γρίβα.
Tο καρβουνιασμένο πτώμα του αναγνώρισε πρώτος ο πατέρας του στο στρατιωτικό νοσοκομείο Λευκωσίας.«Απ’ τις χοντρές ελληνικές κοκκάλες του», όπως είπε, «κι από κείνο το χρυσό κωσταντινάτο που άχνιζε στον κόρφο του».
Βγήκε από το νεκροτομείο χαμογελώντας… Κι όταν ρωτήθηκε από τους οικείους του γιατί γελούσε, κι αν τελικά δεν είναι ο Γρηγόρης, αυτός απάντησε με περηφάνια:«Ναι, ο Γρηγόρης είναι, αλλά να μην μας δούνε αυτά τα σκυλιά να κλαίμε» και αφού απομακρύνθηκε λίγο, έβαλε τα κλάματα…
Η μάνα του όταν πληροφορήθηκε το μαύρο μαντάτο έσφιξε το μαύρο της τσεμπέρι κάτω απ’ το δυνατό σαγόνι της και είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της:«Είμαι περήφανη για τον γιο μου. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου».
Από φόβο λαϊκών εκδηλώσεων οι Άγγλοι έθαψαν το καμένο σώμα του Αυξεντίου στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στις 4 Μαρτίου 1957, στον χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως «Φυλακισμένα Μνήματα».
Έτσι ο Γρηγόρης Αυξεντίου με τη θυσία του επισφράγισε τον αγώνα του για την ελευθερία της Κύπρου, περνώντας στην αθανασία και στην άφθαρτη μνήμη της ιστορίας επονομαζόμενος επάξια ως «ο αετός του Μαχαιρά» από τον κυπριακό λαό.
Γρηγόρης Αυξεντίου ο Αθάνατος αϊτός του Μαχαιρά.Όταν ξημέρωσε η 3η Μαρτίου :«Ξημερώνει Κυριακή, 3 Μαρτίου 1957. Η συμφορά αλλά και η δόξα.Ο αλογιάτης του μοναστηρίου Πέτρος, άνθρωπος αγράμματος, ύστερα από βασανιστήρια οδηγεί τους `Αγγλους στο κρησφύγετο. Οι `Αγγλοι καλούν τους αντάρτες ονομαστικά να βγουν έξω. Ο Αυξεντίου διέταξε τους συντρόφους του να εξέλθουν από το κρησφύγετο.Εγώ - τους είπε – θα πολεμήσω και θα πεθάνω. Πρέπει να πεθάνω. Επανέλαβε το πρέπει να πεθάνω τέσσερις φορές και κάθε φορά που το επαναλάμβανε φωτιζόταν το πρόσωπο του περισσότερο από μια λάμψη υπερκόσμια και ακτινοβόλα.Οι `Αγγλοι ουρλιάζουν και καλούν τον Αυξεντίου να βγει έξω. Ο `Αγγλος δεκανέας Μαράιν πήγε στην είσοδο και τον κάλεσε να παραδοθεί. Μα ριπή ακούστηκε και ο `Αγγλος σωριάστηκε κάτω. `Ενας `Αγγλος αξιωματικός έρριψε μια χειροβομβίδα στο κρησφύγετο που εξερράγηκε χωρίς αποτέλεσμα. Συνεχίζουν να καλούν τον Αυξεντίου να βγει. `Ενας από τους συντρόφους του, ο Αυγουστής Ευσταθίου, στράφηκε στους `Αγγλους και τους είπε:

Αναστηλωμένο κρυσφήγετο στο οποίο έπεσε ο Γρηγόρης
Αφού τον σκοτώσατε τι φωνάζετε. Τότε ένας `Αγγλος τον σπρώχνει στο κρησφύγετο να βγάλει το νεκρό Αυξεντίου. Ο Αυγουστής σύρεται στο κρυσφήγετο, μπαίνει μέσα και φωνάζει στα αγγλικά: Come on, we are two now. Ελάτε, τώρα είμαστε δυο.
Αρχισε η μάχη με διακοπές. Δυο σφοδρότατες επιθέσεις με καταιγιστικά πυρά των όπλων που διέθεταν αποκρούστηκαν. Η άμυνα ήταν αποτελεσματική. Οι δυο μαχητές προετοιμάζονταν να πραγματοποιήσουν έξοδο. Ρίχνουν τη μοναδική καπνογόνο χειροβομβίδα και με τη κάλυψη του Αυγουστή, που θα προπορευόταν να γίνει η έξοδος. Η καπνογόνος βόμβα γέμισε το γύρο χώρο πυκνό καπνό, αλλά το αυτόματο του Αυγουστή δεν λειτούργησε και τα αποτελέσματα της βόμβας διαλύθηκαν. Ακολούθησαν οκτώ ολόκληρες ώρες μάχη. Οι `Αγγλοι λυσσασμένοι από την ανέλπιστη αντίσταση των ηρωικών παλικαριών και βιαζόμενοι να τελειώσουν πριν από τη νύκτα αποφάσισαν να τους κάψουν ζωντανούς. Περιέλουσαν το κρησφύγετο με βενζίνη.
Ο Αυγουστής διηγείται:`Ενα υγρό άρχισε να κατακλύζει το κρησφύγετο, γρήγορα δε η μυρωδιά της βενζίνης μας αποκάλυψε τις τελευταίες τραγικές στιγμές της ζωής μας. Είναι βενζίνα Μάστρε μου, του είπα. Θα μας κάψουν ζωντανούς. Δεν πρόλαβα να τελειώσω τη φράση μου και τρεις εμπρηστικές βόμβες μετέβαλαν το κρησφύγετο σε φλεγόμενο καμίνι. Βρισκόμουν στην είσοδο του κρησφύγετου γονατιστός. Οι φλόγες κάλυψαν τα μαλλιά μου και το δεξί μέρος του προσώπου μου. Ο μάστρος βρισκόταν στο βάθος του κρησφύγετου, ανάμεσα στις φλόγες που τον είχαν ζωσμένο από παντού. Στην απελπιστική εκείνη στιγμή η όψη του ήταν ήρεμη και γαλήνια, χωρίς να υποστεί καμία κάμψη. Με το ίδιο ατάραχο και αποφασιστικό ύψος και με πολλή στοργή και αγάπη, μόλις τον κοίταξα τρομαγμένος άκουσα από το στόμα του τα τελευταία λόγια που δεν ήταν άλλα από την τόσο αγαπημένη από μένα φράση, που πάντοτε υπήρξε για μένα κουράγιο και έμπνευση.
“Μη φοβάσαι Ματρόζο, μη φοβάσαι”.Μέσα σ’ εκείνη την κόλαση φωτιάς ο Ευσταθίου γλίστρησε αθέατος λίγα μέτρα πιο κάτω. Ανακαλύπτεται από τους `Αγγλους του ζητούν επίμονα τον Αυξεντίου. Που είναι ο Αυξεντίου;- `Εκρουσε εκεί μέσα τους απάντησα και έδειξα το κρησφύγετο.- Είσαι ψεύτης, τονίζει θυμωμένα ο `Αγγλος αξιωματικός.Διατάζει δε τον Αυγουστή να βγάλει έξω το νεκρό Αυξεντίου και απειλεί με θάνατο. Εισέρχεται ο Αυγουστής στο κρησφύγετο. Αφηγείται ο ίδιος:Ο θρυλικός Γρηγόρης Αυξεντίου, ο αγαπημένος μας Μάστρος ήταν νεκρός ξαπλωμένος ανάσκελα. Το αριστερό του χέρι ήταν υψωμένο και από τη μέση και πάνω έιχε γίνει κάρβουνο. Το άλλο σώμα καιγόταν. `Ηταν τόσο ζεστό που κάηκα μόλις τον άγγιξα. Οι στρατιώτες μου φώναζαν να τον σύρω έξω. Δεν με πίστευαν όταν τους έλεγα πως είναι νεκρός.
Ηταν αδύνατο να παραδεχτούν πως πέθανε. Για να πεισθούν πως είναι νεκρός αφαιρέσανε μια μεγάλη πέτρα από το στόμιο του κρησφύγετου οπότε φάνηκε ο Αυξεντίου νεκρός.Ωρα 2 μ.μ. της 3ης Μαρτίου 1957.
Ετσι έφυγε ο ήρωας Αυξεντίου. Το καρβουνιασμένο του σώμα τάφηκε στις 4 Μαρτίου στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας».
ΠΗΓΕΣ: pare-dose.net | egolpio.wordpress.com | infognomonpolitics | ellinikoistologio

Περισσότερα... »

01:44
Το τσίμπημα ενός κουνουπιού άλλαξε το ρου της Ιστορίας;
» Αrkoleon

Το τσίμπημα ενός κουνουπιού ήταν άραγε η αιτία να χάσει τη ζωή του ο Μέγας Αλέξανδρος και να αλλάξει άρδην ο ρους της Ιστορίας;

Τι θα συνέβαινε αν ο Μακεδόνας στρατηλάτης δεν είχε πεθάνει το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα: «Αρχικά θα είχε κατακτήσει την Αραβία και μετά την Καρχηδόνα. Θα συμπεριλάμβανε στο στρατό του και Καρχηδόνιους και ακολούθως η κατάκτηση της βορειοδυτικής Αφρικής θα ήταν εύκολη υπόθεση. Θα περνούσε στην Ισπανία και αργότερα στην Ιταλία. Τα σχέδιά του αυτά είναι τεκμηριωμένα από τις πηγές. Αυτά που ακολουθούν είναι προσωπικές μου σκέψεις. Στην Ιταλία, γύρω στο 315 π.Χ., θα αντιμετώπιζε τους Ρωμαίους. Θα τους νικούσε και θα έπαιρνε το δείπνο του στο λόφο του Καπιτωλίου φορώντας ρωμαϊκή τήβεννο (…). Θα άκουγε ότι οι Ρωμαίοι θυσιάζουν άλογα και θα απαγόρευε αυτές τις θυσίες στη μνήμη του Βουκεφάλα. Μετά θα επέστρεφε στη Μακεδονία με δόξα και τιμές (…). Αν ζούσε, η ανθρωπότητα θα γλίτωνε από πολλά δεινά και τους συνεχείς πολέμους των χρόνων που ακολούθησαν. Το ελληνικό βασίλειο θα εκτεινόταν από το Γιβραλτάρ μέχρι το Πακιστάν, θα είχαμε γλιτώσει από τους Ρωμαίους και τις αιματοχυσίες που προκάλεσαν. Οι Βρετανοί δε θα μιλούσαν αγγλικά, οι Γάλλοι δε θα μιλούσαν γαλλικά, όλοι θα μιλούσαν σήμερα ελληνικά και θα διδάσκονταν τον Ομηρο και όλοι θα διάβαζαν το Σοφοκλή στο πρωτότυπο! Κρίμα που δεν συνέβησαν όλα αυτά…».
Το πλήρες άρθρο...
Το τσίμπημα ενός κουνουπιού ήταν άραγε η αιτία να χάσει τη ζωή του ο Μέγας Αλέξανδρος και να αλλάξει άρδην ο ρους της Ιστορίας; Στο ερώτημα που βασανίζει εδώ και αιώνες τους ιστορικούς και γενικότερα τους επιστήμονες για την αιτία θανάτου του Μακεδόνα στρατηλάτη, απαντούν δύο Αμερικανοί ερευνητές, οι οποίοι βάσει των συμπτωμάτων της ασθένειας του Μεγαλέξανδρου οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι αιτία ήταν η μόλυνσή του από τον ιό του δυτικού Νείλου, που τις τελευταίες μέρες έχει προκαλέσει δεκάδες κρούσματα και το λιγότερο 8 θανάτους στη Βόρεια Ελλάδα.
Τα αίτια που οδήγησαν στο θάνατο του Μακεδόνα στρατηλάτη -στις 10 Ιουνίου 323 π.Χ., στη Βαβυλώνα- απασχόλησαν τους ανθρώπους ήδη από την αρχαιότητα, ενώ έχουν αποτελέσει τις τελευταίες δεκαετίες αντικείμενο έρευνας πολλών επιστημόνων. Κατά καιρούς έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παράγοντες: δηλητήριο (μάλλον απίθανο, σύμφωνα με την πλειονότητα των ειδικών), ελονοσία, τύφος, τυφοειδής πυρετός, γρίπη, αιμορραγικός πυρετός, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, πολιομυελίτιδα ή σύνδρομο Γκιγιέν - Μπαρέ είναι μερικοί από αυτούς. Αυτές οι «διαγνώσεις» στηρίζονται στην περιγραφή των συμπτωμάτων της νόσου που έπληξε τον Αλέξανδρο επί περίπου δύο βδομάδες, όπως τα περιγράφουν οι αρχαίοι ιστορικοί. Για καθεμία από τις πιθανές εξηγήσεις υπάρχουν αρκετές ενδείξεις (αλλά και αρκετές αντενδείξεις) βάσει των διασωθέντων περιγραφών, καμία όμως δεν μπορεί να ικανοποιήσει απόλυτα.
Στη… μακρά λίστα των πιθανών αιτιών θανάτου του Μεγαλέξανδρου πρόσθεσαν πριν από λίγα χρόνια δυο Αμερικανοί επιστήμονες ακόμη μια ασθένεια. Οπως τονίζουν σε άρθρο τους που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο του 2003 στην επιθεώρηση «Emerging Infectious Diseases» του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων των ΗΠΑ (CDC), είναι πολύ πιθανό ο Μακεδόνας στρατηλάτης να πέθανε από εγκεφαλίτιδα την οποία προκάλεσε μόλυνση από τον ιό του δυτικού Νείλου!
Στο άρθρο τους οι δυο ερευνητές αρχικά αναλύουν τις ασθένειες που αναφέρονται πιο συχνά ως αιτία θανάτου και εξηγούν για ποιους λόγους θεωρούν ότι δεν είναι ιδιαίτερα πιθανό να πέθανε από κάποια από αυτές ο δορυκτήτορας της Ασίας. Οι ίδιοι απορρίπτουν εκ των προτέρων τις περισσότερες από τις μολυσματικές νόσους που ενδημούν στο Ιράκ (όπου βρίσκεται η αρχαία Βαβυλώνα) όπως είναι η πανώλη, ο αιμορραγικός πυρετός ή η λεϊσμανίαση, μεταξύ άλλων γιατί στα κείμενα των αρχαίων ιστορικών δεν υπάρχουν αναφορές σε επιδημικά κρούσματα μεταξύ των κατοίκων της Βαβυλώνας ή των δεκάδων χιλιάδων αντρών του στρατού, που είχαν συγκεντρωθεί εκεί εν όψει νέων εκστρατειών που σχεδίαζε ο Αλέξανδρος.
Οι επιστήμονες επικεντρώνονται εν συνεχεία στην ελονοσία και επισημαίνουν κάποια από τα χαρακτηριστικά της εν λόγω ασθένειας. Τονίζουν ότι βάσει των περιγραφών της ασθένειας του Αλέξανδρου, τυχόν ελονοσία θα μπορούσε να έχει προκληθεί μόνο από το παράσιτο plasmodium falciparum (ένα από τα πολλά παράσιτα που προκαλούν ελονοσία). Διευκρινίζουν ωστόσο πως από τη στιγμή που απουσίαζαν από τον Αλέξανδρο βασικά συμπτώματα της μορφής ελονοσίας που προκαλεί το plasmodium falciparum, είναι μάλλον απίθανο να πέθανε ο Μακεδόνας στρατηλάτης από αυτήν την ασθένεια. Με παρόμοια επιχειρήματα οι δυο ερευνητές εξηγούν γιατί αποκλείουν τη μια ή την άλλη ασθένεια.
Ο Πλούταρχος και τα πτηνάΑντιθέτως, οι Αμερικανοί επιστήμονες προβάλλουν ως πιο πιθανή αιτία θανάτου την εγκεφαλίτιδα που προκαλεί η μόλυνση με τον ιό του δυτικού Νείλου. Επισημαίνουν ότι ο λόγος για τον οποίο κανείς έως τότε δεν είχε σκεφτεί ως «υπαίτιο» το συγκεκριμένο ιό έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο ίδιος ο ιός αλλά και οι ασθένειες που προκαλεί ήταν στην ουσία άγνωστες (πέραν ορισμένων ειδικών) μέχρι πριν από περίπου μια δεκαετία.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα συμπτώματα της ασθένειας μοιάζουν με αυτά της εγκεφαλίτιδας του δυτικού Νείλου και θεωρούν πολύ πιθανό να ενδημεί ο ιός εδώ και χιλιετίες στη Μέση Ανατολή. Συγκεκριμένα στο Ιράκ υπάρχουν κουνούπια που μεταδίδουν τον ιό με το τσίμπημά τους, από το Μάρτιο μέχρι και τον Οκτώβριο. Ειδικά οι περιοχές γύρω από τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη είναι ιδανικές γι' αυτά.
Οι ίδιοι παραδέχονται πάντως ότι οι πιθανότητες για εγκεφαλίτιδα του δυτικού Νείλου μειώνονται από το γεγονός ότι σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των κρουσμάτων σε ανθρώπους σημειώνεται από Ιούλιο έως και Σεπτέμβριο, ενώ ο Αλέξανδρος νόσησε στις 27 Μαΐου και πέθανε στις 10 Ιουνίου. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι στο Ιράκ οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες από ό,τι στις περιοχές όπου υπάρχουν λεπτομερή στοιχεία για κρούσματα του ιού και δεν αποκλείεται αυτά να παρουσιαστούν εκεί νωρίτερα -το Μάιο η θερμοκρασία στο Ιράκ είναι αντίστοιχη αυτής στο Ισραήλ (από όπου υπάρχουν λεπτομερή στοιχεία για επιδημία σε ανθρώπους) τον Ιούνιο. Η υψηλή θερμοκρασία ευνοεί την εκδήλωση κρουσμάτων.
Ιδιαίτερη σημασία δίνουν πάντως οι δυο Αμερικανοί ερευνητές στη συμπεριφορά των πτηνών της Βαβυλώνας, όπως αυτή καταγράφεται σε ένα χωριό του Πλούταρχου. Ο Πλούταρχος γράφει: «Οταν έφτασε μπροστά στα τείχη της Βαβυλώνας, είδε πολλά κοράκια να πετούν πάνω από αυτήν και να τσιμπούν το ένα το άλλο, και κάποια από αυτά έπεσαν νεκρά μπροστά του». Σήμερα τα κοράκια είναι μεταξύ των πτηνών που είναι πιο ευάλωτα στον ιό. Στις ΗΠΑ όταν ξέσπασε το 1999 για πρώτη φορά επιδημία του ιού του δυτικού Νείλου είχαν παρατηρηθεί πολλά νεκρά πτηνά πριν διαπιστωθούν τα πρώτα κρούσματα σε ανθρώπους. Επίσης υπογραμμίζουν ότι τα πτηνά αυτά, πριν πεθάνουν, παρουσίασαν συμπτώματα παράξενης συμπεριφοράς, παρόμοια με αυτά που αναφέρει ο Πλούταρχος.
Τόνισαν ακόμη ότι όταν καταχώρισαν τα συμπτώματα της νόσου του Αλέξανδρου στο GIDEON (ένα online σύστημα διάγνωσης μολυσματικών νόσων βάσει των συμπτωμάτων) μαζί με την αναφορά στα νεκρά πτηνά, το αποτέλεσμα που έβγαλε ήταν 100% εγκεφαλίτιδα του δυτικού Νείλου!
Οι επιστήμονες παραδέχονται βέβαια πως ούτε και η δική τους «διάγνωση» δεν πρέπει να θεωρείται απολύτως ορθή, καθώς δεν μπορούν να υπάρχουν πραγματικές αποδείξεις. Οι ενδείξεις ωστόσο, όπως υποστηρίζουν, είναι αρκετά ισχυρές.
Αλλάζει η παγκόσμια Ιστορία
Οπως και να έχει πάντως -καθώς μάλλον ποτέ δε θα μπορέσουμε να μάθουμε με βεβαιότητα την αλήθεια- είναι αξιοσημείωτο το πώς ο ρους της παγκόσμιας Ιστορίας και η μοίρα του κόσμου μπορεί να αλλάξουν από κάτι τόσο απλό όσο το… τσίμπημα ενός κουνουπιού (που μόλυνε τον Αλέξανδρο με τον θανατηφόρο ιό)! Η Ιστορία δε γράφεται, βέβαια, με υποθέσεις, αλλά στην προκειμένη περίπτωση ο συλλογισμός έχει, αν μη τι άλλο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να αναφερθεί η απάντηση που είχε δώσει -με αρκετή δόση χιούμορ- σε παλαιότερη συνέντευξή του στον «ΑτΚ» ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ, καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατά γενική αποδοχή ένας από τους κορυφαίους ερευνητές για το Μέγα Αλέξανδρο, στην ερώτηση για το τι θα συνέβαινε αν ο Μακεδόνας στρατηλάτης δεν είχε πεθάνει το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα: «Αρχικά θα είχε κατακτήσει την Αραβία και μετά την Καρχηδόνα. Θα συμπεριλάμβανε στο στρατό του και Καρχηδόνιους και ακολούθως η κατάκτηση της βορειοδυτικής Αφρικής θα ήταν εύκολη υπόθεση. Θα περνούσε στην Ισπανία και αργότερα στην Ιταλία. Τα σχέδιά του αυτά είναι τεκμηριωμένα από τις πηγές. Αυτά που ακολουθούν είναι προσωπικές μου σκέψεις. Στην Ιταλία, γύρω στο 315 π.Χ., θα αντιμετώπιζε τους Ρωμαίους. Θα τους νικούσε και θα έπαιρνε το δείπνο του στο λόφο του Καπιτωλίου φορώντας ρωμαϊκή τήβεννο (…). Θα άκουγε ότι οι Ρωμαίοι θυσιάζουν άλογα και θα απαγόρευε αυτές τις θυσίες στη μνήμη του Βουκεφάλα. Μετά θα επέστρεφε στη Μακεδονία με δόξα και τιμές (…). Αν ζούσε, η ανθρωπότητα θα γλίτωνε από πολλά δεινά και τους συνεχείς πολέμους των χρόνων που ακολούθησαν. Το ελληνικό βασίλειο θα εκτεινόταν από το Γιβραλτάρ μέχρι το Πακιστάν, θα είχαμε γλιτώσει από τους Ρωμαίους και τις αιματοχυσίες που προκάλεσαν. Οι Βρετανοί δε θα μιλούσαν αγγλικά, οι Γάλλοι δε θα μιλούσαν γαλλικά, όλοι θα μιλούσαν σήμερα ελληνικά και θα διδάσκονταν τον Ομηρο και όλοι θα διάβαζαν το Σοφοκλή στο πρωτότυπο! Κρίμα που δεν συνέβησαν όλα αυτά…».
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΟΥΣΙΔΗ
Πηγή: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος

Περισσότερα... »

01:40
Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΟΥ '32 ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ ΜΕΣΩ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΧΡΕΟΥΣ
» Αrkoleon

«ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΩΝ»

Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης στη Βουλή

«Αν έλθει άλλη κυβέρνησις, δεν θα τους δώσουν πεντάρα…»
«…η καταφρόνισης προς πάσαν ηθικήν αξίαν και προς πάσαν ηθικήν έννοιαν έχει κλονίσει πλεόν τα θεμέλια του κοινωνικού καθεστώτος, ώστε να μη υπολείπεται πλέον είς τους ενδεχόμενους ανατροπείς του κοινωνικού καθεστώτος βαρύ το έργον»: Θεμιστοκλής Σοφούλης αγόρευση στη Βουλή, 29 Απριλίου 1936.
Πολλά μπορεί να διαφέρουν, όμως, η πτώχευση της εποχής Τρικούπη (εξωτερικό χρέος 640 εκ. χρυσά φράγκα) και η πτώχευση του 1932 (εξωτερικό χρέος 1.022 εκ. χρυσά φράγκα) έχουν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κοινό κομβικό στοιχείο: ότι, μετά από πολλές διεργασίες, και οι δύο κηρύχθηκαν μόλις το ποσοστό του χρέους έφτασε στο 150% του ΑΕΠ.
Ο Βενιζέλος απελπισμένος στην ΕυρώπηΤους τελευταίους μήνες της πρωθυπουργίας του, το 1932, ο Ελευθέριος Βενιζέλος έχει καταβάλει δραματικές προσπάθειες νέας δανειοδότησης της χώρας από το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Ρώμη, που έχουν καταλήξει άκαρπες. Για την Ουάσιγκτον που βρίσκεται ακόμα μεταξύ του κραχ και του «Νιου ντιλ», δεν υπάρχει θέμα συζήτησης, όπως και για το Βερολίνο, που είναι ακόμα εξαιρετικά επιβαρυμένο με τις πολεμικές αποζημιώσεις του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι διάδοχοι του Βενιζέλου, επίσης δεν καταφέρνουν τίποτα περισσότερο σε αυτή την κατεύθυνση.
Λίγο πριν και διαρκώς μετά την πτώχευση του ΄32, το πρόβλημα του χρέους ήταν το μόνιμο υπόστρωμα πίσω από όλες τις εσωτερικές διεργασίες. Η πολύ έντονη κοινωνική πίεση που είχε προκαλέσει, γεννούσε άλλωστε και τον έντονο φόβο της ανόδου του ΚΚΕ – σε μια εποχή που η Οκτωβριανή Επανάσταση έστηνε το διεθνικό καθεστώς της και προκαλούσε τον φόβο του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα -, ενώ η διαπραγμάτευση με τους δανειστές επηρέαζε άμεσα την ευστάθια και τη σύνθεση των κυβερνήσεων.
Το 1932, το συνάλλαγμα από τις εξαγωγές της χώρας πήγαινε σε ποσοστό 81% για την εξυπηρέτηση του χρέους, τη στιγμή που στη Βουλγαρία το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 16% και στην Ουγγαρία, που ήταν και το μεγαλύτερο όλων των άλλων χωρών πλην της Ελλάδας, στο 48%. Την ίδια στιγμή, η «Υπηρεσία Δημοσίου Χρέους» απορροφούσε το 9,25% του ΑΕΠ της χώρας, την ώρα που στη Ρουμανία το αντίστοιχο νούμερο ήταν 2,3% ή στη Γιουγκοσλαβία 1,7%. Η κρίση, είχε γίνει πια ασφυξία.
Ετσι, το πρόβλημα του δημοσίου χρέους συνδέεται άμεσα και με όλες τις (συχνά δραματικές και για άλλους παράλληλους εσωτερικούς λόγους) πολιτικές εξελίξεις που ακολούθησαν επηρεάζοντας διαρκώς την πολιτική ζωή στην κατεύθυνση της αποσταθεροποίησης, με κορυφαίο σημείο την ίδια την παλινόρθωση του ’35, της οποίας το κύριο πολιτικό αποτέλεσμα ήταν η απόφαση του Γεωργίου να τοποθετήσει πρωθυπουργό τον Ιωάννη Μεταξά, ως τότε αντιπρόεδρο και υπουργό Στρατιωτικών της Κυβερνήσεως Δεμερτζή, μετά τον ξαφνικό θάνατο του πρωθυπουργού στις 13 Απριλίου του 1936.
Τα δύο μεγάλα κόμματα ψηφίζουν ΜεταξάΌμως, ο διορισμένος πρωθυπουργός Μεταξάς, έπρεπε να περάσει και από τη Βουλή. Η τελευταία προπολεμική Βουλή, που είχε προκύψει από τις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου του 1936, ήταν κι η τελευταία στην οποία συγκρούστηκαν οι δύο μεγάλες ελληνικές παρατάξεις: αυτή του «βενιζελισμού» με εκείνη του «αντιβενιζελισμού». Η μεγάλη ιστορική ειρωνεία, είναι ότι εκείνη η βουλή ήταν μάλιστα αναθεωρητική…
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 14 κόμματα και συνασπισμοί είχαν ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού. Και είχε ψηφίσει σχεδόν το 21% (!) του «νόμιμου» πληθυσμού, λιγότερο από 1,3 εκατομμύρια ψηφοφόροι… Το αποτέλεσμα ήταν ότι αμέσως μετά το σχηματισμό της σε σώμα, η Βουλή διχοτομήθηκε σε δύο στρατόπεδα μια συμμετοχή πολλών κομμάτων το καθένα: η βενιζελική / δημοκρατική παράταξη οχυρώθηκε με ένα συνολικό ποσοστό λίγο πάνω από το 45% και 142 έδρες και η αντιβενιζελική με ποσοστό αθροιστικά λίγο πάνω από 47,5% και 143 έδρες. Το Κουμμουνιστικό Κόμμα, έλαβε 5,6% και εξέλεξε 15 βουλευτές. Στην αρχή, θεωρήθηκε βέβαιο ότι οι βουλευτές του ΚΚΕ θα παίξουν το ρόλο του «ρυθμιστή» στο σχηματισμό κυβέρνησης. Τελικά, ήταν η μόνη ομάδα που είχε κάθετη άρνηση στην παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στον Ιωάννη Μεταξά και επιχειρηματολογούσε ανοιχτά στη Βουλή ότι η τοποθέτησή του θα οδηγούσε σε δικτατορία.
Και οι δύο μεγάλες παρατάξεις ήταν όμηρες της αδυναμίας τους να προσφέρουν λύση στα δημοσιονομικά και τα συνακόλουθα πολιτικά προβλήματα. Η κίνηση του Γεωργίου τους έδωσε μια διέξοδο, ένα «άλλοθι». Αλλωστε, ο ίδιος ο Βενιζέλος ήταν που, λίγες μέρες πριν πεθάνει, με επιστολή του στις 9 Μαρτίου, που δημοσιεύθηκε, είχε «καθαγιάσει» τον Μεταξά, αλλά και τον Γεώργιο – είχε θεωρήσει ότι η κίνησή του θα έθετε ένα οριστικό τέλος στα πραξικοπήματα. Όμως, και οι δύο παρατάξεις, γνώριζαν κατά βάθος τι έκαναν:
«Χθες ακόμη εις μίαν μακράν ολονύκτιον συνεδρίασιν ηναγκάσθημεν να κηρύξωμεν την χρεοκοπίαν του λεγομένου κοινοβουλευτισμού. Είδομεν το θέαμα ενός κόμματος, το οποίον ο λαός επλούτισεν με 120 βουλευτάς και ένος άλλου με 80 και ενός άλλου με 40 να μη δύναται κανέν εξ αυτών αλλ’ ούτε, δυστυχώς, όλα μαζί, να δώσωμεν κυβέρνησιν εις τον τόπον. Και εκαλέσαμε τον αξιότιμον αρχηγόν των ελευθεροφρόνων. Αρχηγόν κατά πάντα βεβαίως άξιον τιμής και δια το ένδοξον παρελθόν και δια το τίμιον παρόν και δια το εύελπι μέλλον, αλλά αρχηγόν εξ συναδέλφων εις την Βουλήν ταύτην και καταθέσαμεν εις τους πόδας αυτού άλλοι την εμπιστοσύνην μας δια διαμαρτυριών, όπως προσφυέστατα παρετηρήθη και άλλοι την ανοχήν μας μετά χειροκροτημάτων. Και τα 240 ΝΑΙ, τα οποία εξεφώνισαν εις την αίθουσαν ημών εις την ψήφον εμπιστοσύνης, ήσαν 240 υπογραφαί κατώθι της τρομεράς διαπιστώσεως ότι εχρεωκοπήσαμεν ως κοινοβουλευτισμός, εξεπέσαμεν ως συνέλευσις, εχάσαμεν την συνείδησιν του προορισμού μας ως εθνική κυριαρχία. Και έτι πλέον κύριοι βουλευταί. Εχάσαμεν ίσως και τον ψυχικόν σύνδεσμον προς τον λαόν, τον οποίον ενετάλημεν να διακυβερνήσωμεν. Διότι, τι είδος ψυχικός σύνδεσμος είναι δυνατόν να διατηρηθεί όταν ο μεν λαός φωνάζει ‘δεν θέλω να με κυβερνήσει ο κ. Μεταξάς’, ημείς δε αδιαφορούντες προς την κραυγήν ταύτην απαντώμεν: ‘Και όμως θα σε κυβερνήσει ο Μεταξάς!’¨… Αυτά είπε ο δεξιός βουλευτής του Λαικού Κόμματος Βάσος Στεφανόπουλος στις 29 Απριλίου 1936, την ημέρα που η Βουλή έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στον αρχηγού του μικρού κόμματος των 6 βουλευτών, επικυρώνοντας το διορισμό του ως πρωθυπουργού από τον Γεώργιο.
Σοφούλης: «Κλονίζονται τα θεμέλια του κοινωνικού καθεστώτος»Από την άλλη πλευρά, ένα πολύ «βαρύ» πολιτικό όνομα, ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, αρχηγός του Κόμματος των Φιλελευθέρων, του μεγαλύτερου στη Βουλή και διάδοχος του Ελευθερίου Βενιζέλου, έλεγε στις 29 Απριλίου: «Μέσα εις την ατμόσφαιραν η οποία περιβάλλει την ζωή μας, εισπέομεν όλοι, χωρίς να το καταλάβωμεν, μία γεναίαν δόσιν υποκρισίας. Κοπτόμεθα πάντες και εκτραγωδούμεν τον κίνδυνον τον απώτερον του κομμουνισμού, δια να καλύψωμεν τον κίνδυνον τον οποίον ημείς οι ίδιοι δημιουργούμεν, οι προστάται δήθεν και υπερασπισταί του αστικού καθεστώτος. Τα μίση μας, αι ασχήμιαι, η εμπάθεια η οποία έχει αποκορυφώσει τον διχασμόν του ελληνικού έθνους και δημιουργήσει τον κίνδυνον, έναν κίνδυνον σύροντα το έθνος εις την πλήρη καταστροφή και την τελείαν αποσύνθεσίν του, αυτός είναι ο προσεχής, ο ορατός, ο απτός κίνδυνος. Και η καταφρόνισης προς πάσαν ηθικήν αξίαν και προς πάσαν ηθικήν έννοιαν έχει κλονίσει πλεόν τα θεμέλια του κοινωνικού καθεστώτος, ώστε να μη υπολείπεται πλέον είς τους ενδεχόμενους ανατροπείς του κοινωνικού καθεστώτος βαρύ το έργον».
Οι ομολογιούχοι απαιτούν το 50%...Ετσι, με μοχλό την αδυναμία των μεγάλων κομμάτων να συνεννοηθούν και να δώσουν λύση στα προβλήματα, ο Μεταξάς, είχε γίνει όχι μόνον πρωθυπουργός, με τους 241 ψήφους της Βουλής, αλλά είχε γίνει και δικτάτορας – η Βουλή του είχε δώσει μόνη της έκτακτες εξουσίες, ενώ είχε αυτοαναστείλει τη λειτουργία της για ένα εξάμηνο μετά το τέλος Απριλίου.
Ο Μεταξάς έχει αφηγηθεί πώς ο Γεώργιος τον πίεσε έντονα να ικανοποιήσει τα αιτήματα των Αγγλων ομολογιούχων, ενώ, για το θέμα αυτό, έφτασε μέχρι και να απειλήσει τον βασιλιά με παραίτηση: «Οι ομολογιούχοι μας εξήρυξαν τον πόλεμον και θέλουν να επιστρατεύσουν την αγγλικήν κυβέρνησιν εναντίον μας. Προς τι; Εγώ είμαι αποφασισμένος να μην υποχωρήσω ούτε βήμα. Αν δε υποθέσωμεν και το αδύνατον, δηλ. να έλθει άλλη κυβέρνησις, τότε ακόμη χειρότερα. Δεν θα τους δώσουν όχι 50%, αλλά πεντάρα» έγραφε ο Μεταξάς στον Ελληνα πρέσβη στο Λονδίνο, στις 30 Ιουνίου 1937.
Την ίδια εποχή, ο Αγγλος πρέσβης στην Αθήνα Waterlow σημείωνε συμφωνώντας πλήρως, ότι ο Μεταξάς προσέφερε περισσότερο απ’ όσο μπορούσε να προσφέρει «οποιοσδήποτε άλλος Ελληνας» και καλούσε τους ομολογιούχους να αντιληφθούν ότι «εάν και όταν επέστρεφαν οι πολιτικοί, δεν θα έπαιρναν ούτε δεκάρα παραπάνω, και το πιθανότερο, τίποτε απολύτως»…
Αλλά αυτή η «σκληρή στάση» του Μεταξά, πόσο «σκληρή» ήταν πραγματικά; Όταν είχε κηρυχθεί η πτώχευση, το 1932, η κυβέρνηση είχε συμφωνήσει με τους δανειστές της χώρας την καταβολή του 30% των τόκων για το οικονομικό έτος ‘32-’33, του 27,5% για το έτος ’33-’34 και του 35% για το έτος ’34-’35. Δεν άντεξε να υπηρετήσει το πρόγραμμα και πτώχευσε τη χώρα. Το Φεβρουάριο του 1935, συμφώνησε εκ νέου στο 35% για το έτος 1935-1936.
Μόλις δύο εβδομάδες μετά την επίσημη κήρυξη της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, στις 20 Αυγούστου, ο Μεταξάς συμφωνεί να καταβάλει το 40% για το έτος ’35-’36 και το 40% για το έτος ’36 - ’37. Ο Μεταξάς ανακοίνωσε προσωπικά τη συμφωνία στον Γεώργιο, που βρισκόταν στην Κέρκυρα, σε διακοπές φιλοξενώντας τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Ή. Ηταν όλοι ικανοποιημένοι. Λίγους μήνες αργότερα, την άνοιξη του 1937, το Συμβούλιο των Ομολογιούχων, μέσω της βρετανικής κυβέρνησης, ζητά εκ νέου από την ελληνική, το ποσοστό αυτό να ανέλθει στο 50%...

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ on Line , Greek National Pride, Αιώνια Ελληνική Πίστη 2

Περισσότερα... »

01:39
Η ΛΗΘΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
» Αrkoleon

του Κωνσταντίνου Χολέβα Συγγραφέα - Πολιτικού Ἐπιστήμων
Ἀνέκαθεν γιά τούς Ἕλληνες ἡ γνώση τῆς Ἱστορίας ἐθεωρεῖτο σημαντικό πνευματικό ἐφόδιο. Στόν μεγάλο τραγικό ποιητή Εὐριπίδη ἀποδίδεται ἡ γνωστή ρῆσις "ὄλβιος ὅστις Ἱστορίας ἔσχεν μάθησιν", δηλαδή εἶναι εὐτυχής ὅποιος ἔχει μελετήσει τήν Ἱστορία. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας εἶχαν βαθειά ἱστορική γνώση , ὅπως φαίνεται ἀπό κλασσικά κείμενά τους ὅπως π.χ. ἀπό τόν λόγο τοῦ Μεγάλου Βασιλείου "Πρός τούς νέους ὅπως ἄν ἐξ ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγων". Στήν Τουρκοκρατία ἡ μελέτη τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ἦταν ἀπαγορευμένη ἀκόμη καί ὅταν ἐπιτρεπόταν ἡ διδασκαλία τῆς Πίστεως καί τῆς Γλώσσας.
Εἶναι χαρακτηριστική μία μαρτυρία τοῦ Γάλλου δημοσιογράφου Ρενέ Πυώ, ὁ ὁποῖος τό 1912 εἰσῆλθε στό Ἀργυρόκαστρο τῆς Βορείου Ἠπείρου μαζί μέ τόν ἐλευθερωτή Ἑλληνικό Στρατό. Ρωτῶντας τά ἑλληνόπουλα, πού εἶχαν παραταχθεῖ μέ τήν ἑλληνική σημαία, πληροφορήθηκε ὅτι στό σχολεῖο ἀπαγορευόταν διά ροπάλου ἡ ἑλληνική Ἱστορία καί ἔτσι διδάσκονταν κρυφά μαθήματα διά τόν φόβον τῶν Τούρκων. Τήν ἐνδιαφέρουσα αὐτή μαρτυρία πού καταδεικνύει ὅτι ὑπῆρξε πραγματικά κρυφό σχολειό τήν κατέγραψε στό βιβλίο του "Δυστυχισμένη Βόρειος Ἤπειρος", τό ὁποῖο ἐκυκλοφορήθη στά ἑλληνικά πρό ὀλίγων ἐτῶν (ἐκδ. ΤΡΟΧΑΛΙΑ, εἰσαγωγή -σχόλια Ἀχιλλέως Λαζάρου). Φυσικά ὁ παπᾶς καί ὁ καλόγερος πού εἶχαν ἀναλάβει στά χρόνια τῆς δουλείας τήν στοιχειώδη ἐκπαίδευση δίδασκαν ὁρισμένα στοιχεῖα ἑλληνικῆς Ἱστορίας γιά νά τονώσουν τό ἀγωνιστικό φρόνημα τῶν Ρωμηῶν. Πάντως ὁ Ἐθνομάρτυς Ρήγας Βελεστινλῆς στό σχέδιο Συντάγματός του μέ τίτλο "Νέα Πολιτική Διοίκησις" καί συγκεκριμένα στό ἄρθρο 22 ἔγραφε ὅτι τά ἑλληνόπουλα πρέπει νά διδάσκονται στά δημόσια σχολεῖα τούς παλαιούς ἱστορικούς συγγραφεῖς.
Κατά τά τελευταῖα τέσσερα περίπου χρόνια παρατηροῦμε μία προσπάθεια νά ξαναγραφεῖ ἡ Ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας μέ ἕνα τρόπο πού ὑπηρετεῖ πολιτικές καί ἰδεολογικές σκοπιμότητες. Εἴχαμε ἀρχικά τό ἀπαράδεκτο βιβλίο Ἱστορίας τῆς Στ΄ Δημοτικοῦ , τό ὁποῖο μιλοῦσε γιά τόν ....συνωστισμό τῶν Ἑλλήνων στή Σμύρνη τοῦ 1922 καί τό ὁποῖο τελικά ἀπεσύρθη. Στή συνέχεια εἴδαμε τόν γνωστό Οὑγγροαμερικανό χρηματιστή Τζόρτζ Σόρος νά χρηματοδοτεῖ τετράτομη Ἱστορία τῶν Βαλκανίων, ἡ ὁποία κυκλοφορεῖται καί στά ἑλληνικά καί μέ τήν ὁποία ἁγιοποιεῖται ἡ Ὀθωμανική περίοδος καί προβάλλονται οἱ θέσεις τῶν Σκοπίων. Στή συνέχεια ἀκούσαμε ἀπό μικρή καί θορυβώδη ὁμάδα ἱστορικῶν καί πολιτειολόγων ὅτι μέχρι τό 1780 οἰ πρόγονοί μας δέν αἰσθάνονταν Ἕλληνες, ἀλλά ἦλθαν οἱ Γάλλοι Διαφωτιστές τοῦ 18ου αιῶνος καί τούς ἔπεισαν νά δηλώνουν Ἕλληνες.
Η πρόσφατη ( ἀρχές 2011) τηλεοπτική σειρά τοῦ ΣΚΑΪ γιά τό 1821 συγκέντρωσε καί ἐπεξέτεινε ὅλα αὐτά τά προπαγανδιστικά τεχνάσματα. Καί τό προκλητικό εἶναι ὅτι ἀπό κρατικά τηλεοπτικά κανάλια προβάλλονται ἐπιλεκτικά οἱ ἄνθρωποι τοῦ Σόρος στήν Ἑλλάδα, ἐνῶ τήν ἰδια στιγμή κοβόταν χωρίς προειδοποίηση ἡ ἐκπομπή ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ τῆς ΕΤ1, τή στιγμή πού ἐπρόκειτο νά δώσει ἱστορικά τεκμηριωμένες ἀπαντήσεις στήν προπαγάνδα τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν καί τῶν ἐθνομηδενιστῶν.
Εἶναι ἄραγε τόσο μεγάλη ἡ ἀνάγκη γιά ξαναγράψιμο τῆς Ἱστορίας; Βρέθηκαν νέα ἱστορικά ντοκουμέντα, πηγές καί ἀποδείξεις πού καθιστοῦν ἀπαραίτητη τήν ἀναθεώρηση ἀπόψεων; Ὄχι. Ἁπλῶς κάποιοι θέλουν νά ξεριζώσουν τήν Ὀρθοδοξία , τόν ἱστορικό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας καί τή γνήσια ἐθνική συνείδηση ἀπό τή ψυχή τοῦ λαοῦ μας. Δέν θά τό ἐπιτύχουν. Ἀλλά ὀφείλουμε νά ἀντισταθοῦμε. Χριστιανικά, δημοκρατικά, ἐπιστημονικά. Δέν ἀντιπαθοῦμε τούς ἀποδομητές τῆς Ἱστορίας ὡς πρόσωπα.
Μαχόμεθα τά ἐπιχειρήματά τους μέ τά δικά μας πιό στέρεα ἐπιχειρήματα. Δέν μισοῦμε κανένα. Ἀλλά ἀντιπαρατιθέμεθα στίς ἀντιεπιστημονικές ἀπόψεις τους. Οὔτε μισοῦμε τους γειτονικούς λαούς. Ἐπιθυμοῦμε τήν εἰρηνική συμβίωση χωρίς ὅμως νά διαγράψουμε τό παρελθόν μας, χωρίς νά ξεχνοῦμε τίς σφαγές καί τίς γενοκτονίες εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Οἱ βίαοι ἐξισλαμισμοί καί τό παιδομάζωμα τῶν Ὀθωμανῶν, τά μαρτύρια τῶν Νεομαρτύρων, ἡ γενοκτονία τοῦ Μικρασιατικοῦ καί Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, τά ἐγκληματα τοῦ Ἀττίλα στήν Κύπρο, οἱ βιαιότητες τῶν Μουσουλμάνων Τσάμηδων στή Θεσπρωτία τό 1941-44, ἡ μανία τῶν Σκοπιανῶν νά ὑφαρπάσουν τήν ἔνδοξη κληρονομιά τῆς Μακεδονίας, αὐτά καί πολλά ἄλλα δέν λησμονοῦνται οὔτε χαρίζονται. Ἡ λέξη ἀλήθεια στά ἀρχαῖα ἑλληνικά προέρχεται ἀπό τό ἀ- στερητικό καί τή λήθη. Δηλαδή αλήθεια εἶναι τό ἀντίθετο τῆς λήθης. Ἄν τά ρίχνουμε ὅλα στή λήθη, στή λησμονιά, τότε δέν ὑπηρετοῦμε τήν ἀλήθεια.
Λέγουν ὁρισμένοι ὅτι θά βελτιωθοῦν οἱ ἑλληνοτουρκικές σχέσεις ἄν περικόψουμε σημαντικά κεφάλια τῆς Ἱστορίας μας καί μᾶς θυμίζουν τήν ἐπιτυχημένη προσπάθεια Γάλλων καί Γερμανῶν. Προσωπικά θεωρῶ ἀφελῆ αὐτή τήν σύγκριση γιά δύο λόγους. Πρῶτον διότι ἀπό τό 1988 πού ἄρχισε ἡ σχετική συζήτηση μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ἐμεῖς συνεχῶς ὑποχωροῦμε καί ψαλλιδίζουμε τά ἱστορικά μας βιβλία, ἐνῶ ἡ Τουρκία σκληραίνει τήν στάση της καί στά σχολικά βιβλία καί στά διπλωματικά μέτωπα. Εἶναι ἐνδεικτικό ὅτι τήν ἴδια ἐποχή -ἀρχές 2007- πού οἱ Ἕλληνες ἀποδομητές τῆς Ἱστορίας μας ἐπιχειρηματολογοῦσαν ὑπέρ τοῦ βιβλίου τῆς κ. Μ. Ρεπούση, ἡ ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Τουρκικοῦ Ὑπουργείου Παιδείας παρουσίαζε τήν ἑλληνική Θράκη ὡς οἱονεί ἀνεξάρτητο κράτος καί μάλιστα μέ δική του σημαία! Δεύτερον: Ἡ περίπτωση Γαλλίας καί Γερμανίας εἶναι πολύ διαφορετική. Ναί, μέν κατόρθωσαν νά γράψουν ἕνα κοινό βιβλίο Ἱστορίας 62 χρόνια μετά τήν λήξη τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ἀλλά οἱ Γερμανοί ἔχουν ζητήσει συγγνώμην γιά τά ἐγκλήματα τοῦ Ναζισμοῦ καί γιά τό Ὁλοκαύτωμα καί ὡς γνωστόν δέν κατέχουν σήμερα ξένα ἐδάφη. Ἀντιθέτως ἡ Τουρκία δέν ἀναγνωρίζει τήν γενοκτονία τῶν Ποντίων καί τῶν Ἀρμενίων, ἐνῶ κατέχει τήν Βόρειο Κύπρο.

Τό ἀποσυρθέν βιβλίο τῆς Στ' Δημοτικοῦ καί ἡ σειρά τοῦ ΣΚΑἹ ἐπανέφεραν μία ἀτεκμηρίωτη καί παντελῶς ἀβάσιμη θεωρία, ἡ ὁποία ἀρνεῖται τήν συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Πρόκειται γιά μία σχολή σκέψεως, ἡ ὁποία μισεῖ τόν Παπαρρηγόπουλο, τόν Ζαμπέλιο καί ἄλλους κορυφαίους ἱστορικούς καί ἐπιχειρεῖ νά παρουσιάσει τόν Νέο Ἑλληνισμό σάν ἕνα φαντασιῶδες κατασκεύασμα τοῦ 19ου αἰῶνος. Ἰδιαιτέρως δέ ἐπιχειροῦν νά ἀποκόψουν τόν Ἑλληνισμό ἀπό τήν Ὀρθοδοξία καί ἀρνοῦνται τόν πατριωτικό ρόλο τοῦ Κλήρου.
Ὅμως οἱ πηγές καί οἱ μαρτυρίες διαψεύδουν τούς "μεταμοντέρνους" ἱστορικούς, ὅπως οἱ ἴδιοι αὐτοαποκαλοῦνται. Ὁ ἱστορικός τῆς Δ΄ Σταυροφορίας Νικήτας Χωνιάτης γράφει γύρω στό 1204 ὅτι ἡ Ἱστορία εἶναι τό «κάλλιστον εὕρημα τῶν Ἑλλήνων». Τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀποδεικνύουν καί πολλά κείμενα τῆς Τουρκοκρατίας. Ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Μελέτιος Πηγᾶς τό 1601 μιλοῦσε στό ποίμνιό του γιά τήν ἀρχαιοελληνική τους καταγωγή. Περί τό 1700 ὁ ἐπιφανής ἱεροκῆρυξ καί μετέπειτα Ἐπίσκοπος Κερνίτσης καί Καλαβρύτων Ἠλίας Μηνιάτης δίδασκε μέσῳ τῶν κηρυγμάτων του τήν ἱστορική καί γεωγραφική διάσταση τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἡ "Φυλλάδα τοῦ Μεγαλέξανδρου" ἦταν ἕνα ἀπό τά προσφιλῆ ἀναγνώσματα τῶν ὑποδούλων πού τόνωνε τό φρόνημά τους. Οἱ ναυτικοί μας πολύ πρίν ἀπό τήν Ἐπανάσταση ἔβαζαν ὡς ἀκρόπρωρα τῶν πλοίων τους ἀρχαῖες ἑλληνικές φυσιογνωμίες. Καί ὁ Θ. Κολοκοτρώνης μιλῶντας στό Ναύαρχο Χάμιλτον τόνιζε ὅτι οἱ ὑπόδουλοι πάντα αἰσθάνονταν ὡς τελευταῖο βασιλέα τους τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο.
Ἑλλάδα, Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών, Βυζαντινή Ρωμηοσύνη, ὅλα αὐτά εἶχαν διαποτίσει τήν συνείδηση τῶν ὑποδούλων καί διαμόρφωσαν τή Μεγάλη Ἰδέα. Ὅσο δέ γιά τήν σύνδεση Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνισμοῦ ἄς ἀφήσουμε νά μιλήσει ὁ ἀείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Στῆβεν Ράνσιμαν, ὁ ὁποῖος γράφει στόν ἐπίλογο τοῦ βιβλίου του περί Τουρκοκρατίας: "Ἡ Ὀρθοδοξία ἦταν ἡ δύναμη πού διετήρησε τόν Ἑλληνισμό κατά τήν διάρκεια τῶν σκοτεινῶν αἰώνων. Ἀλλά καί χωρίς τήν ἠθική δύναμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ Ὀρθοδοξία θά εἶχε συρρικνωθεῖ" (Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐν Αἰχμαλωσίᾳ, σελ. 410 τῆς ἀγγλικῆς ἐκδόσεως).
Ἡ ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας ἀπορρίπτει τόν ρατσισμό καί τόν ἐθνοφυλετισμό, ἀλλά ταυτοχρόνως ἀπορρίπτει τόν ἄπατρι καί ἰσοπεδωτικό διεθνισμό, ὁ ὁποῖος τελικά ἐξυπηρετεῖ τόν ἐθνικισμό τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἄς κρατήσουμε τή μέση ὁδό διδάσκοντας στά παιδιά μας τίς ἡρωικές μορφές τῆς Ἱστορίας μας καθώς καί τά κυριώτερα γεγονότα τῆς Εὐρωπαϊκῆς καί Παγκοσμίου Ἱστορίας. Ἄς καλλιεργήσουμε τόν ὑγιῆ καί ἀφανάτιστο πατριωτισμό, ὁ ὁποῖος συντελεῖ ὥστε νά γίνουν οἱ νέοι καί οἱ νέες μας δημοκρατικοί, ὑπεύθυνοι καί Οἰκουμενικοί πολίτες.

ΠΗΓΗ: ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 17.05.2011

11:30
Ιστορικές Εκφράσεις: "Χαμαιτυπείον Καταντήσαμε" (Τί είναι το Χαμαιτυπείον;)
» Αrkoleon

«Χαμαιτυπείον» σημαίνει το πορνείο ή το κακόφημο μέρος. Ετυμολογείται από το «χαμαί» (χάμω, κάτω) και «τύπος» ή «τύπωση». Δηλαδή αυτό που τυπώνεται χάμω.Στην αρχαία Κόρινθο ο εταιρισμός (πορνεία) βρισκότανε στην άνθησή του. Οι εταίρες (πόρνες), στολισμένες με χρυσές ζώνες, για να ξεχωρίζουν από τις τίμιες γυναίκες, φορούσαν ειδικά σανδάλια, που στις σόλες τους ήταν σκαλισμένη η λέξη «ΕΠΟΥ» (=ΑΚΟΛΟΥΘΑ). Έτσι, όταν πατούσαν στη μαλακιά γη, αποτυπώνονταν η λέξη και φυσικά σι θαυμαστές δε δίσταζαν στην πρόσκληση. Ακολουθούσαν τις ιέρειες αυτές του έρωτα σε κάτι μικρά σπιτάκια κοντά στο λιμάνι. Αυτά ήταν τα «χαμαιτυπεία», που πήραν το όνομά τους από την ιδιόρρυθμη επινόηση των εταίρων (οι οποίες λόγω αυτού ονομάζονταν και «χαμαίτυπες») να διατυπώνουν έτσι την πρόσκλησή τους.

Περισσότερα... »

11:25
Μύθοι: Οι τελευταίες επιθυμίες τού Μεγάλου Αλεξάνδρου
» Αrkoleon

Ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν βρισκόταν στην επιθανάτια κλίνη, κάλεσε τους στρατηγούς του και τους ζήτησε να πραγματοποιήσουν τις τρεις τελευταίες του επιθυμίες, όταν αυτός πια θα έχει πεθάνει.

Η πρώτη ήταν να μεταφερθεί η σορός του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

Η δεύτερη όριζε οι θησαυροί που είχε αποκτήσει να σκορπιστούν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

Η τρίτη ήταν να μείνουν τα χέρια του ελεύθερα να λικνίζονται στον αέρα, καθώς μεταφέρεται προς τον τάφο, για να είναι στη θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι. Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:
1. «Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν».
2. «Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν».
3. «Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός, που είναι ο χρόνος».

Και συνέχισε: «Ο ΧΡΟΝΟΣ είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο σε ένα πρόσωπο, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε. Ο χρόνος είναι η ζωή μας. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ που μπορείς να δώσεις σε κάποιον είναι ο χρόνος σου! Και εσύ, φίλε μου, αν έχεις τη “διαίσθηση”, θα καταλάβεις ποιος, πότε και γιατί σου δίνει το ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ».

Περισσότερα... »

11:19
Αισώπου Μύθοι: Η Αλκυόνη & Ο αγαλματοπώλης
» Αrkoleon

Η ΑλκυόνηΗ Αλκυόνη είναι ένα πουλί φιλέρημο που ζει συνήθως κοντά στη θάλασσα. Λένε πως για να γλιτώσει από το κυνήγι των ανθρώπων στήνει τη φωλιά της και κλωσσάει τ’ αυγά της στα βράχια της παραλίας.Κάποτε, όταν επρόκειτο να γεννήσει πήγε σ’ ένα ακρωτήριο και βλέποντας ένα βράχο μέσα στη θάλασσα άφησε εκεί τα’ αυγά της. Μια φορά που βγήκε για να βρει τροφή συνέβη να ξεσπάσει δυνατός αέρας και η θάλασσα φουρτούνιασε. Τα κύματα ανέβηκαν ως τη φωλιά της, την κάλυψαν και τα πουλάκια της πνίγηκαν.Η Αλκυόνη όταν είδε τι συνέβη είπε: «Εγώ η παλαβή φταίω, που θεωρούσα τη στεριά επικίνδυνη και φυλαγόμουν και ήρθα εδώ στη θάλασσα, που μου στάθηκε πολύ πιο άπιστη».
Ο αγαλματοπώληςΚάποιος έφτιαξε ένα ξύλινο Ερμή και πήγε στην αγορά να τον πουλήσει. Ωστόσο δεν ζύγωνε κανένας αγοραστής και για να προσελκύσει τον κόσμο άρχισε να φωνάζει πως πουλά ένα θεό που φέρνει ευτυχία και προσπορίζει κέρδη. Τότε ένας από εκείνους που έτυχε να είναι κοντά του λέει: «Φίλε μου, γιατί αφού έχει τέτοιες ιδιότητες τον πουλάς και δεν τον κρατάς να απολαμβάνεις εσύ τα καλά που φέρνει;».«Γιατί εγώ, αποκρίθηκε αυτός, έχω ανάγκη από κάποια επείγουσα βοήθεια, ενώ αυτός συνηθίζει να φέρνει τα κέρδη αργά».

Περισσότερα... »

11:13
Συνομωσίες, ή, Μεγάλες Απάτες: Το ζήτημα της Παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας
» Αrkoleon

Είναι πια παγκοσμίως γνωστό ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής μας κι ευθύνεται για μια σωρεία καταστροφών (ακραίες κλιματικές συνθήκες, πλημμύρες, ξηρασίες, φαινόμενο El Nino) ενώ το λιώσιμο των πάγων των πόλων θα οδηγήσει σε αύξηση της θαλάσσιας στάθμης και τελικά σε αφανισμό όλων των παραθαλάσσιων πόλεων (Ν. Υόρκη, Αθήνα, κ.τ.λ.).Είναι όμως πράγματι έτσι;
Ενότητα 1 – Τι ονομάζεται «Φαινόμενο Θερμοκηπίου»Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας ονομάζεται και «φαινόμενο του θερμοκηπίου». Αυτό το φαινόμενο είναι υπαρκτό και παρά την αρνητική χροιά που έχει αποκτήσει, καθώς προκαλεί συνειρμικά εικόνες επικείμενης καταστροφής, αποτελεί τον κύριο λόγο ύπαρξης μας.
Φαινόμενο του θερμοκηπίου ονομάζεται η φυσική διαδικασία κατά την οποία οι ακτίνες του ηλίου παγιδεύονται και αντανακλώνται στη Γη με τη βοήθεια κάποιων συγκεκριμένων αερίων, όπως το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), όζον (O3), χλωροφθοράνθρακες (CFS), μεθάνιο (CH4). Ένα μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας περνά αναλλοίωτο στην ατμόσφαιρα, φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους και ακτινοβολείται σαν μεγάλου μήκους υπέρυθρη ακτινοβολία. Ένα μέρος αυτής απορροφάται από την ατμόσφαιρα, τη θερμαίνει και επανεκπέμπεται στην επιφάνεια του εδάφους. Το φαινόμενο αυτό, που επιτρέπει τη διέλευση της ακτινοβολίας αλλά ταυτόχρονα την εγκλωβίζει, μοιάζει με τη λειτουργία ενός θερμοκηπίου και ο Γάλλος μαθηματικός Fourier το ονόμασε το 1822 «Φαινόμενο Θερμοκηπίου». Αποτελεί μια φυσική διεργασία που εξασφαλίζει στη Γη μια θερμοκρασία επιφάνειας εδάφους γύρω στους 15οC, ενώ η θερμοκρασία θα ήταν -18οC χωρίς αυτό.
Όμως τα τελευταία χρόνια λέγοντας “Φαινόμενο Θερμοκηπίου” δεν αναφερόμαστε στη φυσική διεργασία, αλλά στην έξαρση αυτής, λόγω της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες (βιομηχανίες, αυτοκίνητα κ.ά.). Οι τελευταίες έχουν αυξήσει σημαντικά τις συγκεντρώσεις των αερίων των κατώτερων στρωμάτων της ατμόσφαιρας («αέρια θερμοκηπίου») με αποτέλεσμα την αύξηση της απορροφούμενης ακτινοβολίας και την επακόλουθη θερμοκρασιακή μεταβολή. Υπολογίζεται ότι η μέση θερμοκρασία της Γης έχει αυξηθεί κατά 0,5 με 0,6οC από το 1880, λόγω της έξαρσης του φαινομένου και μέχρι το έτος 2100, εάν δεν ληφθούν μέτρα, η αύξηση της θερμοκρασίας θα είναι από 1,5 έως 4,5οC.
Ενότητα 2 – Τι αποδείξεις υπάρχουν;1. Αύξηση της θερμοκρασίας:
Το πρώτο που σκέφτεται κανείς είναι να αναζητήσει αποδείξεις. Τι πιο απλό λοιπόν από το να πάρει τις μέσες ετήσιες θερμοκρασίες από πολλά μέρη της Γης, για τον τελευταίο αιώνα, και να δει αν έχει αυξηθεί ή όχι. Ιδού το σχετικό γράφημα:

Αμέσως βλέπουμε ότι πράγματι έχουμε αύξηση κατά 0,5 βαθμούς. Ειδικά δε τα τελευταία 30 χρόνια υπάρχει σταθερή αύξηση η οποία αποδίδεται στην αύξηση εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα λόγω της έντονης βιομηχανοποίησης. Πριν αναφερθούμε αναλυτικότερα σ’ αυτή την εκτίμηση, ας μείνουμε περισσότερο στο γράφημα.
Κατ’ αρχάς, ας αναρωτηθούμε λίγο για τις ίδιες τις μετρήσεις. Πώς γινόταν; Προφανώς, κάποιος ήταν επιφορτισμένος να καταγράφει τη θερμοκρασία 2-3 φορές την ημέρα. Πόσο συνεπής ήταν στο καθήκον αυτό; Ο κόσμος στον αιώνα αυτό γνώρισε 2 Παγκοσμίους Πολέμους ενώ τοπικές συγκρούσεις ακόμη υφίστανται σε πολλά μέρη του πλανήτη. Πόσο αξιόπιστα πιστεύετε ότι είναι τα δεδομένα από τη Λιβερία, το Ιράκ, τις πρώην Σοβιετικές επαρχίες, κ.τ.λ. όλο αυτό το διάστημα;
Αν θεωρήσουμε λοιπόν ότι τα δεδομένα μονάχα από αναπτυγμένες χώρες έχουν υψηλό βαθμό αξιοπιστίας βελτιώνουμε λίγο τη συζήτηση. Ας δούμε το αντίστοιχο γράφημα για τις ΗΠΑ:

Τι δείχνει αυτό το γράφημα; Αύξηση της θερμοκρασίας, ακριβώς όπως και το προηγούμενο, σωστά; Χμ, δεν είναι τόσο απλό. Αν συγκρίνουμε τη θερμοκρασία του 1880 μ’ αυτή του 2000, έχουμε αύξηση 0,5 βαθμών. Όμως αυτή η αύξηση δεν είναι αποτέλεσμα μιας σταθερά αυξητικής τάσης αλλά μάλλον ένα σημείο σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη θερμοκρασία. Η υψηλότερη τιμή παρουσιάστηκε το 1934 ενώ η χαμηλότερη το 1922. Σε κάθε περίπτωση, ο καθένας βλέπει το προφανές: Η μέση θερμοκρασία δεν αυξάνεται. Αυξομειώνεται κατά μισό βαθμό γύρω από το μέσο όρο.
2. Αύξηση της θαλάσσιας στάθμης.Σύμφωνα με τη θεωρία, η αύξηση της θερμοκρασίας θα ωθήσει σε λιώσιμο των παγετώνων και σε συνακόλουθη αύξηση της στάθμης της θάλασσας. Ας μετρήσουμε λοιπόν τη στάθμη των ωκεανών. Αυξάνεται;
Ναι. Εδώ και 6.000 χρόνια!!
Για την ακρίβεια, αυξάνεται 10-20 πόντους κάθε 100 χρόνια. Βέβαια, τα μοντέλα των υπολογιστών δείχνουν ότι τελευταία η αύξηση γίνεται με γρηγορότερους ρυθμούς. Τα μοντέλα αυτά όμως δεν είναι παρά μοντέλα΄ όχι δεδομένα. Απλώς εκτιμήσεις. Και για να τις δοθεί η πρέπουσα βαρύτητα θα πρέπει να έχουν υψηλό βαθμό αξιοπιστίας, τον οποίο όμως δεν έχουν. Παραθέτω τα λόγια ενός ειδικού:
In fact, oceanographers have many complaints about how poorly climate models simulate the ocean. Because of computer limitations, they must treat it as a very viscous fluid, more like lava or concrete than water. Such models fail to simulate the real ocean's changes in deep temperatures. We know that the "sub-grid-scale" parameterizations for mixing processes are incorrect, reflecting none of the observed spatial variations or differences between heat and salt. This mixing drives the interior flows in the ocean. We know that the processes by which ocean currents give up their momentum are incorrectly treated. And these are not problems that will quickly yield to increased spatial and temporal resolution in the computer models. Even if computer power continues to increase by an order of magnitude every 6 years, it will be over 160 years (1) before models have the resolution necessary to simulate the smallest ocean mixing processes! Society cannot afford to wait that long. We will not come to an understanding of climate by more computational cycles of models with incorrect physics. We require a systematic study of the sub-grid-scale processes in the ocean. This is noticeably lacking in our current Global Change Research Program. - Raymond W. Schmitt
Woods Hole Oceanographic Institution
3. Αύξηση του διοξειδίου του άνθρακαΕίναι προφανές ότι η αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής οδήγησε και σε αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα. Το αέριο αυτό, όπως είδαμε στην αρχή, είναι από τα πλέον βασικά ώστε να εγκλωβίζει τη θερμότητα στον πλανήτη και να οδηγεί στο, τόσο ευεργετικό για μας, φαινόμενο του θερμοκηπίου. Λογικά όμως, αν αυξηθεί το αέριο αυτό τότε θα αυξηθεί και η εγκλωβιζόμενη θερμότητα. Άρα θα αυξηθεί η θερμοκρασία του πλανήτη. Σωστά;Ίσως ναι.
Πόσο έχει αυξηθεί όμως;
Μελέτησα πολλές ιστοσελίδες και κείμενα ανθρώπων που υποστηρίζουν με πάθος ότι συμβαίνει αύξηση της θερμοκρασίας. Μια χαρακτηριστική ιστοσελίδα είναι η ακόλουθη: [www.ncdc.noaa.gov] Καθένα μας αν διαβάσει το κείμενο με καθαρό μυαλό συνειδητοποιεί ότι στην ουσία δεν έχουν καμία σοβαρή απόδειξη για την πεποίθηση τους αυτή και φανερά υποβαθμίζουν, παρόλο που –προς τιμήν τους- αναφέρουν, όλες τις αρνητικές αποδείξεις. Αναφορικά λοιπόν με το ζήτημα του CO2 σημειώνουν ότι, σε σχέση με την προβιομηχανική περίοδο, η συγκέντρωση του CO2 στην ατμόσφαιρα έχει αυξηθεί σημαντικά και αναμένεται μέχρι και να τριπλασιαστεί!!
Εντυπωσιακό νούμερο, σωστά; Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε εποχή που δίνουμε βαρύτητα σ’ αυτά που μας εντυπωσιάζουν παρά στην ουσία. Και η ουσία είναι ότι η αύξηση του CO2 από 280 ppmv (parts per million by volume) σε 370 ppmv (προβιομηχανική και μεταβιομηχανική περίοδος) είναι αμελητέα. Αμελητέα. Στα λεγόμενα «αέρια υπεύθυνα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου» ανήκουν και οι υδρατμοί οι οποίοι συμβάλουν κατά 96%. Το CO2 συμβάλει κατά 3% και η ανθρώπινη συμμετοχή είναι 0,05-0,25%. Η αύξηση που έχει προκαλέσει η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι απλώς αμελητέα.
Ας σημειωθεί άλλωστε ότι 50 εκατομμύρια χρόνια πριν, η συγκέντρωση του CO2 ήταν 6 φορές μεγαλύτερη με τη θερμοκρασία μόλις 1,5 βαθμό πιο αυξημένη. Αν πάμε ακόμη πιο πίσω, 440 εκατομμύρια χρόνια, η συγκέντρωση ήταν 18 (!!!) φορές μεγαλύτερη και πάγοι κάλυπταν μεγάλο μέρος της Γης…
4. Αύξηση ακραίων καιρικών φαινομένων.Δεν υφίσταται. Έτσι απλά. Υπάρχουν δεκάδες έρευνες που το υποστηρίζουν αυτό. Ιδού μερικές:
* Henderson-Sellers, et al., 1997, “Tropical Cyclones and Global Climate Change: a post-IPCC assessment,” Bulletin of the American Meteorological Society 79:9–38. * C. Nicholls Landsea, et al. “Downward Trend in the Frequency of Intense Atlantic Hurricanes during the past five decades”. * Geophysical Research Letters 23:527–30. 1996. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη: «Επισταμένη μελέτη των μετεωρολογικών δεδομένων δεν υποστηρίζει αύξηση στη συχνότητα ακραίων καιρικών φαινομένων σε παγκόσμια κλίμακα». * IPCC 1995, p. 11. “Overall, there is no evidence that extreme weather events, or climate variability, has increased, in a global sense, throughout the twentieth century . . .” IPCC, Climate Change 1995. * In the 2001 IPCC report, “No long-term trends evident” for tropical and extratropical storms, and no systematic changes in the “frequency of tornadoes, thunder days, or hail.” Executive summary, p.2. For fuller discussion, see Lomborg, p. 292ff.
Κι η ίδια η ιστοσελίδα των υποστηρικτών του φαινομένου αυτού (υπενθυμίζω [www.ncdc.noaa.gov] ) παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να στηρίζουν κάτι τέτοιο. Λέει ωστόσο ότι, σε τοπικό επίπεδο, έχουν υπάρξει φαινόμενα εξαιρετικά ακραίων καιρικών φαινομένων, τα οποία συνήθως συνόδευαν το φαινόμενο El Nino. To El Nino όμως δε συνδέεται με την λεγόμενη παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας (υπάρχει για χιλιάδες χρόνια, ίσως και περισσότερα). Υποστηρίζουν ωστόσο ότι έχει αυξηθεί σε ένταση εξαιτίας της αύξησης της θερμοκρασίας. Προσωπική εκτίμηση, οι καταστροφές που προκαλεί είναι μεγαλύτερες λόγω υπερπληθυσμού (αν καταστρέψει μια περιοχή που πριν 100 χρόνια ζούσαν 10.000 άνθρωποι και σήμερα ζουν 100.000 είναι προφανές ότι το ίδιο φαινόμενο δίχως να αυξηθεί σε ένταση είχε δέκα φορές περισσότερα θύματα). Συνακόλουθα, τα ΜΜΕ δίνουν εξαιρετικά μεγάλη βαρύτητα στην καταστροφή. Τέλος, κι εδώ είναι το παράξενο, υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι ίσως και οι καταστροφές τελικά να έχουν θετικό αποτέλεσμα: Stanley A. Changnon, 1999: “Impacts of 1997–98 El Nino–Generated Weather in the United States,” Bulletin of the American Meteorological Society 80, no. 9: pp. 1819–28. (“Το καθαρό οικονομικό όφελος ήταν απρόσμενα θετικό… οι άμεσες ζημιές εθνικά ήταν περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ τα κέρδη περίπου 19 δισεκατομμύρια.”.
Ενότητα 3 – Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν και διαμορφώνουν το κλίμα της Γης;Ας φανταστούμε κάποιον εξωγήινο που έρχεται στη Γη κάπου στα μέσα Δεκέμβρη. Το κρύο τσοχτερό, χιόνια στα ορεινά. Σταδιακά η θερμοκρασία πέφτει όλο και περισσότερο μέχρι που 3 μήνες μετά αρχίζει να αυξάνεται κι 6 μήνες μετά έχει αυξηθεί τόσο πολύ ώστε να νομίζει ότι από περίοδο παγετώνα έχουμε μεταφερθεί σε περίοδο ξηρασίας. Κι ενώ ανήσυχος εκφράζει τους προβληματισμούς του για το μέλλον του πλανήτη εξαιτίας της αύξησης της θερμοκρασίας, εμείς τον καθησυχάζουμε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος καθώς δε συμβαίνει τίποτα περισσότερο από μια συνηθισμένη αλλαγή εποχών. Έτσι, η μετάβαση από χαμηλές σε υψηλές θερμοκρασίες και τανάπαλιν, είναι ένα καθόλα συνηθισμένο φαινόμενο που θα τρόμαζε μόνο όποιον δε γνωρίζει γι αυτή την κυκλική δομή των εποχών.
Μήπως λοιπόν το ίδιο συμβαίνει και με το παγκόσμιο κλίμα σε επίπεδο όχι δεκαετιών αλλά χιλειτηρίδων; Μήπως, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουμε περιόδους χαμηλής θερμοκρασίας που εναλλάσσονται με περιόδους υψηλής;
Όπως βλέπουμε στις παρακάτω 2 εικόνες, αυτό ακριβώς συμβαίνει:

Στην πρώτη εικόνα βλέπουμε τις εναλλαγές των τελευταίων 140.000 χρόνων, ενώ στη 2η των τελευταίων 1.000.000 ετών. Δεν υπάρχει καμία ανθρώπινη παρέμβαση παρά μόνο μία φυσιολογική εναλλαγή ψυχρών και θερμών περιόδων.
Τι είναι όμως αυτό που καθορίζει το κλίμα και το οδηγεί πότε σε υψηλές και πότε σε χαμηλές θερμοκρασίες;
Διάφορες ερμηνείες έχουν δοθεί. Σε τοπικό επίπεδο, σίγουρα επηρεάζεται από φαινόμενα όπως η έκρηξη ενός ηφαιστείου. Ευρύτερα, δείχνει να επηρεάζεται από παράγοντες όπως τα θερμά/ψυχρά ρεύματα των ωκεανών και το επίπεδο αλμύρας τους καθώς και από την ακτινοβολία του ήλιου με κύκλους διάρκειας από 10 έως 11,5 έτη. Νεότερες έρευνες ωστόσο καταδεικνύουν έναν ακόμα παράγοντα, ίσως το σημαντικότερο: Την κοσμική ακτινοβολία!
Μοιάζει παράξενο αφού η ενέργεια που έρχεται μέσω της κοσμικής ακτινοβολίας είναι σαφώς μικρότερη αυτής που έρχεται μέσω της ηλιακής ακτινοβολίας. Το μυστικό όμως βρίσκεται στα σύννεφα. Όσο περισσότερα σύννεφα έχουμε τόσο περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία εμποδίζεται να φτάσει στον πλανήτη. Κι είναι οι κοσμικές ακτίνες που καθορίζουν το σχηματισμό νεφών γιατί ιονίζουν τα μόρια του αέρα οδηγώντας τα σε συμπύκνωση και δημιουργία συννέφων. Σ’ αυτή την ανακάλυψη προέβησαν οι Δανοί επιστήμονες H. Svensmark & E. Friis-Christensen καθώς παρατήρησαν ότι οι αλλαγές στο επίπεδο συννεφιάς ταυτίζοταν σχεδόν απόλυτα με το επίπεδο της κοσμικής ακτινοβολίας που έπεφτε στην τροπόσφαιρα.
Τα δε επίπεδο της κοσμικής ακτινοβολίας που φτάνει σ’ εμάς, καθορίζεται με τη σειρά του από το λεγόμενο «ηλιακό άνεμο». Με λίγα λόγια, όταν ο ηλιακός άνεμος δυναμώνει λιγότερη κοσμική ακτινοβολία φτάνει σ’ εμάς, λιγότερα σύννεφα δημιουργούνται κι η θερμοκρασία αυξάνεται. Όταν ο άνεμος χαμηλώνει, η Γη ψύχεται.
Ενότητα 4 – Δράση και αντίδρασηΥπάρχει η φιλοσοφική θεωρία, μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομά της, που υποστηρίζει ότι είναι αδιάφορες οι καλές ή κακές προθέσεις κάποιου΄ το μόνο που μετρά είναι το αποτέλεσμα των πράξεων του. Η άλλη πάλι θεωρία, όπως και το δικό μας νομικό σύστημα, ενδιαφέρεται για τις προθέσεις κι έτσι, ακόμα κι αν η πράξη κάποιου έχει εξαιρετικά αρνητικό αποτέλεσμα, ακόμα και το θάνατο κάποιου άλλου, μπορεί να του αναγνωριστεί ως ελαφρυντικό η καλή πρόθεση. Δεν ξέρω ποια είναι η δική σας θέση, εδώ μονάχα θα παρουσιάσω τις πράξεις των υπέρμαχων της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας αλλά και γενικότερα των ακτιβιστών με μειωμένη ικανότητα αντίληψης της παγκόσμιας εικόνας:
Α. Το πρωτόκολλο του Κυότο: Η απλή αλήθεια είναι ότι θα είχε αμελητέα επίδραση στη θερμοκρασία, βαρύτατη όμως στην οικονομία. Οι ζημιές όμως; Οι ΗΠΑ θα είχαν απώλειες 400 δις. $. Το ΑΕΠ Δυτ. Ευρώπης και Ιαπωνίας θα μειωνόταν 0,5% μέχρι το 2050, Ανατολικής Ευρώπης 3% και Ρωσίας 3,4%. Τα καύσιμα δε θα τα παίρναμε με δελτίο όπως στον 2ο Π.Π. Σε επίπεδο θερμοκρασίας θα κερδίζαμε 7 χρόνια καθώς, σύμφωνα με τις προβλέψεις των υπέρμαχων της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας, η αύξηση που αναμένεται να υπάρξει δίχως τη συμφωνία του Κυότο το 2094 θα εμφανιστεί, αν υπογραφεί η συμφωνία, το 2100.
Β. Προπαγάνδα του τρόμου: Όποιο περιοδικό κι αν διαβάσει κανείς, ανατριχιάζει με τις δυσοίωνες προβλέψεις αναφορικά με το λιώσιμο των πάγων και τις ανυπολόγιστες καταστροφές που έπονται. Στις 10.10.91 οι New York Times προέβλεψαν ότι έως το 2000 η αύξηση της στάθμης των ωκεανών θα προκαλούσε τη μετανάστευση εκατομμυρίων ανθρώπων -η φτώχεια, η ανεργία και οι πόλεμοι πράγματι το προκάλεσαν, η στάθμη του ωκεανού όχι. Άλλωστε, φαίνεται πώς σε θερμές περιόδους είναι μεγαλύτερο το ποσό του νερού που εξατμίζεται κι επιστρέφει σαν χιόνι στην Αρκτική απ’ αυτό που ρέει στη θάλασσα εξαιτίας του λιώσιμου των πάγων. Αυτό το δεδομένο όμως συνηθίζεται να παραλείπεται από τα σχετικά ρεπορτάζ.
Να σημειωθεί δε, αυτό που αναφέρθηκε και νωρίτερα, ότι τα ΜΜΕ οργιάζουν σε κάθε φυσική καταστροφή δίνοντας την εντύπωση ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα αυξάνονται ενώ στην πραγματικότητα μειώνονται.
Γ. Ακτιβισμός των πλουσίων: Η απαγόρευση των CFC με στόχο την προστασία του στρώματος του όζοντος. Πράγματι, το CFC καταστρέφει το όζον. Όμως, δεν έπαυε να είναι ένα φθηνό αέριο για τη λειτουργία των ψυγείων. Με την απαγόρευση του όμως εκατομμύρια Αφρικανοί πέθαναν γιατί δε μπορούσαν πια να διατηρήσουν το φαγητό τους.
Δ. Ακτιβισμός ανόητος: Η απαγόρευση του DDT στο όνομα της ασφάλειας. Αρκεί κάποιο προϊόν να κατηγορηθεί για καρκινογένεση κι μεμιας θεωρείται καρκινογενές δίχως περαιτέρω έρευνα. Κι όμως: το DDT ήταν μια εξαιρετικά επιτυχημένη προστασία έναντι των κουνουπιών. Με την απαγόρευσή του, 2 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από μαλάρια, κυρίως παιδιά. Συνολικά, πάνω από 50 εκατομμύρια θάνατοι θα είχαν αποφευχθεί αν δεν είχε απαγορευθεί.
Κι όσο για την περιβόητη καρκινογένεση; Η επιτροπή Sweeney , στις 25 Απριλίου 1972, έγραψε: Το DDT ΔΕΝ είναι καρκινογενές στον άνθρωπο. Ο Ruckelshaus το απαγόρευσε 2 μήνες αργότερα με το αιτιολογικό ότι είναι καρκινογενές. Να υποθέσουμε απλώς ότι δε διάβασε την έκθεση;
Ήταν μάλιστα τόσο ασφαλές ώστε κάποιοι άνθρωποι το έτρωγαν για 2 χρόνια στα πλαίσια ενός πειράματος δίχως να πάθουν το παραμικρό. (Hayes, 1969.)
Η ειρωνεία είναι ότι αντικαταστάθηκε με παραθείο το οποίο είναι εξαιρετικά τοξικό. Πολλοί εργάτες πέθαναν μέχρι να μάθουν να χειρίζονται το τοξικό αυτό προϊόν.
(John Noble Wilford, “Deaths from DDT Successor Stir Concern,” New York Times, 21 August 1970, p. 1; Wildavsky, 1996, p. 73).
Ενότητα 5. Έχουμε μήπως νέα Εποχή Πάγου;Παρατηρώντας τις εικόνες της ενότητας 3 ανακαλύπτουμε ότι η κάθε Εποχή Πάγου κρατάει περίπου 100.000 χρόνια η οποία διακόπτεται από εποχές Μέσω-παγετώνων (Interglacials) που διαρκούν 10.000 χρόνια (σήμερα βρισκόμαστε σε μια τέτοια περίοδο κι ήδη έχουμε ξεπεράσει το μέσο όρο κατά 500 χρόνια….
Η εποχή πάγου ξεκινά πάντα από το βορά. Οι παγετώνες της Αλάσκας, Σκανδιναβίας, Γροιλανδίας και Καναδά δε λιώνουν ποτέ. Κι όπως είδαμε, τυχαίνει η κοσμική ακτινοβολία να αυξάνεται προκαλώντας έτσι αύξηση των νεφών και μείωση της θερμοκρασίας. Ο όγκος των πάγων σταδιακά αυξάνεται κι έπειτα, λόγω της αυξημένης αντανακλαστικότητας των πάγων αλλά και για λόγους που δεν είναι απόλυτα διευκρινισμένοι, το φαινόμενο αυτοτροφοδείται. Οι παγετώνες αυξάνουν σε μήκος και πάχος και κατεβαίνουν όλο και πιο νότια. Ο τελευταίος παγετώνας κάλυπτε τις ΗΠΑ μέχρι το Τέξας με πάγο πάχους 3 χιλιομέτρων.
Ο σημερινός ηλιακός κύκλος ακτινοβολίας είναι πιο αδύναμος από τους προηγούμενους και 2 επόμενοι θα είναι ακόμα πιο αδύναμοι, μειώνοντας έτσι το ποσό ηλιακής ακτινοβολίας που εκπέμπεται στη Γη (μειώνοντας αντίστοιχα τη θερμοκρασία). Το ελάχιστο σημείο θα το φτάσουμε κάπου το 2020. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Irkutsk, η οποία συσχετίζεται πολύ καλά με τη μέση παγκόσμια θερμοκρασία, έφτασε το μέγιστο σημείο της το 1997, στους 2,3 βαθμούς Κελσίου. Έκτοτε πέφτει συνεχώς, και το 2000 ήταν μόλις 0,4.
Τέλος, ας παρατηρήσουμε το βουνό Rainier στην Τακόμα, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ. Έχει 26 παγετώνες οι οποίοι από το 1800 μέχρι τα μέσα το 20ου αιώνα είχαν υποχωρήσει κατά 1 χιλιόμετρο. Από το 1931 ωστόσο άρχισαν να γίνονται ακριβείς μετρήσεις κι ανακάλυψαν ότι έκτοτε ο παγετώνας έχει άρχισε να αυξάνεται σημαντικά σε μέγεθος (αυξήθηκε 50% από 1931-1945 κι άλλα 17 μέτρα από 1994-1997) και να προχωρά. Ο Sauers, συνταξιούχος γεωλόγος που μελετούσε αυτόν και άλλους παγετώνες κατά τη διάρκεια της καριέρας του λέει πώς θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε για μια καινούργια εποχή πάγου.
Ίσως και να έχει δίκιο…
Γιάννης ΚουρουτσαλάκηςΨυχολόγος - Πληροφορικός

Περισσότερα... »

10:57
Το Τρίγωνο των Βερμούδων – μύθος και πραγματικότητα
» Αrkoleon

Πέντε αεροπλάνα έχουν εξαφανιστεί, αυτό που μένει είναι ένας μύθος: πριν από 65 χρόνια απογειώθηκε μια Μοίρα αμερικανικών τορπιλοπλάνων και δεν επέστρεψε ποτέ. Είναι η γέννηση του μύθου του Τριγώνου των Βερμούδων. Από τότε, πολλές ιστορίες φρίκης κυκλοφορούν για την περιοχή του Ατλαντικού – αλλά και μια απλή εξήγηση.Στις 5 Δεκεμβρίου του 1945 στις 18:20 τοπική ώρα η ναυτική βάση του Fort Lauderdale έλαβε το παρακάτω σήμα: «Πτήση 19, μια μοίρα των πέντε βομβαρδιστιθκών αεροπλάνων TBF Avenger απογειώθηκε στις 14:10 για τακτική εκπαιδευτική πτήση και προφανώς έχει χάσει τον προσανατολισμό της στον εναέριο χώρο ανατολικά του Florida Keys.» Στις 18:30 απογειώνεται ένα αεροπλάνο για να εντοπίσει την Μοίρα. Μια ώρα αργότερα, δύο άλλα αεροσκάφη έρευνας και διάσωσης ξεκινούν με την αναζήτηση των Avenger.

Η θαλάσσια περιοχή, έκτσης περίπου 600.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μεταξύ Μαϊάμι, Βερμούδων καιΠουέρτο Ρίκο έχει αποκτήσει τη φρικιαστική διασημότητα με το όνομα «Τρίγωνο των Βερμούδων» ή«Τρίγωνο του Διαβόλου». Η φαντασία των θεωρητικών της συνωμοσίας για δεκαετίες τώρα, εξηγεί τα ατυχήματα στην περιοχή, μεταξύ άλλων, με τρύπες από σκουλήκια και απαγωγές από εξωγήινους, που θέλουν να ανοίξουν έναν ζωολογικό κήπο στο διάστημα.
Έξι μέρες διήρκησε η έρευνα, έως και ένα αεροπλανοφόρο έλαβε μέρος στην επιχείρηση – χωρίς αποτέλεσμα. Δεν βρέθηκαν συντρίμμια, δεν βρέθηκε μια πετρελαιοκηλίδα. Τα αεροπλάνα και 14 άνθρωποι συνολικά, εξαφανίστηκαν στον πυθμένα της θάλασσας. Αλλά τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Ένα από τα αεροσκάφη της επιχείρησης SAR, ένα ειδικά εξοπλισμένο Martin Mariner που μπορούσε να προσγειωθεί σε θάλασσα με υψηλά κύματα, χάθηκε επίσης στην έρευνα, μαζί με το 13-μελές πλήρωμά του, χωρίς να έχει αναφερθεί προηγουμένως κάποια δυσκολία.Με την ανεξιχνίαστη εξαφάνιση των έξι αεροσκαφών ανατολικά των Νήσων Βερμούδων γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του 20ου αιώνα. Η περιοχή είναι έκτοτε γωνστή ως το «Τρίγωνο των Βερμούδων. » Εκεί θέλουν να έχουν εξαφανιστεί τα περισσότερα πλοία και αεροσκάφη, μέσα στη θάλασσα, από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
Τραγικό ατύχημα ή μια συνωμοσία από εξωγήινους;Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι οπαδοί της συνωμοσίας. Μία σειρά από άρθρα εφημερίδων και λογοτεχνικών βιβλίων των τελευταίων δεκαετιών άναψαν ακόμη περισσότερο τη συζήτηση, με τις θεωρίες να διαδέχονται η μία την άλλη. Ήταν τεράστια κύματα που κατάπιαναν τα πλοία, ήταν τεράστιες φυσαλίδες μεθανίου από τον πυθμένα των ωκεανών; Και για τις δύο θεωρίες δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία. Αντί αυτού, ακόμη πιο τολμηρές θεωρίες: επιθέσεις θαλάσσιων τεράτων, τρύπες από τεράστια σκουλήκια στο βυθό της θάλασσας, εξωγήινοι με ένα συλλεκτικό πάθος για τους ανθρώπους.Δεν τίθεται θέμα: Το Τρίγωνο των Βερμούδων έχει εξάψει τη φαντασία των ανθρώπων όσο λίγα άλλα εξωτικά στοιχεία πάνω στον πλανήτη. Όμως, πώς έφθασε σε αυτή την ανεξήγητη φήμη;Για το Αμερικανικό Ναυτικό και το ευρύ κοινό, η εξαφάνιση της Πτήσης 19 ήτανα ένα τραγικό ατύχημα. Όμως, όπως κατά πόμενα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες οι πολίτες θέλησαν να πιστεύουν σε υπερφυσικά αίτια των ανεξήγητων περιστατικών.
Τρία άρθρα που εδραίωσαν το μύθο του Τριγώνου των Βερμούδων.Στις 16 Σεπτέμβριος 1950, το Associated Press δημοσίευσε ένα άρθρο του ανταποκριτή Edward van Winkle Jones, ο οποίος έγραψε ότι πολλά αεροσκάφη και πλοία είχαν εξαφανιστεί κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες στα Νησιά Βερμούδες Νησιά - συμπεριλαμβανομένων της «Πτήσης 19».
Ένα παράθυρο στο ΣύμπανΤο 1962 o W. Allan Eckert αφιέρωσε στο τεύχος Απριλίου του «American Legion», ένα περιοδικό για στρατιωτικούς παλαιμάχους, για πρώτη φορά ένα ολόκληρο άρθρο στο φαινόμενο της «Πτήση 19». Ο συγγραφέας καρύκεψε την ιστορία του θεαματικές αναφορές. Έτσι, λίγο πριν την εξαφάνιση του αεροσκάφους, ο επισμηναγός ψέλλισε στο ραδιόφωνο: «Βυθιζόμαστε σε λευκό νερό, τίποτα δεν φαίνεται εντάξει.» Ένας αξιωματικός της ναυτικής βάσης αναφέρεται με το ρητό «έχουν πετάξει στον Άρη.» Στο στρατιωτικό αρχεία όμως, δεν υπάρχουν αυτές οι δηλώσεις..Το 1964, η φρίκη έλαβε το όνομά της – από το άρθρο "The Deadly BermudaTriangle" του Vincent Gaddis, το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Argosy". «Το θανάσιμο Τρίγωνο των Βερμούδων» προσθέτει εκτός της περίπτωσης της «Πτήση 19» περίπου 20 άλλα συμβάντα με περιπτώσεις μυστηριώδων εξαφανίσεων, μερικές ανάγονται στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Στο άρθρο, ο Vincent Gaddis σημείωσε ότι ένα αεροσκάφος DC-6 ανοικτά των ακτών της Φλόριντα σχεδόν συγκρούστηκε με ένα μυστηριώδες λαμπερό αντικείμενο. Και καταλήσει προφητικά: «Πριν αυτό το άρθρο οδεύσει προς το τυπογραφείο,» αυτη η απειλή θα «χτυπήσει πίσω, ίσως να καταπιεί ένα αεροπλάνο ή πλοίο, ή να αφήσει πίσω της ένα ναυάγιο χωρίς σημεία ζωής επί του σκάφους.»

Στον πυθμένα της θάλασσας: Το πυρηνικό υποβρύχιο "Scorpion" εξαφανίστηκε τον Μάιο του 1968 με 99 άτομα πλήρωμαστο Τρίγωνο των Βερμούδων. Λίγους μήνες αργότερα, τα συντρίμμια βρέθηκαν στον πυθμένα της θάλασσας, σε βάθος τρειών χιλιομέτρων, αλλά δεν μπόρεσαν να ανασυρθούν.
Σε ποπ σταρ για τους λάτρεις ανεξήγητων φαινομένων αναδείχτηκε το Τρίγωνο των Βερμούδων το 1974 - με την απίστευτη επιτυχία του βιβλίου. "Τρίγωνο των Βερμούδων. Παράθυρο στο σύμπαν;". Ο Αμερικανός συγγραφέας Charles Berlitz αναφέρεται σε δεκάδες μυστηριώδεις υποθέσεις εξαφάνισης πλοίων και αεροσκαφών. Για πρώτη φορά αναφέρεται ως ένα γεγονός η ανεύρεση φορτηγών πλοίων, χωρίς το πλήρωμα τους, με μοναικούς κατοίκους σκύλους, γάτες ή καναρίνια.

Ιπτάμενο βαγόνι: Στις 5 Ιουνιίου του 1965 ένα αεροσκάφος C-119 της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ, χάθηκε στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Στο αεροσκάφος επέβαιναν δέκα άτομα, και βρισκόταν σε πτήση από το Milwaukee με προορισμό τον νησί Grand Turk. Η έρευνα διήρκησε πολλές μέρες, αλλά ήταν ανεπιτυχής. Ωστόσο, οι δύο αμερικανοί αστροναύτες James McDivitt και Ed White, οι οποίοι βρισκόταν με την αποστολή Gemini 4 στο διάστημα, ανέφεραν ότι κατά τη στιγμή του ατυχήματος είδαν έναν UFO στην περιοχή.
Απαγωγή από εξωγήινουςΜια εξήγηση που δόθηκε ήταν ότι τα σκάφη, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, σπρώθηκαν από το λιμάνι που έδεναν ανοιχτά στη θάλασσα. Αλλά για τον Berlitz ήταν σαφές: Μόνο εξωγήινοί θα μπορούσαν να είναι υπεύθυνοι για την εξαφάνιση των ανθρώπων. Όταν Berlitz έμαθε ότι σε μια περίπτωση ναυαγίου, μαζί με το πλήρωμα χάθηκε και ένα παπαγάλος που μιλούσε, ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι το είχε απαχθεί βίαια, κατά πάσα πιθανότητα από όντα από κάποιον άλλο κόσμο, σε μια άλλη διάσταση . "Spacenapping" ονόμαζε ο Berlitz αυτό το κυνηγητό, με την υποψία ότι οι εξωγήινοι εκμεταλλεύτηκαν κάποια παράθυρα χρόνου, σε μια άλλη διάσταση, ξεφυτρώνοντας στην περιοχή του τριγώνου των Βερμούδων. Στο ερώτημα γιατί οι εξωγήινοι απήγαγαν ανθρώπους, ο Berlitz είχε φυσικά μια απάντηση : οι άνθρωποι χρησιμοποιούντο ως εκθέματα σε έναν ζωολογικό κήπο κάπου στο σύμπαν.Οι εξηγήσεις του Berlitz αναδείχτηκαν σε best-seller της εποχής. Οι έγκυρες εφημερίδες ανά τον κόσμο διέδωσαντα λεγόμενα του Berlitz, παρόλο που οι εξηγήσει τους προσφέρουν πολλά περισσότερα από ότι μπορεί να απορροφήσει το μυαλό ενός ανθρώπου. Ο Berlitz ήταν ευπρόσδεκτος για τους περισσότερους, αν και πολλοί διατήρησαν μια «χιουμοριστική απόσταση» από τις εξηγήσεις του.
Το μυστήριο του Fort LauderdaleΤο βιβλίο του Berlitz πωλήθηκε μέχρι σήμερα σε πολλά εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο - και αυτό παρά τις κατ 'επανάληψη λογικές εξηγήσεις για την εξαφάνιση πλοίων και αεροσκαφών. Η λαμπρή ομάδα των αυτοαποκαλούμενων εμπειρογνωμόνων του Τριγώνου των Βερμούδων είχει πάντα το πάω χέρι.Το επιχείρημα της ανθρωποκτονίας που παρέχεται από τον συγγραφέα Lawrence David Kusche το 1975 με το βιβλίο «Τα αινίγματα του Τριγώνου των Βερμούδων λύθηκαν», δεν πωλήθηκε τόσο καλά όσο αυτό του Berlitz. Στο βιβλίο έχει γίναι μια αγιολόγησαη στατιστικών για τα ατυχήματα στην ανοικτή θάλασσα και ο συγγραφέας διαπίστωσε ότι στο Τρίγωνο των Βερμούδων δεν υπήρχε μια ασυνήθιστη συσσώρευση ατυχημάτων. Η αναζήτηση μιας θεωρίας, σύμφωνα με τον Kusche, είναι περίπου τόσο λογική, όπως, για παράδειγμα να προσπαθήσει κάποιος να εξηγήσει ότι όλα τα ατυχήματα αυτοκινήτων στην Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν ένα και το ίδιο λόγο. Το επόμενο βιβλίο που κυκλοφόρησε ο Kusche ήταν ένα βιβλίο μαγειρικής με συνταγές ποπ κορν!

Έτσι, το μεγαλύτερο φαινόμενο που χρήζει μια εξήγηση για το Τρίγωνο των Βερμούδων παραμένει το ερώτημα γιατί ακριβώς η «Πτήση 19» ήταν ο καταλύτης για την μετέπειτα φήμη του Τριγώνου. Διότι μαζί με τα πέντε αεροσκάφη της «Πτήσης 19», μεταξύ του 1942 και 1946 εξαφανίστηκαν συνολικά 94 αεροσκάφη. Όλα απογειώθηκαν από την βάση του Ναυτικού στο Fort Lauderdale, για λόγους εκπαίδευσης.

Είναι ένας από τα πιο διάσημους θρύλους των Βερμούδων – το πλοίο «Mary Celeste». Στις 4 Δεκεμβρίου του 1872 βρέθηκε από το «Dei gratia», να επιπλέει αδέσποτο στον Ατλαντικό. Συνήθως αποσιωποιείται η ακριβήςτοποθεσία ανεύρεσης του «Mary Celeste» - μεταξύ της Πορτογαλίας και των νησιών των Αζορών,εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το Τρίγωνο των Βερμούδων.

Περισσότερα... »

10:50
Ανασκάπτοντας την αρχαία Θάσο
» Αrkoleon

Εκατό χρόνια ερευνών από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή σε μία έκθεση.

Σκαπανείς της αρχαιολογικής έρευνας στη Θάσο: Η έναρξη των ανασκαφών στην Ακρόπολη του νησιού από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή.
Με ένα τουρκικό φιρμάνι άρχισαν τον Απρίλιο του 1911 οι πρώτες ανασκαφές στη Θάσο από Γάλλους αρχαιολόγους, που θα έφερναν στο φως, στα χρόνια που ακολούθησαν, όλη την ιστορία της αρχαίας πόλης, η οποία ιδρύθηκε το 670 π. Χ. ως αποικία της Πάρου για να γίνει γρήγορα μία από τις σημαντικότερες της βόρειας Ελλάδας. Τόσο ισχυρή μάλιστα ώστε να συγκρουστεί με τα συμφέροντα της αρχαίας Αθήνας στην περιοχή αυτή.Εκατό χρόνια ακριβώς μετά, σχεδόν όλες οι πτυχές της ζωής της Θάσου στην αρχαιότητα έχουν ερευνηθεί και μελετηθεί, είτε πρόκειται για το αστικό πλαίσιο και την περιφέρειά της είτε για τους πολιτικούς και θρησκευτικούς θεσμούς, την οικονομική της ζωή –είχε ένα από τα σπουδαιότερα νομισματοκοπεία του ελληνικού κόσμου– και την καλλιτεχνική. Εργο που θέλησε να αναδείξει το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης με την έκθεση «Τα εκατό χρόνια των ανασκαφών της Γαλλικής Σχολής Αθηνών στη Θάσο», η οποία εγκαινιάσθηκε χθες, Δευτέρα 9 Μαΐου, το βράδυ, πέραν των άλλων και ως φόρος τιμής στους σκαπανείς της αρχαιολογίας στην Ελλάδα.Πλούσιο αρχειακό φωτογραφικό υλικό, αλλά μαζί μία μικρή πλην σημαντική έκθεση δεκαοκτώ αρχαίων αντικειμένων που προέρχονται από τις ανασκαφές της Γαλλικής Σχολής συνθέτουν το αφιέρωμα. Ανάμεσά τους πήλινα ειδώλια, που ήταν αναθήματα στα ιερά του νησιού, το πήλινο ακροκέραμο της Αρχαϊκής εποχής με Γοργόνειο αλλά και μία επιγραφή του 5ου αιώνα π.Χ. από την Αγορά της πόλης που αναφέρει επιστάτες και αγορανόμους.
«Ζωντανεύουν» έρευνες και μνημείαΟι έρευνες σε σημαντικά μνημεία και αρχαιολογικές θέσεις της Θάσου, όπως στα τείχη και στην Ακρόπολη, στην Αγορά και στο μνημειακό κέντρο, στα ιερά (Αρτεμίσιο, Διονύσιο, Θεσμοφόριο, Ηράκλειο), στις συνοικίες, στη νεκρόπολη, στα εργαστήρια κεραμικής, στα λατομεία και στα ορυχεία που βρίσκονται στην ύπαιθρο χώρα παρουσιάζονται σε αυτήν την έκθεση. Και μαζί οι σημαντικότεροι ερευνητές που έδρασαν στο νησί, καθώς και το πλούσιο, συγγραφικό έργο τους (26 μονογραφίες και περίπου 200 άρθρα).
Μέλη της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, αρχαιολόγοι και ερευνητές άλλων ειδικοτήτων, Έλληνες και ξένοι, ντόπιοι εργάτες, φύλακες των χώρων, ζωντανεύουν εξάλλου μέσα από τις σπάνιες φωτογραφίες που καλύπτουν έναν αιώνα και συνδέονται με σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας. Να σημειωθεί άλλωστε ότι η Γαλλική Σχολή Αθηνών αποτελεί την αρχαιότερη ξένη αρχαιολογική αποστολή στην Ελλάδα καθώς ιδρύθηκε το 1846, μέσα στο κλίμα του φιλελληνισμού που είχε δημιουργηθεί στη Γαλλία με τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους.
Από τον 19ο αιώναΜεμονωμένες ανασκαφικές προσπάθειες στη Θάσο είχαν γίνει πάντως από τον 19ο αιώνα. Το 1864 συγκεκριμένα, όταν ο Εμανουέλ Μίλερ έσκαψε τη «Δίοδο των Θεωρών» (χωρίς ακόμη να γνωρίζει τι είχε βρει). Η πρώτη πραγματική ανασκαφή όμως έγινε τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1911 από τον Σαρλ Πικάρ και αφού είχε χρειασθεί, εκτός από το φιρμάνι, να γίνει διαπραγμάτευση με τον Αιγύπτιο χεδίβη για τα βακούφια, να ζητηθεί η άδεια από τα μοναστήρια του Άθους και να γίνουν συμβόλαια με τους ιδιοκτήτες των κτημάτων…Η Αγορά της πόλης, το θέατρο, το ωδείο, τα μεγάλα ιερά της –Διονύσιο, Ποσειδώνιο, Ηράκλειο, Θεσμοφόριο, ιερό του Δηλίου Απόλλωνα και της Άρτεμης–, η διπλή βασιλική της Αλυκής, ο οικισμός, οι νεκροπόλεις, τα εργαστήρια, τα τείχη και η ακρόπολη, τα αρχαία λιμάνια, όλα έχουν έρθει σήμερα στο φως. Στην αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης θα προβάλλεται εξάλλου αρχαιολογική ταινία που παραχωρείται από το Μουσείο της Θάσου και παρουσιάζει την ιστορία του νησιού και το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε κατά την αρχαιότητα.Η έκθεση οργανώθηκε σε συνεργασία με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών, που προσέφερε το πρωτογενές εποπτικό υλικό και με την ΙΗ’ Εφορεία Αρχαιοτήτων.
Πού και Πότε: Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Μαν. Ανδρόνικου 6, τηλ. 2310 830538). «Τα εκατό χρόνια των ανασκαφών της Γαλλικής Σχολής Αθηνών στη Θάσο». Διάρκεια: 9 Μαΐου – 31 Αυγούστου. [Βήμα]

Περισσότερα... »

10:47
Ανήλικες νύφες! Η "αυτοκρατορία" του σύγχρονου ανθρώπινου παραλογισμού
» Αrkoleon

Η 12χρονη Ενατνές από την Αιθιοπία, η 12χρονη Ελχάμ από την Υεμένη και η 11χρονη Γκιουλάμ από το Αφγανιστάν. Παντρεύτηκαν χωρίς επιλογή σε χώρες που ανθίζει η φτώχεια και που το μέλλον τους ήταν προδιαγραμμένο.Οι χωματόδρομοι στο χωριό Γίνσα της Αιθιοπίας είχαν ναρκωθεί από τον ήλιο. Έρημοι, εγκαταλελειμμένοι στο αποκάρωμα της ημέρας, με τις στέγες από ελενίτ να σιγοβράζουν. Η 12χρονη Ενατνές επέστρεφε αποκαμωμένη στην καλύβα της, έπειτα από μια ημέρα στο σχολείο. Ζαλισμένη από τη ζέστη, απέθετε τα βιβλία της και αποκοιμιόταν νανουρισμένη από τη δίνη των αναμνήσεων. Η φωνή του πατέρα της την ξυπνούσε βίαια. Ένας καμπουριασμένος από την δουλειά τύπος, με μουτζουρωμένο πρόσωπο, την κοιτούσε μέσα από τις ίριδες του σαν να ήταν ο δαίμονας της οικογενειακής κακοτυχίας. αραζαλισμένη από τον ύπνο, άκουγε, στα 12 της χρόνια, ότι αύριο θα γνώριζε τον άντρα της και επιτέλους θα έφευγε από το σπίτι τους. Η μνήμη εκείνων των στιγμών ξαναρχόταν σαν οξύ στον λαιμό στην Ενατνές, η οποία τρία χρόνια από εκείνη την ημέρα, στα 15 της, ούσα παιδί ακόμη, ανατρέφει τους τρεις βλαστούς της.Στην Αιθιοπία το 50% των γυναικών που παντρεύονται δεν έχουν συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας τους, παρότι από το 1995 έχει τεθεί ως ηλικιακό όριο για τη νομιμότητα του γάμου το 18ο έτος. Παρά ταύτα τίποτα δεν έχει αλλάξει, ιδίως στις αγροτικές περιοχές της χώρας, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών δεν λαμβάνει καν την τυπική μόρφωση.Στην αφρικανική χώρα συναντά κανείς και το απάνθρωπο έθιμο κοριτσάκια τριών ετών να δίδονται από τις οικογένειες τους σε άνδρες που έχουν ξεπεράσει ακόμη και το 50 έτος της ηλικίας τους με υλικά ανταλλάγματα…
Η οριστική «απόδραση» της ΕλχάμΈνας βαρύς βήχας ξέσκιζε τα σωθικά της 12χρονης Ελχάμ από την Υεμένη. Ήταν δεμένη σε ένα κρεβάτι. Ζαρωμένη, στο κατάβαθο του κακού. Αιχμάλωτη από την ώρα που ο 25χρονος σύζυγος της πήγε για πρώτη φορά στο σπίτι τους.Την βίασε επανειλημμένα. Τα ουρλιαχτά της τον ζάλιζαν και για αυτό την πρώτη ημέρα του γάμου της την πήγε σε μια κλινική με σκοπό να πάρει κατασταλτικά χάπια για να μην αντιστέκεται. Ο γιατρός του είπε ότι υποφέρει από πολλαπλά εσωτερικά τραύματα και πως θα έπρεπε να την αφήσει ήσυχη.Την τρίτη ημέρα την ξαναπήγε στην κλινική επειδή δεν μπορούσε να περπατήσει. Η 12χρονη Ελχάμ γνώριζε ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει ποτέ.Την τέταρτη ημέρα δραπέτευσε οριστικά. Δεμένη στο κρεβάτι, με το κόκκινο του αίματος να κάνει μια τρομακτική αντίθεση με το λευκό του σεντονιού.Το πρόσωπο της ήταν γαλήνιο για πρώτη φορά έπειτα από 4 ημέρες. Η Ελχάμ έφυγε γιατί όλοι είχαν φύγει πριν από αυτήν.Οι γονείς της που την ξεφορτώθηκαν σαν βάρος που κουβαλούσαν, ο άντρας της που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να την βιάζει. Τις πρώτες ημέρες του Απρίλη η Ελχάμ μόρφαζε για τελευταία φορά με απαράμιλλη φρικαλεότητα.Στην Υεμένη οι γάμοι παιδιών είναι συνηθισμένοι, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές. Παγκοσμίως περισσότερα από 100 εκατομμύρια ανήλικα κορίτσια αναμένεται να παντρευτούν μέσα στην επόμενη δεκαετία σύμφωνα με μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.
Η «χασούρα» στα χαρτιάΗ Γκιουλάμ Χαϊντέρ ήταν αρκετά χρήσιμη στο σπίτι των γονιών της στο Αφγανιστάν. Καθάριζε, μαγείρευε, εργαζόταν στα χωράφια.Ο πατέρας της όμως αποφάσισε ότι θα ήταν πιο χρήσιμη στο σπίτι του 40χρονου Φαΐζ Μοχάμεντ. Εκεί θα μπορούσε επιπλέον να κάνει σεξ με τον μελλοντικό άντρα της και να μεγαλώσει τα παιδιά τους.Στα 11 της χρόνια η Γκιουλάμ μετακόμισε σε μια νύχτα στο νέο της σπίτι. Δεν αντέδρασε, δεν μπορούσε να αποφασίσει τίποτα, μιας και όλη της την ζωή έκανε ότι την πρόσταζε ο πατέρας της.Όπως και η 12χρονη Μαγιαμπίν. Όταν ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι τα μάτια του ανάβλυζαν την «ντάγκλα» του οπίου.Δεν μίλησε, δεν είπε τίποτα, παρά μόνο μέσα στο σύντομο απατηλό διάστημα ενός τσιγάρου την κοιτούσε κατάματα. Το σφυροκόπημα στο κεφάλι του ήταν συνεχές και άφησε ένα μοναχικό μουγκρητό να ξεφύγει από το στόμα του.
«Μάζεψε τα πράγματα σου, αύριο θα πας στο σπίτι του άντρα σου» της είπε και το 12χρονο κοριτσάκι έσκυψε το κεφάλι και έβαλε τα δυο της ρούχα σε μια σακούλα. Ο 45χρονος Μοχάμεντ Φαζάλ είχε χάσει στα χαρτιά την κόρη του πριν από λίγα λεπτά.
Ακριβείς αριθμοί για τους γάμους των ανηλίκων δεν υπάρχουν. Λαμβάνουν χώρα συνήθως σε περιοχές όπου κυριαρχεί η γεύση της άφατης φτώχειας.Σύμφωνα με εκτιμήσεις 1 στα 7 κορίτσια του ανεπτυγμένου κόσμου(με εξαίρεση την Κίνα) παντρεύονται πριν συμπληρώσουν το 15ο έτος της ηλικίας τους.Στην Ινδία το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 36%, στο Μπαγκλαντές στο 37%, στην Βόρεια Νιγηρία στο 48% και στην Αιθιοπία στο 50%.Εκατομμύρια κορίτσια φέρνουν στον κόσμο παιδιά πριν ακόμη ωριμάσει το σώμα τους. Έτσι τερματίζονται οι όποιες ευκαιρίες είχαν για να φοιτήσουν στο σχολείο ή αργότερα να δουλέψουν, όπως για παράδειγμα ήθελε η 11χρονη Γκιουλάμ.«Πως νιώθεις σήμερα» την ρώτησε η φωτογράφος Στέφανι Σινκλέρ, που πέρασε μερικούς μήνες από τη ζωή της στο Αφγανιστάν απαθανατίζοντας γάμους κοριτσιών, την ημέρα που αρραβωνιαζόταν με τον 40χρονο Μοχάμεντ.
«Τίποτα. Πρώτη φορά τον βλέπω. Τι θα έπρεπε να νιώθω;»

Περισσότερα... »

10:45
Αρχαία Ελληνικά Φαγητά
» Αrkoleon

Πόσο έχουν αλλάξει οι διατροφικές συνήθειες των νεοελλήνων σε σχέση με την αρχαιότητα; Υπάρχουν σήμερα κοινά φαγητά με τους αρχαίους Αθηναίους;Τα παραδοσιακά ελληνικά ποτά και τρόφιμα που είναι γνωστά σε κάθε γωνιά της γης,ήταν εντελώς άγνωστα στην αρχαιότητα. Το ούζο που είναι διάσημο ελληνικό brand name οι αρχαίοι το αγνοούσαν, επειδή δεν γνώριζαν τον τρόπο της απόσταξης.Προϊόντα όπως η ζάχαρη, ο καφές, το ρύζι, οι ντομάτες, οι πιπεριές, οι πατάτες δεν υπήρχαν στο καθημερινό τους τραπέζι.«Οι τροφές των αρχαίων», γράφει ο Σαρλ Πικάρ στο βιβλίο του με θέμα τη ζωή στην κλασική Ελλάδα, «σκοπό είχαν να ερεθίσουν και όχι να βαρύνουν το στομάχι, γι’ αυτό άλλωστε ήταν πλούσιες σε καρυκεύματα και αρωματικά βότανα». Για τους αρχαίους το καλό φαγητό ήταν ιεροτελεστία και εκείνοι το τιμούσαν δεόντως. Στα συμπόσια τους τα τραπέζια ήταν γεμάτα πολλά φαγητά και το κρασί έρρεε άφθονο, νερωμένο με γλυκό ή θαλασσινό νερό και αρωματισμένο με δενδρολίβανο ή μέλι.Στην εποχή του Περικλή (5ος αιώνας π.Χ.), τα φαγητά που έτρωγαν οι καλεσμένοι σε ένα σημαντικό δείπνο ήταν λαγός μαγειρεμένος με μέντα και θυμάρι, ψητές τσίχλες ή σπίνους διατηρημένους σε ευωδιαστό λάδι, αρνάκι ή γουρουνόπουλο σούβλας ποτισμένο με «θυλήματα», δηλαδή χοντροαλεσμένο αλεύρι ραντισμένο με κρασί και λάδι, με το οποίο έσβηναν το κρέας καθώς ψηνόταν, γλυκίσματα από ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι πασπαλισμένα με μελωμένο κρασί και σουσάμι, αλμυρά τσουρέκια, ψητά ορτύκια, τυρί της Αχαΐας, σύκα και μέλι της Αττικής, κρασί από τη Χίο και τη Λέσβο, σταφύλια από τη Μένδη της Παλλήνης, χέλια και ψάρια από τη λίμνη Κωπαΐδα, θαλασσινά από την Εύβοια, κριθαρένιο ψωμί από την Πύλο, βραστούς βολβούς, που ευνοούν τη σεξουαλική διάθεση, ραπανάκια για να περνά η μέθη και, βέβαια, τις πίτες της Αθήνας, καύχημα της πόλης, παραγεμισμένες με τυρί, μέλι και διάφορα καρυκεύματαΑν και ενίοτε καλοφαγάδες, κατά κανόνα ήταν, όμως, λιτοδίαιτοι. Οι αρχαίοι ήταν «μικροτράπεζοι» και «φυλλοτρώγες», γι’ αυτό και υπήρχε η έκφραση «Αττικηρώς ζην».Η διατροφική ημέρα του αρχαίου ΑθηναίουΤο πρωινό του αρχαίου Αθηναίου ήταν λιτό και έτρωγε με το πρώτο φως του ήλιου, το «ακράτισμα» που ήταν λίγο κριθαρένιο ψωμί βουτηγμένο σε ανέρωτο κρασί, τον λεγόμενο άκρατο οίνο. Κάποιες φορές το συνόδευαν ελιές και σύκα. Πιο συχνά, όμως, το πρωινό ήταν απλά μια κούπα από «κυκεώνα», δηλαδή ένα ρόφημα από βρασμένο κριθάρι αρωματισμένο με μέντα ή θυμάρι, για το οποίο οι αρχαίοι πίστευαν ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες.Κατά τη διάρκεια της μέρας, έπαιρναν ακόμα τρία γεύματα: το άριστον (μεσημεριανό), το δειλινό και το δείπνο.Το δείπνο που ήταν και το κυρίως γεύμα, το έπαιρναν στο τέλος της μέρας ή αφού είχε ήδη νυχτώσει. Ήταν πλούσιο και στο τέλος προσφερόταν τα τραγήματα (επιδόρπια), φρούτα φρέσκα ή ξηρά, κυρίως σύκα, καρύδια, σταφύλια ή γλυκά με μέλι.Τα φαγητά τουςΟι αρχαίοι έτρωγαν συχνά κρέας, ιδιαίτερα χοιρινό αλλά και μοσχαρίσιο, μαγειρεμένο με αρκετούς τρόπους και σπανιότερα κατσίκι και αρνί. Αγαπημένο πιάτο ήταν το κυνήγι (τσίχλες, ορτύκια και ελάφια). Το μυστικό για μαλακό κρέας ήταν το μαρινάρισμα πριν από το ψήσιμο με χορταρικά. Οι Αθηναίοι είχαν μεγάλη αδυναμία στα θαλασσινά και στα όστρακα. Τα μπαρμπούνια και οι τσιπούρες στόλιζαν συχνά τα τραπέζια των πλουσίων, ενώ οι σαρδέλες του Φαλήρου ήταν το συνηθισμένο πιάτο των φτωχότερων. Η τιμή της σαρδέλας, μάλιστα, λειτουργούσε ως βαρόμετρο για την αγορά τροφίμων της Αθήνας. Μεγάλη ζήτηση είχαν και τα παστά ψάρια από τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο, και φυσικά τα φημισμένα χέλια της Κωπαΐδας, που ήταν πανάκριβος μεζές, αφού το καθένα απ’ αυτά στοίχιζε όσο ένα γουρουνόπουλο.Τα εδέσματα και οι σαλάτεςΟι σαλάτες τους ήταν πάντοτε ωμές για να μη χάνουν τη θρεπτική τους αξία και πάντα από υλικά με θεραπευτικές ιδιότητες. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να παίρνουν λάδι για τις σαλάτες τους από άγουρες ελιές. Φημισμένα ήταν τα λάδια της Σάμου και της Ικαρίας. Τους άρεσαν επίσης τα αλλαντικά και τα όσπρια. Έτρωγαν φασόλια, φακές, ψημένα ρεβίθια, μπιζέλια και κουκιά σε πουρέ (έτνος). Τα σκόρδα και τα κρεμμύδια ήταν κυρίαρχα στο καθημερινό τους μενού. Εκλεκτό έδεσμα για τους αρχαίους ήταν τα σαλιγκάρια, τα οποία οι Κρητικοί έτρωγαν από την εποχή του Μίνωα.Τα λαχανικά, τέλος, είχαν μεγάλη ζήτηση. Ο Πλάτωνας στην Πολιτεία του επαινεί, διά στόματος Σωκράτη, τη φυτοφαγική και τη φυσική δίαιτα. Πολλά σπίτια φρόντιζαν να έχουν μικρούς κήπους όπου καλλιεργούσαν και όσπρια, βολβούς, μαρούλια, αρακά, αγκινάρες, βλίτα, σέλινο, άνηθο και δυόσμο.Άλλα χορταρικά, όπως τα μανιτάρια, το μάραθο, τα σπαράγγια, ακόμα και τις τρυφερές τσουκνίδες, τα αναζητούσαν στις ακροποταμιές και στα χωράφια. Από τα πιο αγαπημένα προϊόντα των αρχαίων ήταν τα αγγούρια και τα σύκα.Σκεύη και «δειπνολόγοι»Οι αρχαίοι Έλληνες σπάνια χρησιμοποιούσαν στα τραπέζια τους μαχαίρια και πιρούνια. Όταν οι τροφές ήταν υδαρείς, χρησιμοποιούσαν κουτάλια που τα ονόμαζαν "μόστρα" ή «γλώσσα». Χρήση κουταλιού μπορούσε να έχει κι ένα κομμάτι από κόρα ψωμιού, που το έλεγαν «μυστίλλη». Οι αρχαίοι έπαιρναν τα φαγητά με τα δάχτυλα, τα οποία αργότερα καθάριζαν με μια ειδική ζύμη ή ψίχα ψωμιού. Το νερό, το κρασί, όπως και τον κυκεώνα τα έπιναν σε κύλικες (κύπελλα), που συνήθως ήταν πήλινα. Συχνά χρησιμοποιούσαν ξύλινα ή και μεταλλικά κύπελλα, ενώ στα πλούσια συμπόσια μπορούσε κάποιος να δει ασημένια ή και χρυσά κύπελλα. Τα πιάτα φαγητού τα ονόμαζαν πινάκια και τα μικρότερα πιάτα «βατάνια».Τα φαγητά τα μαγείρευαν οι γυναίκες με τη βοήθεια των δούλων σε ειδικούς χώρους, αποκλειστικά στις αυλές και στον κήπο. Πουθενά στα κείμενα που σώθηκαν δεν αναφέρεται αντίστοιχος χώρος με τη σημερινή κουζίνα.Οι πρώτοι επαγγελματίες μάγειροι, όπως και οι ζαχαροπλάστες, εμφανίζονται κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ο Πλάτωνας αναφέρεται στο ζαχαροπλάστη Θεαρίωνα, όμως ο μάγειρας που απέκτησε τη μεγαλύτερη φήμη και ονομάστηκε «δειπνολόγος» ήταν ο Αρχέστρατος, από τη Γέλα της Κάτω Ιταλίας. Περίφημος μάγειρος ήταν και ο Μίθαικος, τον οποίο μνημονεύει ο Πλάτωνας στον Γοργία, και ήταν εκείνος που έγραψε τηΣικελική Οψοποιία, συνταγές με βάση το σικελικό διαιτολόγιο. Όσοι Αθηναίοι ήθελαν να διοργανώσουν μια γιορτή ή ένα συμπόσιο έβρισκαν τους μαγείρους στην αγορά. Αλλά και οι ίδιοι οι μάγειροι συχνά περνούσαν έξω από τα πλούσια σπίτια διαλαλώντας την τέχνη τους, έτοιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Ταβέρνες και εστιατόρια δεν αναφέρονται ιδιαίτερα, ιδίως στην κλασική εποχή.Μετά τους χρόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όμως, οι πόλεις άρχισαν ν’ αποκτούν στέκια και οι πολίτες δε συγκεντρώνονταν πια αποκλειστικά στην αγορά. Η λέξη «εστιατόριο» δεν είχε στην αρχαιότητα τη σημερινή της σημασία. Επρόκειτο για ένα δωμάτιο κοντά στο βωμό, όπου έτρωγαν όσοι είχαν τελέσει τη θυσία.
Πηγή: Βίκυ Μπαφατάκη, Περιοδικό Focus, Μάρτιος 2001, Erroso

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 12.05.2011

19:11
Ιστορικές Εκφράσεις: "Χαμαιτυπείον καταντήσαμε" (Τί είναι το Χαμαιτυπείον;)
» Αrkoleon

«Χαμαιτυπείον» σημαίνει το πορνείο ή το κακόφημο μέρος. Ετυμολογείται από το «χαμαί» (χάμω, κάτω) και «τύπος» ή «τύπωση». Δηλαδή αυτό που τυπώνεται χάμω.Στην αρχαία Κόρινθο ο εταιρισμός (πορνεία) βρισκότανε στην άνθησή του. Οι εταίρες (πόρνες), στολισμένες με χρυσές ζώνες, για να ξεχωρίζουν από τις τίμιες γυναίκες, φορούσαν ειδικά σανδάλια, που στις σόλες τους ήταν σκαλισμένη η λέξη «ΕΠΟΥ» (=ΑΚΟΛΟΥΘΑ). Έτσι, όταν πατούσαν στη μαλακιά γη, αποτυπώνονταν η λέξη και φυσικά σι θαυμαστές δε δίσταζαν στην πρόσκληση. Ακολουθούσαν τις ιέρειες αυτές του έρωτα σε κάτι μικρά σπιτάκια κοντά στο λιμάνι. Αυτά ήταν τα «χαμαιτυπεία», που πήραν το όνομά τους από την ιδιόρρυθμη επινόηση των εταίρων (οι οποίες λόγω αυτού ονομάζονταν και «χαμαίτυπες») να διατυπώνουν έτσι την πρόσκλησή τους.
ΠΗΓΗ

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 11.05.2011

17:50
Αισώπου Μύθοι: Τα βόδια και ο άξονας & Ο φονιάς
» Αrkoleon

Τα βόδια και ο άξοναςΈνα ζευγάρι βόδια τραβούσαν μία άμαξα. Ο άξονας της όμως έτριζε και γυρίζοντας κατά τον άξονα του λένε: «Ε φίλε, εμείς τραβάμε όλο το βάρος και εσύ φωνάζεις;»
Ο φονιάςΚάποτε, στα παλιά τα χρόνια, ζούσανε στην Αίγυπτο δυο άνθρωποι, που τα σπίτια τους και τα χωράφια τους γειτόνευαν. Ο ένας όμως ήτανε δουλευτάρης και ο άλλος ακαμάτης.Από το πρωί ως το βράδυ ο δουλευτάρης όργωνε τα χωράφια του, έσπερνε, σκάλιζε, πότιζε, θέριζε, ανάλογα με την εποχή που ήτανε, κι όταν τέλειωνε τη δουλεία του στα χωράφια και γυρνούσε στο σπίτι του, κάτι έβρισκε κι εκεί να κάνει. Πότε διόρθωνε το αλέτρι του, πότε κάρφωνε κανένα παράθυρο που είχε σπάσει, πότε περιποιότανε τις κότες του, πότε σκάλιζε τα λαχανικά του. Όλο δούλευε κι όλο πρόκοβε και, σιγά – σιγά, έγινε ο πιο πλούσιος τους τόπου.Ο γείτονάς του, ο ακαμάτης, έβρισκε πάντοτε προφάσεις για να μη δουλέψει. Το πρωί δεν ξυπνούσε χαράματα, όπως ο δουλευτάρης, αλλά κοιμόταν ώσπου ο ήλιος ανέβαινε ένα κοντάρι στον ουρανό, γιατί έλεγε πως, όσο περισσότερο κοιμότανε, τόσο ξεκούραστος θα’ ταν και τόσο πιο καλά θα δούλευε στο χωράφι του. Αλλά όταν έφτανε στο χωράφι, κόντευε πια μεσημέρι, κι έτσι, δεν του έμεναν και πολλές ώρες δουλειάς. Χρόνο με το χρόνο γινότανε φτωχότερος, ώσπου έγινε ο πιο φτωχός του χωριού.Ζήλευε λοιπόν το γείτονά του τον δουλευτάρη κι έλεγε πως εκείνος ήτανε μάγος κι έκανε μάγια στα δικά του τα χωράφια να δίνουν πολύ καρπό, και στο χωράφι του γείτονά του να μη δίνει καθόλου.Μια μέρα, οι δυο γείτονες συζητούσαν για τις σοδειές τους, κι επειδή ο δουλευτάρης είπε ότι μόνο με τη δουλειά προκόβει κανείς, ο ακαμάτης θύμωσε και σηκώνοντας το τσεκούρι του, τον χτύπησε στο κεφάλι και τον σκότωσε.Οι συγγενείς του δουλευτάρη έτρεξαν να τον σηκώσουν κι όταν είδαν πως ήταν πια πεθαμένος, άρχισαν να κυνηγούνε το φονιά.Αλλ’ ο ακαμάτης είχε προχωρήσει πολύ και τους ξέφυγε, τρέχοντας προς το Νείλο.Στρέφοντας πίσω του είδε πως οι συγγενείς του σκοτωμένου ήταν ακόμη μακριά, αλλά έτρεχαν κι αυτοί προς το ποτάμι. θέλησε τότε να εξακολουθήσει το δρόμο του αλλά, ξαφνικά, είδε να παρουσιάζεται ένας λύκος.Φοβήθηκε πως ο λύκος θα τον φάει, γιατί δεν είχε κανένα όπλο μαζί του να τον χτυπήσει.Καθώς κοιτούσε γύρω του με απελπισία, για να βρει τρόπο να σωθεί, πρόσεξε μια ψηλή χουρμαδιά που βρισκότανε στην όχθη του ποταμού και που τα μεγάλα , πλατύφυλλα κλαδιά της έγερναν πάνω από τον ποταμό.«Σώθηκα!» μουρμούρισε. Τώρα θα γλιτώσω κι από το λύκο και από τους ανθρώπους.Κι έτρεξε προς τη χουρμαδιά, σκαρφάλωσε στον κορμό της και , σιγά-σιγά, ανέβηκε ως τα πρώτα κλαδιά και κρύφτηκε στα πλατιά φυλλώματα.Ο λύκος, βλέποντας πως του ξέφυγε ο άνθρωπος, έτρεξε κι αυτός να φύγει, για να βρει κάποιο άλλο κυνήγι.Ξαφνικά ο φονιά άκουσε κάτι να σέρνεται μέσα στα κλαδιά πάνω από το κεφάλι του. Κοιτάζει και τι να δει: ένα θεόρατο φίδι σερνόταν ανάμεσα στα κλαδιά, σφυρίζοντας.Κοίταξε κάτω τρομαγμένος, ο λύκος είχε φύγει, αλλ’ οι συγγενείς του σκοτωμένου πλησίαζαν τρέχοντας κι ασφαλώς θα τον έβλεπαν, όταν κατέβαινε από το δέντρο, και θα τον έπιαναν. Κι ήξερε πως άμα έπεφτε στα χέρια τους, ήταν χαμένος!Μη έχοντας τι άλλο να κάνει σκέφτηκε: «Θα πηδήσω στο νερό, και θα βγω κολυμπώντας στην αντικρινή όχθη του ποταμού».Και πήδησε αμέσως στο νερό.Αλλά ο Νείλος είναι γεμάτος κροκόδειλους κι ένας από αυτούς, μόλις είδε τον άνθρωπο να πέφτει, όρμησε απάνω του, άνοιξε το τεράστιο στόμα του και τον έκοψε στη μέση.Κι έτσι, ο φονιάς βρήκε την τιμωρία του.

Περισσότερα... »

16:52
παλιές φωτογραφίες από σχολεία της Χώρας Νάξου
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

1960

Γυμνάσιο Νάξου 1950

Γυμνάσιο Νάξου 1950

Γυμνάσιο Νάξου 1959

Γυμνάσιο Νάξου 1963

Δημοτικό Νάξου 1946 / δάσκαλος ο Δρύλλης

Δημοτικό Νάξου 1958

Δημοτικό Νάξου 1960

Δημοτικό Νάξου 1963

Δημοτικό Νάξου 1970

Γυμνάσιο Νάξου 1965

1η τάξη 2ου Δημοτικού Σχολείου Χώρας το 1973 , δασκάλα Κατσαγάνη

οι φωτογραφίες είναι από τον μη κερδοσκοπικό σύλλογο ΠΑΛΙΑ ΧΩΡΑ
[www.facebook.com]

και τον διαχειριστή του blog
[naxosfan.blogspot.com]

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 06.04.2011
16:28
Νάξος 1980
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 28.03.2011
21:10
Μουτσούνα 1970
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

φωτογραφίες του Γεωργίου Αναματερού (Διαμαντοέργη)

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 28.02.2011
19:58
Νάξος 1992
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

από το αρχείο του Μανώλη Δ. Μανωλά

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 16.02.2011
16:00
ΝΑΞΟΣ
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

1904

1924

1950

1952

1968

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 26.01.2011
16:52
Δημοτικό Σχολείο Μέσης 1953
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Μέση 1953

εκδρομή στο Λυώνα το 1953 με τον δάσκαλο Ιωάννη Αξαόπουλο

φωτογραφίες Μαρίας Ν. Μανωλά (του Φουσκοτοδομιχάλη)

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 21.01.2011
23:00
Ημερολόγιο 2011
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Κυκλοφορεί το ημερολόγιο του 2011 από το Σύλλογο Σκαδιωτών - Μεσωτών Νάξου . Εκδόθηκε με έξοδα των παιδιών και εγγονών του Γεωργίου Νικολ. Κορρέ (Νικολαρέργη) , οι φωτογραφίες είναι από τη συλλογή του Νικηφόρου Φακουρέλη και της Μαρίνας Καρούση – Παρτσινεβέλου , η οποία συνοδεύει με στίχους της κάθε φωτογραφία του ημερολογίου .

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 05.01.2011
20:18
μεσώτικο τακίμι
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

από αριστερά Κώστας Μ. Επταήμερος , Ουρανία Μ. Κουτσοκέρη , Γιάννης Μ. Κουτσοκέρης και Στέλιος Μ. Κουτσοκέρης

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 22.12.2010

19:35

οικογένεια Μιχαλακονικόλα (Νικολάου Μιχ. Παπαϊωάννου)

» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Νάξος - Κυκλάδες, 01.12.2010
22:42
Αργοκοίλι
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

1955

1960

1965

1985

1996

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 24.11.2010
20:58
Μέση : ρακιτζό 2010
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Ο Φακουρελογιάννης ρακιτζίζει στη Μέση (φωτογραφίες Μαρίας Φακουρέλη)

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 20.11.2010

20:20

Νάξος 1930

» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Νάξος - Κυκλάδες, 13.11.2010
16:54
Μέση : Δρακοντοσπήλιο
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Οι φωτογραφίες είναι από το Ντρακοσπήλιο απέναντι από τη Μέση , ο Γιάννης Φακουρέλης μπαίνει μέσα σε αυτό το θαυμάσιο σπήλαιο και φωτογραφίζεται από τηνΑναστασία Σταυριανίδου και τον Παναγιώτη Τσουρέκη .Τις φωτογραφίες τις δημοσιεύει η Μαρία Φακουρέλη .

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 08.11.2010
16:27
Μέση : δημοτικές εκλογές 2010 / αποτελέσματα
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Στις χτεσινές δημοτικές εκλογές για τον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων δεν εκλέχτηκε δήμαρχος , οι εκλογές θα επαναληφτούν στην ερχόμενη Κυριακή .
Στη Μέση τα αποτελέσματα έχουν ως εξής
Υποψήφιος δήμαρχος Νίκος Μαράκης 74Υποψήφιος δήμαρχος Μανόλης Μαργαρίτης 36Υποψήφια δήμαρχος Ευδοκία Ψαρρά 32Υποψήφια δήμαρχος Θέκλα Κύζη Χατζηανδρέου 2
Πρώτος σε σταυρούς για το Τοπικό Συμβούλιο Μέσης και πρόεδρος πλέον είναι ο Νικήτας Μιχ. Κουτσοκέρης .

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 18.10.2010
22:26
Δημοτικές εκλογές 2010 / Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων / Υποψήφιοι στο τοπικό συμβούλειο Μέσης
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΝΑΞΟΥ ΚΑΙ ΜΙΚΡΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
Υποψήφιος Δήμαρχος: Νικόλαος Μαράκης του Ιωάννου

Τοπική Κοινότητα Μέσης
Κουτσοκέρης Νικήτας του Μιχαήλ

ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ - ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
Υποψήφιος Δήμαρχος: Μανώλης Μαργαρίτης

Τοπική Κοινότητα Μέσης
Μανωλάς Νικηφόρος του Γεωργίου
Μαύρου Μαρία του Νικολάου

"Λαϊκή Συσπείρωση"
υποψήφια δήμαρχος Ψαρρά Ευδοκία

Εκλογική Περιφέρεια Δρυμαλίας
Κουτσοκέρης Νικηφόρος του Γεωργίου

Εκλογική Περιφέρεια Νάξου
Κουτσοκέρη Κυριακή του Νικηφόρου

Τοπική Κοινότητα Μέσης
Πάσουλα Μαρία του Ιωάννη

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 29.09.2010

23:48

το πλοίο ΝΑΞΟΣ

» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

πλοίο ΝΑΞΟΣ , φωτογραφία από το www.nautilia.gr

το πλοίο ΝΑΞΟΣ , φωτογραφία από το www.nautilia.gr

το πλοίο ΝΑΞΟΣ , φωτογραφία απο το www.ellinikiaktoploia.net

το πλοίο ΝΑΞΟΣ , φωτογραφία από το www.nautilia.gr

έξω από τα γραφεία της Ανωνύμου Ναυτιλιακής Εταιρίας Νάξου ΑΕ στη Νάξο , φωτογραφία Γιώργου Ι. Χουζούρη

το πλοίο ΝΑΞΟΣ στο λιμάνι της Νάξου , φωτογραφία Μανώλη Δ. Μανωλά

το πλοίο ΝΑΞΟΣ στο λιμάνι της Νάξου , φωτογραφία Σμαράγδας Π. Παυλοπούλου

το πλοίο ΝΑΞΟΣ στο λιμάνι της Νάξου , φωτογραφία Αντώνη Εμ. Μανδηλαρά

το πλοίο ΝΑΞΟΣ με τα χρώματα της ARKADIA LINES , φωτογραφία από το www.ellinikiaktoploia.net

το πλοίο ΝΑΞΟΣ στη βάφτιση του ΠΑΡΟΣ στη Πάρο , φωτογραφία Μανώλη Δ. Μανωλά

το πλοίο ΝΑΞΟΣ στο λιμάνι της Σύρας , φωτογραφίες Γιώργου Ι. Χουζούρη

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 25.09.2010
21:55
Μέση 1960
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

η Μέση γύρω στο 1960

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 22.09.2010
19:46
η Νάξος στο www.elia.org.gr
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Νάξος 1905

Νάξος 1908

Νάξος 1910

Νάξος 1936

Νάξος 1954

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 12.06.2010
19:53
Σκαδό
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 26.05.2010
18:34
Μέση και Σκαδό : Απογραφή 1879
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

ΑΑ Επώνυμο Όνομα Ονομ Πατρός Χρον.γεν. Ηλικία

1 Αναγνωσταράς Γεώργιος Ιωάννου 1876 3
2 Αναγνωσταράς Εμμανουήλ Ιωάννου 1863 16

3 Βιτζιλαίος Γεώργιος Βασιλείου 1877 2
4 Βιτζιλαίος Ιωάννης Βασιλείου 1874 5
5 Βιτζιλαίος Κωνσταντίνος Βασιλείου 1872 7
6 Βιτζιλαίος Νικόλαος Στυλιανού 1878 1

7 Καπίρης Ιωάννης Γεωργίου 1848 31

8 Κασιώτης Δημήτριος Κωνσταντίνου 1870 9
9 Κασιώτης Κωνσταντίνος Νικολάου 1849 30

10 Κορές Γεώργιος Εμμανουήλ 1867 12
11 Κορές Εμμανουήλ Ιωάννου 1856 23
12 Κορρές Ιωάννης Αποστόλου 1852 27
13 Κορρές Κωνσταντίνος Εμμανουήλ 1874 5
14 Κορρές Μιχαήλ Εμμανουήλ 1870 9
15 Κορρές Νικόλαος Εμμανουήλ 1874 5
16 Κορρές Γεώργιος Ιωάννου 1862 17
17 Κορρές Δημήτριος Ιωάννου 1876 3
18 Κορρές Νικηφόρος Ιωάννου 1860 19
19 Κορρές Νικόλαος Ιωάννου 1871 8
20 Κορρές Μιχαήλ Ιωάννου του Γεωργίου 1851 28
21 Κορρές Απόστολος Κωνσταντίνου 1869 10
22 Κορρές Γεώργιος Κωνσταντίνου 1849 30
23 Κορρές Γεώργιος Κωνσταντίνου 1849 30
24 Κορρές Δημήτριος Κωνσταντίνου 1845 34
25 Κορρές Ευάγγελος Κωνσταντίνου 1875 4
26 Κορρές Νικόλαος Κωνσταντίνου 1855 24
27 Κορρές Νικόλαος Κωνσταντίνου 1863 16
28 Κορρές Εμμανουήλ Μιχαήλ 1871 8
29 Κορρές Νικόλαος Μιχαήλ 1877 2
30 Κορρές Γεώργιος Νικολάου 1857 22
31 Κορρές Εμμανουήλ Νικολάου 1850 29
32 Κορρές Ιωάννης Νικολάου 1860 19
33 Κορρές Μιχαήλ Νικολάου 1847 32
34 Κορρές Μιχαήλ Νικολάου 1878 1

35 Κουμερτάς Ανδρέας Κωνσταντίνου 1878 1
36 Κουμερτάς Κωνσταντίνος Σταυριανού 1847 32

37 Κωνσταντής Ιωάννης Νικηφόρου 1876 3

38 Λεγάκης Εμμανουήλ Αντωνίου 1846 33
39 Λεγάκης Κωνσταντίνος Γεωργίου 1853 26
40 Λεγάκης Νικόλαος Γεωργίου 1855 24
41 Λεγάκης Νικόλαος Εμμανουήλ 1877 2
42 Λεγάκης Γεώργιος Νικηφόρου 1875 4

43 Λυκουρόπουλος Βασίλειος Δημητρίου 1860 19
44 Λυκουρόπουλος Ιωάννης Δημητρίου 1867 12
45 Λυκουρόπουλος Κωνσταντίνος Δημητρίου 1857 22
46 Λυκουρόπουλος Μιχαήλ Δημητρίου 1870 9
47 Λυκουρόπουλος Νικόλαος Δημητρίου 1862 17
48 Λυκουρόπουλος Βασίλειος Πέτρου 1869 10

49 Μακριδόπουλος Εμμανουήλ Γεωργίου 1866 13
50 Μακριδόπουλος Ιωάννης Γεωργίου 1861 18

51 Μανδυλαράς Γεώργιος Μιχαήλ 1860 19
52 Μανδυλαράς Ιωάννης Μιχαήλ 1865 14
53 Μανδυλαράς Στυλιανός Μιχαήλ 1856 23

54 Μανωλάς Γεώργιος Ιωάννου 1866 13
55 Μανωλάς Γιαννούλης Ιωάννου 1860 19
56 Μανωλάς Εμμανουήλ Ιωάννου 1855 24
57 Μανωλάς Κωνσταντίνος Ιωάννου 1863 16
58 Μανωλάς Στυλιανός Ιωάννου 1852 27

59 Ματζακόπουλος Θωμάς Ιωάννου 1867 12

60 Μαύρος Ιωάννης Αναγνώστη 1851 28
61 Μαύρος Μιχαήλ Αναγνώστη 1862 17
62 Μαύρος Γεώργιος Ιωάννου 1854 25
63 Μαύρος Πέτρος Ιωάννου 1865 14
64 Μαύρος Γεώργιος Μιχαήλ 1868 11
65 Μαύρος Ιωάννης Μιχαήλ 1877 2

66 Μελισσουργός Βασίλειος Κωνσταντίνου 1874 5

67 Μουστάκας Αθανάσιος Αυγουστή 1865 14
68 Μουστάκας Εμμανουήλ Αυγουστή 1874 5
69 Μουστάκας Ιωάννης Αυγουστή 1862 17
70 Μουστάκας Νικηφόρος Αυγουστή 1860 19

71 Παπαϊωάννου Μιχαήλ Ιωάννου 1849 30
72 Παππαϊωάννου Γεώργιος Ιωάννου 1846 33
73 Παππαϊωάννου Δημήτριος Ιωάννου 1867 12
74 Παππαϊωάννου Εμμανουήλ Ιωάννου 1855 24

75 Παρτσινέβελος Απόστολος Αναγνώστη 1872 7
76 Παρτσινέβελος Γεώργιος Αναγνώστη 1877 2
77 Παρτσινέβελος Κωνσταντίνος Αναγνώστη 1849 30
78 Παρτσινέβελος Νικόλαος Αναγνώστη 1869 10
79 Παρτσινέβελος Δημήτριος Γεωργίου 1850 29
80 Παρτσινέβελος Ιωάννης Γεωργίου 1857 22
81 Παρτσινέβελος Κωνσταντίνος Γεωργίου 1854 25
82 Παρτσινέβελος Μιχαήλ Γεωργίου 1845 34
83 Παρτσινέβελος Νικόλαος Γεωργίου 1848 31
84 Παρτσινέβελος Γεώργιος Δημητρίου 1875 4
85 Παρτσινέβελος Ιωάννης Δημητρίου 1877 2
86 Παρτσινέβελος Αντώνιος Κωνσταντίνου 1876 3
87 Παρτσινέβελος Γεώργιος Πέτρου 1871 8
88 Παρτσινέβελος Νικηφόρος Πέτρου 1877 2

89 Πάσουλας Κωνσταντίνος Εμμανουήλ 1868 11
90 Πάσουλας Νικηφόρος Εμμανουήλ 1865 14
91 Πάσουλας Παρασκευάς Εμμανουήλ 1873 6
92 Πάσουλας Βασίλειος Μιχαήλ 1876 3
93 Πάσουλας Μιχαήλ Νικηφόρου 1847 32

94 Πιταράς Κωνσταντίνος Γεωργίου 1867 12
95 Πιταράς Νικηφόρος Γεωργίου 1875 4
96 Πιταράς Ιωάννης Εμμανουήλ 1868 11
97 Πιταράς Ηλίας Ιωάννου 1862 17
98 Πιταράς Ιάκωβος Ιωάννου 1876 3
99 Πιταράς Κωνσταντίνος Ιωάννου 1868 11
100 Πιταράς Νικηφόρος Ιωάννου 1874 5
101 Πιταράς Στυλιανός Ιωάννου 1857 22
102 Πιταράς Βασίλειος Κωνσταντίνου 1874 5
103 Πιταράς Ιωάννης Κωνσταντίνου 1868 11
104 Πιταράς Ιωάννης Νικηφόρου 1851 28
105 Πιταράς Βασίλειος Στυλιανού 1866 13
106 Πιταράς Ιωάννης Στυλιανού 1860 19
107 Πιταράς Κωνσταντίνος Στυλιανού 1868 11
108 Πιταράς Πέτρος Στυλιανού 1851 28

109 Πρωτονοτάριος Βασίλειος Γεωργίου 1862 17
110 Πρωτονοτάριος Κωνσταντίνος Γεωργίου 1865 14
111 Πρωτονοτάριος Ιωάννης Ιακώβου 1851 28
112 Πρωτονοτάριος Πέτρος Ιακώβου 1856 23
113 Πρωτονοτάριος Ιωάννης Νικολάου 1868 11

114 Σαντοριναίος Δημήτριος Βασιλείου 1868 11
115 Σαντοριναίος Ιωάννης Βασιλείου 1863 16
116 Σαντοριναίος Κωνσταντίνος Βασιλείου 1860 19
117 Σαντοριναίος Εμμανουήλ Γεωργίου 1877 2
118 Σαντοριναίος Απόστολος Νικολάου 1865 14
119 Σαντοριναίος Γεώργιος Νικολάου 1869 10
120 Σαντοριναίος Χριστόδουλος Νικολάου 1877 2

121 Σαχάς Απόστολος Αποστόλου 1878 1
122 Σαχάς Εμμανουήλ Αποστόλου 1862 17
123 Σαχάς Ιωάννης Αποστόλου 1873 6
124 Σαχάς Κωνσταντίνος Αποστόλου 1875 4
125 Σαχάς Νικηφόρος Εμμανουήλ 1878 1
126 Σαχάς Γεώργιος Μιχαήλ 1864 15
127 Σαχάς Ιωάννης Μιχαήλ 1876 3
128 Σαχάς Νικόλαος Μιχαήλ 1866 13

129 Σιδερής Γεώργιος Εμμανουήλ 1868 11
130 Σιδερής Κωνσταντίνος Εμμανουήλ 1875 4
131 Σιδερής Νικόλαος Ιωάννου 1872 7

132 Φακίνος Ιωάννης Αναγνώστη 1851 28
133 Φακίνος Δημήτριος Δημητρίου 1853 26
134 Φακίνος Νικόλαος Ιωάννου 1877 2
135 Φακίνος Γεώργιος Νικηφόρου 1875 4
136 Φακίνος Δημήτριος Νικηφόρου 1872 7
137 Φακίνος Ιωάννης Νικηφόρου 1852 27
138 Φακίνος Λογοθέτης Νικηφόρου 1866 13

139 Φακουρέλης Στυλιανός Γεωργίου 1871 8
140 Φακουρέλης Αντώνιος Νικηφόρου 1866 13
141 Φακουρέλης Ιωάννης Νικηφόρου 1872 7

142 Φάρκονας Ιωάννης Κωνσταντίνου 1876 3
143 Φάρκονας Ιωάννης Μάρκου 1866 13
144 Φάρκονας Κωνσταντίνος Μάρκου 1847 32
145 Φάρκονας Νικόλαος Μάρκου 1876 3

146 Χουζούρης Ιωάννης Γεωργίου 1878 1
147 Χουζούρης Βασίλειος Μιχαήλ 1851 28
148 Χουζούρης Γεώργιος Μιχαήλ 1848 31

η απογραφή έγεινε το 1879 και αφορούσε άρρενες από 1 έως 40 ετών , τα επίθετα δεν είναι λάθος έτσι είναι γραμμένα στο μητρώο του Δήμου Κορωνίδος

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 27.01.2010
19:43
Βασίλειος Ιων Κουτσοκέρης
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

στο νοσοκομείο μετά τον τραυματισμό του κατά τον Εμφύλιο .

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 26.01.2010
16:36
Νάξος : ξενοδοχεία το 1970 και 1980
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

το ''ΕΡΜΗΣ'' , η παλιά Κλινική Μανωλά , η σημερινή ALPHA BANK

το ''ΑΠΟΛΛΩΝ'' , ΄βρισκόταν εκεί που είναι το δημαρχείο σήμερα

το ''ΚΟΡΩΝΙΣ''

το ''ΠΡΩΤΟ'' , δίπλα στο ΚΤΕΛ

το ''ΩΚΕΑΝΙΣ'' πίσω από το ΚΤΕΛ

φωτογραφίες Μανώλη Δ. Μανωλά

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 06.01.2010
18:28
Νάξος 1987
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

φωτογραφίες του Αντώνη Εμ Μανδηλαρά από Κόρωνο

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 24.12.2009
18:07
Ποταμιά
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

παλιές φωτογραφίες της Ποταμιάς από το ημερολόγιο του 2009 , του Εξωραϊστικού Πολιτιστικού Συλλόγου Ποταμιτών Νάξου

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 13.11.2009
15:31
ημερολόγιο NAXOS TOURS
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

παλιές φωτογραφίες της Νάξου όπως αυτές δημοσιεύτηκαν στο ημερολόγιο του NAXOS TOURS για το 2009

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 16.10.2009
16:27
Νάξος : εκκλησίες > 1950
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

φωτογραφίες από το αρχείο της Ειρήνης Νανούρη από την Απείρανθο

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 10.10.2009
17:17
ΝΑΞΟΣ : παλιά λεωφορεία
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

τροχαίο στα Κόκκινα Σπίτια

φωτογραφία Λευτέρη Γ. Ψαρρού

φωτογραφία Δημήτρη Μανωλά

οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Απόστολου Κουρμπέλη , ιστορικού και μελετητή των συγκοινωνιων από την Αθήνα και λάτρη της Νάξου

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 06.10.2009
15:50
Νάξος : 1950
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο της Ειρήνης Νανούρη από την Απείρανθο

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 29.09.2009
23:32
Κόρωνος 1983
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

φωτογραφίες της Κορώνου το 1983 τραβηγμένες από τον Μανώλη Δ Μανωλά από ελικόπτερο

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 22.09.2009
00:32
Νάξος 1940
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

αρχείο Ειρήνης Νανούρη

Ιστιοφόρα στο λιμάνι της Νάξου γύρω στο 1950
οι φωτογραφίες είναι από καρτποστάλ της εποχής και το αρχείο της Ειρήνης Νανούρη από την Απείρανθο

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 19.09.2009
18:12
Νάξος : Σαγκρί
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

1η φωτογραφία : οι ανεμόμυλοι του Σαγκρίου μάλλον το 1950 (από το αρχείο της Ειρήνης Νανούρη από την Απείρανθο)
2η φωτογραφία : το Σαγκρί το 1917 (από το αρχείο του Μανώλη Δ. Μανωλά από Κόρωνο)

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 15.09.2009
10:44
Τιμητική εκδήλωση για τον Γιώργο Μαργιολά
» Κόρωνος

Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στη μουσική βραδιά,που είναι αφιερωμένη στο δάσκαλο και δημιουργό νησιώτικης και λαϊκής παράδοσης Γιώργο Μαργιολά.Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο του Άλσους Βεϊκου, στο Γαλάτσι την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009, στις 8 μ.μ. το βράδυ.

Σύλλογος Κορωνιδιατών ΝάξουΚρίσσης 83, Άνω Κυψέλη, Αθήνα
Τηλ. 210-8674914 / 210-8655438
Τηλ. Επικοινωνίας: 6944-176217 / 6976-786161

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 05.09.2009
16:45
Γυμνάσιο Νάξου
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

1η φωτογραφία : μαθητές και καθηγητές του Γυμνασίου Νάξου μάλλον το 1926
2η φωτογραφία : η 6η Γυμνασίου του 1968 (φωτογραφία του Γαβριήλ Κονδύλη από τις Μέλανες)
3η φωτογραφία : εκδρομή του Γυμνασίου στην Αγία Άννα τη δεκαετία το '60
4η φωτογραφία : μαθητές του Γυμνασίου κάπου στο '60
5η φωτογραφία : μαθητές του Γυμνασίου το 1977 (φωτογραφία της Κικής Μαγγιώρου από τη Κόρωνο)

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 02.09.2009
19:52
Μέση : Βρακάδες
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

1η φωτογραφία : Δημήτριος Φακίνος (Δημήτρακας)
2η φωτογραφία : Νικόλαος Μιχ. Παπαϊωάννου (Μιχαλακονικόλας)

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 29.08.2009
20:06
1983 ένας γάμος σε Μέση και Κόρωνο
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Νύφη η Πόπη Εμ Μελισσουργού (του Βουλγαρομανώλη) από τη Μέση και γαμπρός ο Δημήτριος Γ Μανδηλράς (του Ζαχαροέργη από τη Κόρωνο) , παίζουν Λιαούρης , Μαργιολάς και Μανώλης Μπουμπλάκης ενώ διακρίνονται και ο Γιάννης ο Κουτσοκέρης με τον Ντάλλα

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 23.08.2009
19:50
Μέση : Δημοτικό σχολείο 1974
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

φωτογραφία Πόπης Εμ Μελισσουργού

Περισσότερα... »
19:46
Μέση : Πηγάδι
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

φωτογραφίες στο πηγάδι της Μέσης από τη Πόπη Εμ. Μελισσουργού

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 29.07.2009
20:15
Νάξος : Κόρωνος
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 15.07.2009
19:16
Τραγαία 1960
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 06.07.2009
15:48
Νάξος 1980
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

φωτογραφίες του Γιάννη Σπ. Λογαρά , όπως αυτές δημοσιεύθηκαν στο ημερολόγιο του 1980 του '' ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΝΑΞΙΩΝ '' (αρχείο Μανώλη Δ. Μανωλά)

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 19.06.2009
17:47
Νάξος 1930
» ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

φωτογραφίες Μανώλη Δ. Μανωλά

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 28.05.2009
22:14
Η Μέση στον τοπικό τύπο
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Κεντρικό θέμα της εγημερίδας ''ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ'' , Αρ. Φύλλου 15 της 28/5/2009 είναι η Μέση .

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 23.05.2009
19:48
Μεσώτες
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

1η φωτογραφία : Μεσώτες στον Κακανάση της Κορώνου
2η φωτογραφία : από πάνω προς τα κάτω : Γεώργιος Φακίνος , Γεώργιος Φακουρέλης , Αντώνης Κουτσοκέρης , Δημήτρης Κουτσοκέρης , Νικήτας Κουτσοκέρης , Βασίλειος Φακουρέλης και Μιχάλης Κουτσοκέρης
φωτογραφίες : Πόπη Εμ Μελισσουργού και Νικήτα Μ. Κουτσοκέρη

Περισσότερα... »
19:42
Μέση : Πηγάδι
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

1η φωτογραφία : 1978
2η φωτογραφία : 1954
φωτογραφιές : Λευτέρης Γ. Ψαρρός κ Σμαράγδα Π. Παυλοπούλου

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 10.05.2009
21:24
Πρόσκληση για συγγραφή επιστημονικής εργασίας στον τιμητικό τόμο για τον Νικηφορό Μανδηλαρά
» Κόρωνος
Άρθρο από τα "Κορωνιδιάτικα Χρονικά" τεύχος 130

Αξιότιμοι κ. κ.

Ο Σύλλογος Κορωνιδιατών Νάξου αποφάσισε να τιμήσει τον Νικηφόρο Μανδηλαρά, άξιο τέκνο της πατρίδας μας, με την έκδοση τιμητικού επιστημονικού τόμου. Έτσι θα αναδειχθεί και αξιολογηθεί πληρέστερα και υπό το φως των εξελίξεων η πολιτική, επιστημονική και δημοσιογραφική συμβολή του στη διαμόρφωση απόψεων, θέσεων και προτάσεων στο χώρο της κοινωνίας, της πολιτικής, της επιστήμης. Ο τόμος αυτός θα περιέχει πρωτότυπες μελέτες, που θα αναφέρονται κατά προτίμηση σε γνωστικά πεδία, στα οποία αναπτύχθηκε και αναλώθηκε το ενδιαφέρον και η δράση του Μανδηλαρά, ήτοι:
- στην πολιτική θεωρία και πράξη.
- στην προάσπιση των πολιτικών, ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
- στη δημοσιογραφία, με εστίαση στη συμβολή της για την ανάδειξη σύγχρονων προβλημάτων π.χ. στη διατήρηση του περιβάλλοντος και του τοπικού πολιτισμού.
- στην εξέλιξη της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας.
Με την παρούσα επιστολή μας απευθυνόμαστε προς όλους όσοι επιθυμούν να τιμήσουν τον Νικηφόρο Μανδηλαρά. συμμετέχοντες με εργασία τους στον υπό έκδοση τόμο.
Αν επιθυμείτε να ανταποκριθείτε στην πρόσκληση μας, παρακαλούμε να μας παραδώσετε τα προς δημοσίευση δοκίμια έως την 30η Σεπτεμβρίου 2009.
Το κείμενο σας δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 15 δακτυλογραφημένες σελίδες. Κατά τη σύνταξη των υποσημειώσεων παρακαλούμε να ακολουθήσετε τις εξής οδηγίες, για λόγους ομοιομορφίας και διευκόλυνσης των επιμελητών της έκδοσης:
Το δοκίμιο σας θα διορθώσετε οπωσδήποτε μία φορά. Οι εργασίες, εκτυπωμένες, αν είναι δυνατόν, με συνοδευτική δισκέτα Η/Υ ή CD, παρακαλούμε να αποστέλλονται στη διεύθυνση:
Σύλλογος Κορωνιδιατών Νάξου, Κρίσσης 83 - Άνω
Κυψέλη - Αθήνα, ηλεκτρ. διεύθυνση: emoutsopoul@ote.gr

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.
Με τιμή
Για το Δ.Σ.του Συλλόγου Κορωνιδιατών Νάξου
Ο Πρόεδρος
Εμμ. Μουτσόπουλος

Επιμελητές της έκδοσης
- Ιωάννης Σιδερής , Φυσικός, Δ/ντής Σχολείου Τηλ. 697-2121379
- Στυλιανός Σιδερής, Φιλόλογος Τηλ. 210-2831863
- Β. Φραγκουλόπουλος. Νομικός - Οικονομολόγος Τηλ. 697-4072780
- Στέφανος Ψαρράς, Φιλόλογος-Ιστορικός, Δ.Φ. Τηλ. 697-4828783
Σημείωση: Το κόστος έκδοσης του επιστημονικού τόμου ανέλαβε εξ' ολοκλήρου η Νομαρχία Κυκλάδων, όπως είχαμε γράψει σχετικά στο ευχαριστήριο του Συλλόγου στο τεύχος Νο 129 του περιοδικού μας. Η συμβολή του Αντινομάρχη Κυκλάδων Λάζαρου Θεόφιλου στην παραπάνω απόφαση ήταν ουσιαστική και πολύτιμη. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 05.05.2009
20:41
Ανβάθμιση Server
» Κόρωνος

Δυστηχώς η εταιρεία που φιλοξενεί το site [www.korwnos.gr] κάνει αναβάθμιση στον server και για λίγο καιρό θα είμαστε εκτός. Ελπίζω η αναβάθμιση να πάει καλά και να τελειώνει γρήγορα.
Σας Ευχαριστώ.

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 13.04.2009
21:39
Μέση : Απρίλιος 2009
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Περισσότερα... »
21:22
Μέση : Παναγία Ελευθερώτρια
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 12.04.2009
23:47
Μέση : Πηγάδι
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

Περισσότερα... »
23:39
Μέση : Δημοτικό Σχολείο
» ΜΕΣΗ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΞΟ

φωτογραφία Πόπη Εμ Μελισσουργού

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 21.05.2008
13:20
ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΤΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
» GasCenter Naxos

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΨΑΡΟΜΠΑΣ

Διευθυντης Κυκλαδων
Πολιτικος Μηχανικος
Κιν.6936907805

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Υπευθυνη Σχεδιαστικου-Μελετητικου Τμηματος
Πολιτικος Μηχανικος Τ.Ε.
Κιν.6942626858

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Υπευθυνος Τεχνικου Τμηματος
Ψυκτικος
Κιν.6992222280

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 15.03.2008
13:29
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ
» GasCenter Naxos

1. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Σκοπος της συγκεκριμενης υπηρεσιας ειναι η μελετη των πραγματικων σας αναγκων ωστε να σας προμηθευσουμε ακριβως αυτο που χρειαζεστε στην καλυτερη τιμη.Ενημερωση και καθοδηγηση σχετικα με νομοθεσιες και προυποθεσεις που αφορουν την μαζικη εστιαση καθως και την εγκατασταση δεξαμενων υγραεριου.

2. ΕΡΓΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Πληρης μελέτη του χωρου σας με την χρηση προγραμματων CAD,ωστε να εχετε ακριβη εικονα των εγκαταστασεων σας πριν απο την τοποθετηση.Προσφερουμε λύσεις που αξιοποιουν εξυπνα το χωρο σας.

3.ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΧΩΡΩΝ

Αναλαμβανουμε πληρη διακοσμηση ή ανακαινιση του επαγγελματικου σας χωρου με το εξειδικευμενο προσωπικο μας.

3. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ-ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ

Εγκαθιστουμε ολα τα προιοντα μας στον χωρο σας με δικη μας ευθυνη και δικους μας τεχνικους.Σας τα παραδιδουμε ετοιμα προς λειτουργια.

4. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Εκπαιδευουμε το προσωπικο σας στην σωστη χρηση και λειτουργια του εξοπλισμου σας.

5. SERVICE-AFTER SALES SUPPORT

Αναλαμβανουμε το σερβις για ολα τα μηχανηματα που θα προμηθευτειτε απο την εταιρεια μας,εντος και εκτος εγγυησεως.

6.ΠΑΡΟΧΗ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ

Για καθε μηχανημα που εισαγουμε και πωλουμε φροντιζουμε για την πληρη καλυψη του σε ανταλλακτικα.

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 22.02.2008
17:37
ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
» Πρωτοπόροι έλληνες ευρωπαίοι

ΠΟΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...
ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΟΙ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΙΑ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΜΟΝΟ ΙΔΙΟΦΥΐΕΣ!
ΑΛΛΟΙ ΠΑΛΙ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΕΙ "ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ".
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ, ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ. ΠΟΙΑ ΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ?????????????

Και έρχεται τώρα η νέα γενιά να σας απαντήσει:
Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια! Δεν έχω συναντήσει εγώ προσωπικά μαθητή όπου να λατρεύει να πηγαίνει σχολείο. Δεν έχω συναντήσει όμως και κανέναν να βαριέται όταν κλείνουν τα σχολεία!
Πρέπει, ενοείται, να απορρίψουμε το γεγονός της ιδιοφυΐο-γέννης! Χωρίς εκπαίδευση, δεν μπορεί να προοδεύει καμία κοινωνία, μια και έχει εξελιχθεί το σχολείο ένας από τους σημαντικότερους φορείς κοινωνικοποίησης...
Αυτό που αληθεύει και πως πρέπει να γίνει ευρεύως αποδεκτό είναι το να εκφράζουμε τις σκέψεις μας ελεύθερα και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας! Λίγο άσχετο, αλλά σχετικότατο με το γεγονός του αν αυτά ίσχυαν, θα είχαμε ένα τέλειο σχολείο. Ονειρεμένο!
Οι μαθητές θα εξέφραζαν τις απόψεις τους και τα προβλήματά τους χωρίς οποιοδήποτε φόβο και οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί να μπορούσαν να διορθώσουν ότι μετά καταλαβαίνουν πως είναι λάθος, χωρίς το φόβο της "παρεξήγησης".
Μπορούμε να αρχίσουμε να δρούμε έτσι. Από εδώ και εμπρός.....!!!!!!!!!!!!!!

Περισσότερα... »
17:02
Από την πλευρά ενός μαθητή...
» Πρωτοπόροι έλληνες ευρωπαίοι

Λογικά σκέφτοντας και κρίνοντας, πώς θα ήταν δυνατόν τα παιδιά να σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο με έναν μεγάλο;
Ή πως θα ήταν δυνατόν ένας μεγάλος να μην ακούει και δέχεται έναν μικρό;

Δεχτείτε τις απόψεις των άλλων και προσπαθείστε να είστε ανεκτικοί με τους άλλους!

Αφιερώστε λίγο χρόνο... Διαβάστε το δικό μου ιστολόγιο...

ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ...........!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 24.01.2008
18:14
Τεστ Δεξιοτήτων ΑΣΕΠ.
» Κόρωνος

Επιτέλους ανακοινώθηκε από τον Α.Σ.Ε.Π. το τεστ δεξιοτήτων. Το ΦΕΚ 522/31.12.2007 Τεύχος Προκηρύξεων Α.Σ.Ε.Π. μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί από τα γραφεία του Α.Σ.Ε.Π. ή από το internet. Περισσότερες πληροφορίες μπορεί να αναζητήσει από τον επίσημο δικτυακό τόπο :
http://www.asep.gr.

To korwnos.gr θα προσπάθησει να συγκεντρώσει και να προβάλλει
μέσα από το δίκο του χώρο στο Internet κάποια δείγματα για το
τεστ δεξιοτήτων. Ήδη οι εφημερίδες και τα περιοδικά προσφέρουν
αρκετά ικανοποιητικά δείγματα ωστέ να προετοιμαστεί κατάλληλα ο υποψήφιος.
Οπότε σε αναμονή για τα δείγματα των τεστ.

Περισσότερα... »
18:10
Προβλήματα με τον Server.
» Κόρωνος

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι λόγω κάποιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η εταιρεία φιλοξενείας ιστοσελίδων θα είμαστε εκτός.Ζητάμε συγνώμη και την κατανοήση σας.

Σας Ευχαριστούμε

Περισσότερα... »
Νάξος - Κυκλάδες, 17.10.2007
19:05
Η/Υ και Ελληνικό κράτος...
» Κόρωνος

Είναι αλήθεια ότι πλέον μπορούμε να μιλάμε για μια κοινωνία που ζεί τον δικό της "οργασμό" στα τεχνολογικά θέματα. Η Ελλάδα πλέον σύμφωνα με τις τελευταίες σταιτιστικές δείχνει να ανεβάζει συνεχώς τον πήχη. Το internet κυριαρχεί παντού. Από τους μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενους και άλλες πολλές κοινωνικές ομάδες. Βέβαια δε λείπουν και οι υπερβολές από την "Ελλαδίτσα" μας, όπως είναι η διαφήμιση σε όλα τα μέσα και με όλα τα μέσα παροχής internet απο τους αντιστοιχούς providers μόνο σε αστικά κέντρα. Σε μια χώρα με έντεκα εκατομύρρια κόσμο και τα πέντα να κατοικούν στην Αθήνα, όλοι οι υπόλοιποι να στερούνται την τεχνολογική έξαρση και να αισθάνονται ψηφιακά αναλφάβητοι.
Γνωρίζετε ότι για να γίνει μια μετάταξη ενός δημοσίου υπαλλήλου πλέον είναι απαραίτητο η πιστοποίηση Η/Υ. Το Ελληνικό κράτος θεωρεί ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πολύτιμοι εφόσον γνωρίζουν Η/Υ με αποτέλεσμα να μην τους αφήνει περιθώρια αποκέντρωσης. Βέβαια το πρόβλημα δεν τελειώνει εδώ. Μετά την συμφωνία του Ελληνικού Δημοσιού με την γνωστή Microsoft έχουμε κατακλυστεί από κέντρα εκμάθησης Η/Υ. Όλα αυτά λειτουργούν με την ανοχή του Ελληνικού κράτους εις βάρος των αυριανών εργαζόμενων.

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 19.09.2007
14:44
ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΒΛΕΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡΑ ΗΛΙΟΥ
» Πολιτι-Ζω

Περισσότερα... »
10:26
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ
» Πολιτι-Ζω

Μετά τις εκλογές θεωρώ ότι η πολιτική και οι πολιτικοί πραγματικά για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση έχουν φτάσει στο τέλμα ,στο μηδέν.Μετά από 33 χρόνια δημοκρατίας τα παντα ακόμα και η ίδια έννοια της δημοκρατίας έχει χάσει την ουσία της.
Μεγάλωσα μέσα σε μία εποχή όπου υπήρχαν πολιτικοί πρότυπα, όπου μπήκαν οι πρώτες βάσεις της δημοκρατίας , όπου οι μικρομεσαίοι απέκτησαν επιτέλους φωνή , οπου πραγματικά έγιναν μεταρυθμίσεις στον κοινωνικό εργασιακό και πολιτικό ιστό της χώρας , μεταρυθμίσεις πραγματικές και όχι ψευδεπίγραφες όπως αυτές που μας παλσάρουν σήμερα οι πολιτικοί.
Έγιναν και λάθη ίσως ακόμα και σημαντικά αλλά είναι λογικό να συμβαινουν και αυτά μέσα σε μία κοσμογονία αλλαγών.
Έτσι φτάσαμε σήμερα ο φορέας όλων αυτών των αλλάγων το ΠΑΣΟΚ, μετά από αυτήν την εκλογική μάχη να βγει με συρρικνωμενη τόσο η λαϊκή του βάση αλλά ακόμα περισσοτερο να έχει χάσει το δρόμο του, την αποστολή του, τις αρχές του την ίδια του την υπόσταση.
Εγώ και πολλοί άλλοι νοιαζόμαστε για την επόμενη μέρα του ΠΑΣΟΚ ως φορέα πολιτικής και όχι το μέλλον των αρχηγών του και των στελεχών του.

Περισσότερα... »

Νάξος - Κυκλάδες, 10.09.2007
02:31
Το νέο blog...
» Κόρωνος

Το νέο blog είναι αλήθεια!Πλέον μπορείτε να επισκέπτεσθε το blog σας και να γράφετε προβληματισμους, σχόλια, υποδείξεις, σκέψεις ή οτιδήποτε σας βασανίζει τον εγκέφαλο σας. Κρίμα είναι να τα κρατάμε μέσα μας. Δεν νομίζετε? Αφού υπάρχει το internet και μπορούμε να βγάζουμε τα μέσα μας προς τα έξω.
Το blog αφόρα όλους τους Κορωνιδιάτες και τους φίλους τους.

Σας ευχαριστώ.

Περισσότερα... »
01:55
Καλώς Ήρθατε στο blog της Κορώνου.Εδώ μπορείτε ...
» Κόρωνος

Καλώς Ήρθατε στο blog της Κορώνου.Εδώ μπορείτε να δημοσιεύετε προβληματισμούς, σχόλια, υποδείξεις, σκέψεις που αφορούν το όμορφο αυτό χωριό.

Σας Ευχαριστούμε
Η Ομάδα Διαχείρισης του korwnos.blog

Περισσότερα... »

Last Update: 07.02.2012 01:42:20	To NaxosBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του NaxosBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Naxos Blogs » Items by GAS CENTER - naxos

Feeds

Items by GAS CENTER - naxos